Close

Ik hou van jou zoveel afstand: verliefd worden in coronatijd

15 oktober 2020 12:10 / Liefde
V Van The bachelor Australia tot haar nog steeds smoorverliefde vrienden M. en B.: redacteur Stella Aalderink staat stil bij hoe de pandemie singles dwingt om elkaar op afstand te leren kennen. Want liefde staat niet stil in coronatijd.

You had me at hello… oh wacht, je beeld loopt vast’ of ‘Bij de achtste spraakmemo wist ik het zeker’. Het zijn liefdesverklaringen waar we ons tot een half jaar geleden maar weinig bij voor konden stellen, maar misschien zijn dit wel dé persoonlijke anekdotes tijdens huwelijksbeloftes over een paar jaar. Zelf heb ik ook heus weleens iemand via het interweb leren kennen, maar indien daar behoefte aan was, kon de stap naar offline altijd worden gemaakt. En als het dan tijd was voor een real life-date, was the mask niet the new condom en werd je niet op de hielen gezeten door fluctuerende RIVM-maatregelen. Voor de stelletjes die tijdens een pandemie vlinders krijgen, is dat wel even andere koek.

‘You light up my lockdown’

Hoewel de wetenschap er niet helemaal uit is, is het mijn eigen ervaring dat iemand nog zo leuk kan lijken op zijn online-profiel en nog zo’n vlotte babbel kan hebben, maar dat de chemie dan alsnog kan ontbreken. Is dat gebrek aan ‘klik’ tussen jou en je date herkenbaar? Lees dan vooral even verder, want er zitten misschien ook voordelen aan een start die je niet op fireworks baseert. Zowel de saga van The bachelor Australia als een coronaliefde in mijn eigen vriendenkring laten zien hoe contact op afstand tóch een liefdesband kan vormen.

Een voorbeeld uit down under

Een week geleden struikelde ik online over een filmpje van The bachelor Australia, en zoals dat gaat als je eenmaal ergens op klikt, kreeg ik dagenlang niets anders te zien dan de warme bruine ogen van vrijgezel Locky. Toegegeven: ik racete zwijmelend door de highlights van het hele seizoen. Eerst waren er de pre-pandemie-paniek opnames. Daarna volgde spanning en sensatie toen de begeerde single en zijn harem hoorden dat de stekker er vroegtijdig werd uitgetrokken. En als gevolg hiervan ontstond er een interessante nieuwe dynamiek: de gewilde vrijgezel Locky werd ongepland op de proef gesteld om connecties te maken via Zoom.

Zoals in bovenstaand fragment te zien is, viel een onverwachte Bachelor kandidaat in de smaak toen de show zich naar de online verplaatste. Izzy was één van de vele vrouwen voor Locky, maar na een onverwacht gezellige zoomdate in bad werd zij opeens een lucky lady. Ze kreeg met de romantische woorden ‘you light up my lockdown’ zelfs een roos in haar schoot geworpen. Een voorbeeld van hoe je in de zoektocht naar de liefde online andere beslissingen maakt dan offline.

How M. met B.

Ook in Nederland moest menig dateleven drastisch worden omgegooid. Wanneer je beginnende vlinders krijgt, wil je elkaar het liefst kunnen vasthouden, ruiken en zien bewegen zonder wifi-haperingen. De pandemie stak een stokje voor zorgeloos offline daten. Zo konden mijn vrienden M. en B. elkaar alleen via sociale media leren kennen. Ook al groeide hun band gestaag, een online coup de foudre was het voor hun niet.

'Je liep zo houterig naast elkaar en dat viel niet te doorbreken'

De online paden van M. en B. kruisten elkaar in de eerste week van quarantaine. “Bij gebrek aan iets beters te doen, downloadde ik Tinder”, vertelt M. En daar struikelde ze al snel over het profiel van B., en vervolgens werd de datingapp al snel ingeruild voor Whatsapp en Snapchat. “We lieten elkaar zien hoe we leefden, stuurden elkaar een soort privévlogjes vol quarantaine gebeurtenissen of deelden anekdotes over ons leven voor lockdown.”

De Tindermatch sprak elkaar pas in het echt na een paar weken. Ze maakten strikt op anderhalve meter een wandelingetje, een beetje alsof je ruimte voor de heilige geest overlaat. Maar ook al associeer je old-timey daten misschien met romantiek, het werd eerder ongemakkelijk. “Het geheel voelde afstandelijk”, reflecteert M. op die eerste offline ontmoeting. “Je liep zo houterig naast elkaar en dat viel niet te doorbreken.” Waar online-gesprekken niet anders liepen, dan ze gedaan zouden hebben zonder de pandemie, merkte je offline opeens hoe onnatuurlijk de situatie was.

Verlate vlinders

Ook B voelde de offline chemistry die eerste keer in het echt niet per se. “Terwijl sommige online momenten juist heel intiem waren.” B.’s ogen schitteren als hij praat over de Netflix parties die ze veel hielden. Deze online-filmsessies waren zo bijzonder, omdat je volledig samen in het moment zat. “In tegenstelling tot Whatsapp komen de gesprekken op een gegeven moment te vervallen. En je weet precies wat de ander op dat moment ziet. Het voelde als een echte date”, aldus B. Liggend in je eigen nest, starend naar hetzelfde scherm, ga je stiekem fantaseren over hoe het zou zijn als je samen in één bed ligt...

Toen ze de tweede keer afspraken besloot M. dat ze B. toch tot haar intimi wilde rekenen. “Zonder binnen anderhalve meter te komen, zouden we misschien vrienden zijn gebleven en ik wilde helemaal geen nieuwe vriendschap.” Netflix party bleef vanwege besmettingsgevaar nog een tijdje hun beste vriend. Maar langzamerhand werden ze meer dan vrienden, al bleef de eerste zoen uit tot de vijfde afspraak. Of feromonen de reden waren, weten ze niet. In ieder geval was het voor M. en B. onmogelijk om zonder het fysieke contact te weten wat ze voor elkaar voelden. Hoe goed hun gesprekken ook waren. De vonken vlogen er pas vanaf nadat ze meermaals door de fysieke barrière heen waren gebroken.

Elkaar gevonden door corona?

Spoiler alert: Locky koos helaas niet voor de Zoom-verrassing Izzy. Maar M. en B. zijn nog steeds gelukkig samen en behoren ondertussen tot elkaars inner circle. Als er geen pandemie was geweest dan waren de love birds uit het Noorden van het land elkaar mogelijk niet tegengekomen. Of misschien in een Groningse kroeg, waar elke vorm van een goed gesprek overstemd zou zijn door met muziek meeblèrende kroeggangers? Of misschien waren ze afgeleid door de seksuele spanning met geheel andere potentiële partners.

De kracht van het M. en B.-koppel zou best weleens kunnen schuilen in de rustige opbouw, die er zonder social distancing misschien nooit was geweest. Hoe leuk ze elkaar op afstand ook vonden, het was voor hen onmogelijk om te weten wat ze voor elkaar betekenen zonder dat fysieke contact. Of dit liefdeskoppel en andere quarantine-born relaties stand zullen houden, only time will tell...

Wetenschap, zegt u het maar

Het klinkt best logisch dat je al je zintuigen nodig hebt om te weten wie de ware is, want seksferomonen spelen toch een rol? Nou… Voor insecten is het wetenschappelijk bewezen dat deze signaalmoleculen essentieel zijn in het overbrengen van boodschappen van de ene naar de andere geleedpotige. Ook in het paringsproces van deze beestjes spelen feromonen een rol. Maar hoe zit het met onze vlinders? Heeft de spark die wij voelen als we dichtbij sommige mensen staan (en bij anderen zeker niet) te maken met seksferomonen? In een BBC artikel worden veel kanttekeningen gezet bij de seksferomonentheorie. De quote van Oxford professor Tristram Wyatt vat de boodschap samen: “Every storyteller wants it to be true, but it probably isn’t happening.”

Een ander voorbeeld vanuit de wetenschap dat probeert te verklaren waarom geur en fysieke nabijheid zo van belang zijn, is de theorie van de major histocompatibility complex (MHC). Iemand’s MHC is simpel gezegd de genenpoel waaruit je vandaan komt. Geur zou daarom een goede wegwijzer zijn om onbewust te ruiken dat je geen directe DNA-link hebt. Iets wat incestueuze praktijken voorkomt, zodat je dus niet per ongeluk met je verloren broer of zus er vandoor gaat. Dit mechanisme lijkt zich te hebben ontwikkeld in tijden waarin je leefwereld bestond uit een stam van honderd man. Maar er is geen wetenschappelijke consensus over de huidige rol van deze primitieve manier van partnerkeuzes. Al is er wel empirisch bewijs dat mensen zich vaak aangetrokken voelen tot de geur van hun partner, iets wat je over Zoom of Snapchat helaas niet kunt ruiken.

Stella Aalderink