Close

Tussen New York en real America

11 augustus 2020 12:08 / Michiel Vos
Litchfield, Connecticut
Litchfield, Connecticut
J Journalist Michiel Vos blijft oneindig gefascineerd door zijn aangenomen thuisland Amerika. Iedere twee weken vertelt hij op deze plek waarom.

‘Forget New York - New York is not America.’ Je hoort het als New Yorker zo’n beetje elke dag: een buiten-New-York-City-wonende betweter vertelt jou, instrueert jou, dat, jij niet in Amerika woont. Je woont in een Frankencity à la Frankenstein: een stad die niet Amerikaans is, want:

te liberal; te rijk; te Russisch; te diverse, lees: too black; teveel AOC; te joods (ik hoor het vaak); te zwart (meestal wordt dit argument twee keer gebruikt); te immigrant; te Indiaas-Amerikaans, of Chinees-Amerikaans, of wat dan ook, … te gay; en te weinig, wat Sarah Palin zo treffend neerzette als real America - met de venijnige nadruk op real.

Het wordt tegen je gezegd alsof het allemaal jouw schuld is. Jij bent te elitair, te Wall Street, te main stream media, je kijkt te weinig Fox News en gelooft blindelings wat Rachel Maddow vertelt op MSNBC.

Autostickers met 'Lock her up' zie je nog steeds in real America

Het is niet alleen zuur, er zijn ook veel mensen die enigszins meewarig beginnen met: “Ohhh, New York, jaahaa, ik woonde ooit in New York, sooo nice, sooo much energy,” en op een gegeven moment werkte het niet langer in NYC. Meestal werd het te duur en werd er verhuisd, eerst naar Brooklyn en vervolgens, stiekem opgelucht of toch teleurgesteld, terug naar de staat waar ze ooit vandaan kwamen.

Als achtergebleven New Yorker geeft een dergelijke conversatie meestal een licht gevoel van trots, dat in deze coronazomer wordt versterkt door het gevoel dat New York nagenoeg de enige staat is die het ‘goed’ doet in het gevecht tegen het virus. Je merkt onder de inwoners: ‘We beat this Covid-thing and now look at those suckers in Georgia, Texas and God knows where.’ Prutsers die niet de discipline hebben die New Yorkers hadden in april en mei toen corona 2000 doden per dag kostte.

En juist op het moment dat je victorie kraait en New York genoegzaam omarmt als jouw stad, rijd je twee uur naar het noorden, naar Litchfield, Connecticut, een uit de koloniale tijd stammend stadje in een staat die wordt gezien als een van de rijkste in de unie. Je neemt plaats op het terras van een keurig etablissement, bestelt en kijkt naar de auto geparkeerd naast die van jou. LOCK HER UP – een grote sticker op de achterkant.

De drie woorden zijn de code die iedereen kent: die her is Hillary en ze moet kennelijk - vier jaar na haar verlies in 2016 - worden opgesloten. Niet schokkend in real America. De Amerikaanse politiek is ook in de Summer of Corona tot op het bot verdeeld. Toch vreemd als je bedenkt dat de onpopulaire Hillary - die algemeen als schuldige wordt gezien voor het Democratische verlies in 2016 - sinds die tijd eigenlijk gewoon thuis zit. Ze is niet of nauwelijks politiek actief. Beide Clintons zijn ouder geworden en minder zichtbaar.

In Portland vechten vrouwen in tuinbroeken tegen federale agenten

Dat het land vier jaar later en in aanloop naar de presidentiële verkiezingen meer verdeeld is dan ooit, is ook in Litchfield te merken: ik zie opvallend veel Trump yard signs om me heen, weinig tot geen Biden borden.Trump heeft een fanatieke base – rijk, arm, oud, jong, van alles, die voor hem door een muur zou lopen. Die hem volgt in zijn kruistocht tegen alles wat politiek correct, establishment en status quo is.

Natuurlijk kijkt heel Amerika deze zomer naar Portland, waar elke dag wordt gedemonstreerd in de slipstream van George Floyd en de Black Lives Matter-beweging. Portland is in de ogen van real America een soort van communistische heilstaat geworden, waar vrouwen in tuinbroeken traangas-gevechten hebben met federale troepen, die een rechtbank proberen vrij te houden van demonstranten en ‘ander gespuis’. Portland begint op New York te lijken, zeggen ze. Trump lijkt het te zeggen in zijn dagelijkse tirades tegen de linkse bendes in Portland, in mijn New York, in Chicago, in allerlei steden, zolang ze maar een Democratische burgemeester hebben.

Ooit belichaamde Trump New York als geen ander

Was Trump zelf niet ooit een New Yorker? Dat was hij tot z’n presidentschap. Tijdens zijn presidentschap heeft hij New York snel de rug toegekeerd - en dat was wederzijds. Hij schreef zich uit als New Yorker en is nu inwoner van Florida, hij wil niks meer met New York te maken hebben. Inmiddels weggejaagd met een groot BLACK LIVES MATTER slogan op straat voor z’n deur op 725 Fifth Avenue, is hij nooit meer echt terug gekomen. “The City has not been kind to the man,” geven we hier toe. Openbare aanklagers willen zijn belasting aangiftes zien, op straat wordt gedemonstreerd tegen zijn dictatoriale trekken. 'Not my president', zie je elke dag om je heen in de stad.

En voorheen was Trump New Yorker thru and thru. President Trump - 'Rich, bombastic and to many Americans the epitome of a New Yorker', zoals de Times het omschreef - belichaamde ooit de stad als geen ander. En toch is hij gevlucht en heeft hij zich aangesloten bij de rest van Amerika, real America.

New York? New York is een uitzondering. ‘Forget New York – New York is not America!'

Michiel Vos

LEES MEER OVER