Close

Het zalig falen, met Carmen Felix

27 januari 2020 11:01 / Persoonlijke groei
Z Zonder wrijving geen glans. Redacteur Lizzy van Hees spreekt daarom iedere week iemand over zijn of haar royal fuck-ups en uitzinnige uitglijers, de dingen die niét goed zijn gegaan. Leveren die missers ook wat op?

Deze week spreek ik schrijver en columnist Carmen Felix over het moment dat ze de stekker uit haar online platform De Gladiool moest trekken. Ze gooit het roer om en wordt freelancer, en die vrijheid blijkt best een luxe.

Je kan de 33-jarige Carmen kennen van haar boek Je kunt het ook nooit goed doen, haar column in &C of vaste rubriek in LINDA Meiden. Ook is ze fervent twitteraar en naar eigen zeggen behoorlijk activistisch. Tot augustus 2018 stond ze aan het roer van online platform De Gladiool. Een liefdesproject dat ze samen met twee vrienden oprichtte, maar wat helaas het onderspit moest delven. 

“Ik moest eigenlijk meteen aan De Gladiool denken”, vertelt Carmen wanneer we elkaar zien in een café in Amsterdam. In onze mailwisseling had ik al verteld dat ik het graag over missers en fuck-ups wilde hebben. “Dat het ons uiteindelijk niet is gelukt om het tot een zelfstandig succes te maken, voelde als falen.”

Wat wilde je bereiken met De Gladiool?

“Ik heb het samen met twee vrienden bedacht, Marten Mantel en Sander Roks. We hadden het er al jaren over om zelf iets te beginnen, een plek waar we alles mochten zeggen. Het moest geen lullig weblogje zijn in onze ogen, maar een plek voor inhoudelijke verhalen zonder gezapig te zijn. En, altijd met een glimlach. Heel lang was het niets meer dan een droom, totdat er een reclamebureau was dat in dit plan wilde investeren. We hebben drie jaar lang carte blanche gekregen om De Gladiool op te zetten en tot een succes te maken.” 

Ik heb nul commercieel inzicht

En dat is niet gelukt…

“Nou, we zijn best succesvol geweest. Zeker in de aanloop naar de verkiezingen scoorden we echt goed. Maar het was moeilijk om het winstgevend te maken. Die draai heb ik er nooit aan kunnen geven. En als je ‘kut’ in de kop van je artikelen zet, zijn er weinig adverteerders die zich melden. Op een gegeven moment vroeg ik me af of het dan wel bestaansrecht heeft. Het is behoorlijk confronterend om zo te denken over iets wat je zelf hebt opgebouwd.

Uiteindelijk hoorden we begin 2018 dat onze investeerder in zwaar weer verkeerde. We kregen nog een half jaar de tijd om een nieuwe investeerder te vinden en De Gladiool winstgevend te maken. We hebben van alles geprobeerd en uiteindelijk zelfs twee maanden bij BNN VARA op kantoor gezeten. Toen daar niets uitkwam, heb ik gezegd: 'Ik zou deze kar graag blijven trekken, maar het gaat niet meer. I quit’.”

 

Voelde het alsof jij zelf had gefaald?

“Natuurlijk, voortdurend eigenlijk. Ik heb nul commercieel inzicht en ik baalde daar wel heel erg van. Iedereen lijkt tegenwoordig multi-getalenteerd te zijn, ik ben goed in één ding: schrijven. Ik zou willen dat ik meer zakelijk inzicht had gehad in mijn tijd bij De Gladiool. Dan had ik er misschien toch iets van kunnen maken op een zakelijk en winstgevend niveau. De realiteit is dat ik geen idee heb hoe je adverteerders aan je moet binden. Het platform was mijn kindje, maar ik had niet alle vaardigheden in huis om het in leven te houden. Dat is echt shit.

Gelukkig heb ik mezelf er wel op voorbereid in de periode ernaar toe. Die laatste maanden wist ik al dat De Gladiool zou eindigen in een graf. Toen heb ik ook wel een dipje gehad waarbij ik niet heel sociaal was. Ik bracht vrijwel al mijn vrije uurtjes in bed door, waar ik naar seizoen 1, 2 en 3 van ‘Love Island’ keek. Ik voelde me treurig en had nergens zin in, want waar doe je het nog voor? Maar toen de stekker er eenmaal uit was, kon ik het hoofdstuk afsluiten. Ik ben een maand op reis gegaan en daarna lekker aan het werk met mijn eigen bedrijfje.”

Ik wil nooit meer in bed liggen malen over werk

Wat heeft het je opgeleverd?

“Ik wil nooit meer in bed liggen malen over iets dat me bezighoudt op werk. Als oprichter en hoofdredacteur voel je je niet alleen verantwoordelijk voor jezelf, maar ook voor je team. Ik lag heel vaak wakker door die verantwoordelijkheid en bleef mezelf ‘s nachts maar afvragen hoe we het bedrijf winstgevend zouden maken. Natuurlijk is het fijn en uitdagend om verantwoordelijkheid te hebben, maar het brengt een hoop extra stress met zich mee. Ik weet nu dat ik die mate van stress niet makkelijk van me af kan zetten. Eigenlijk wil ik dat ook niet meer. Door het doodbloeden van De Gladiool heb ik geleerd dat ik mijn thuisleven toch belangrijker vind dan mijn carrière, in ieder geval op dit moment.”

Heb je het daarom over een andere boeg gegooid?

“Misschien wel. Ik besloot te gaan freelancen en werd daardoor gedwongen om na te denken over waar ik sta in het leven. Ik was 31 jaar en zocht antwoorden op vragen als ‘wie ben ik’ en ‘wat wordt er van mij verwacht’. En wil ik überhaupt wel toegeven aan die verwachtingen? Daar is uiteindelijk ook het idee voor mijn boek uit voortgekomen.”

“Sinds ik als freelancer werk, nu zo’n anderhalf jaar, heb ik geen slapeloze nachten meer gehad. Ik ben ook wel een extreem geval hoor. Het liefste werk ik twee à drie dagen per week en ben ik de rest van de tijd vrij. Eigenlijk wil ik zo weinig mogelijk werken voor zoveel mogelijk geld. Dat klinkt onwijs geprivilegieerd, want je kunt natuurlijk alleen rondkomen op deze manier als je goede klussen hebt. Maar ik geloof dat veel meer mensen zo rond kunnen komen, mits je kritisch naar je uitgaven kijkt. Misschien moet je hier of daar iets minder aan uitgeven. Ik vind dat niet erg, omdat ik mijn leven náást werk belangrijker vind.”

Wat is er veranderd in jouw financiën?

“Ik kijk anders naar geld, vroeger was ik elke maand verzekerd van een goed salaris en toch spaarde ik nooit. Nu heb ik een spaarrekening, omdat ik een buffer nodig heb, voor als ik ziek word of ik een aanslag van de Belastingdienst krijg. En ik stort zelf geld in een pensioenpotje voor later. Met freelancen kun je best veel verdienen, dat is leuk en dan is het heel stoer om te zeggen dat je meer verdient terwijl je minder werkt, maar dat lukt ook echt niet altijd hoor. Je kan er daarentegen wel weer voor kiezen om de eerste twee kwartalen van 2020 keihard te beuken, zodat je daarna in de zomer drie maanden vrij kunt nemen. Dat ik zelf de baas ben over die tijdsindeling, vind ik fijn. Ik ben er blij mee.”

Op de redactie zijn we ontzettend fan van de podcast How to fail van de Britse schrijver Elizabeth Day. In deze ode aan falen interviewt de schrijver iedere week iemand over drie cruciale momenten waarop het misging. De podcast vormt de inspiratiebron voor deze rubriek en is enorm de moeite waard om naar te luisteren.

Lizzy van Hees

LEES MEER OVER

EVA OP INSTAGRAM