Close

Sarah voelde zich nooit sexy in haar rolstoel: 'Zo bejaard, dat kan anders'

21 maart 2021 08:03 / Nieuws
Sarah Kingma
Sarah Kingma
S Sarah Kingma (37) houdt van een borrel, een jointje op z'n tijd, vrienden en gezelligheid. Maar als twintiger dwong de ziekte MS haar in een rolstoel, scootmobiel en traplift. Na een stamceltransplantatie verdween de MS en omarmt ze haar tweede leven. Nu heeft ze een missie: medische hulpmiddelen aantrekkelijk maken. "Al die rolstoelen lijken voor bejaarden gemaakt: ze zijn grijs en degelijk. Zo fucking saai."

In het huis van Sarah valt de buitendeur vanzelf dicht, zijn geen drempels en hangt een traplift bovenaan de trap. Haar woning in een rustige buitenwijk van Emmen is helemaal rolstoelvriendelijk.

Maar die rolstoel, die staat nu op zolder. Want Sarah kan weer lopen. En koffie zetten, haar eigen brood smeren, een kurk uit een fles wijn trekken en haar vrolijke chihuahua Bram zelf uitlaten. Allemaal dingen die ze twee jaar geleden niet kon.

Geen actieve MS meer

Sarah heeft geen MS meer. Oké, ze heeft het nog wel, want multiple sclerose is een ongeneeslijke ontstekingsziekte die in je hersenen blijft zitten en in je zenuwen, en daardoor je spieren aan kan tasten. Maar bij Sarah is haar MS niet meer actief.

"Met mijn vriend Pim, mijn arts en de verpleging in Moskou."
"Met mijn vriend Pim, mijn arts en de verpleging in Moskou."

In 2019 ging ze naar Moskou voor een stamceltransplantatie, in Nederland wordt deze behandeling nog niet gedaan. In Rusland werd haar immuunsysteem afgebroken door een chemokuur. Daarna werden haar stamcellen zonder MS weer teruggeplaatst.

'Sta maar op uit je rolstoel'

"Twee weken ging ik door een hel, daarna zei de arts tegen me: 'Sta maar op uit je rolstoel.' Ik dacht dat hij niet helemaal lekker was. Opstaan, ik? Toch zette ik mijn voeten op de grond en duwde ik me met mijn armen uit de rolstoel. Ik stond. Helemaal zelfstandig. De arts pakte me bij mijn schouders en zei: 'Deze behandeling is gemaakt voor jou. Ik wens je een heel gelukkig leven toe.'"

Sarah's vlog over haar stamceltransplantatie:

Sarah begon met vloggen om geld voor haar stamceltransplantatie op te halen. Ze maakte een videodagboek van het hele proces.

Niet meer kapot te krijgen

Dat leven ziet er voor Sarah ineens heel anders uit. Ze krabbelt op en wordt steeds minder invalide, steeds meer zelfstandig. "Nu heb ik energie en ben ik niet meer kapot te krijgen. Ik loop 10.000 stappen per dag."

Sarah viert het leven weer, waar ze al jong mee begonnen was. Als tiener was ze een 'badass rebel' - haar eigen woorden. Op haar twaalfde verhuisde ze naar Zuid-Spanje. Haar moeder is Spaans en met haar Nederlandse vader en haar broertje emigreerde ze.

Als tiener ging ze naar feestjes, ze dronk graag een glaasje en op haar zestiende draaide ze haar eerste joint. Via MSN ontmoette ze een leuke jongen in Nederland. Pim, heette hij.

Liftend naar Nederland

Ze was zeventien toen haar ouders in scheiding lagen. Sarah wilde niet meer thuis zijn, vulde een koffer en sprong in een vrachtwagen. Ze liftte van Spanje naar Emmen. Waar vrienden van Pim, die Sarah ook kende, hem naar de kroeg lokte. Sindsdien zijn ze samen.

Op haar twintigste begon ze aan een studie psychologie. Twee jaar later ging het mis. Haar benen hielden er ineens mee op. MS, bleek later. De eerste jaren had ze er weinig last van, maar de pijn werd erger. "Ik kon kiezen: of chemisch alles slikken wat ze me aanboden, of cannabis. Ik heb alles geprobeerd, maar voor mijn pijn was niets zo effectief als cannabis." 

"Samen met studiegenoten. Ik was twintig en had nog geen MS."
"Samen met studiegenoten. Ik was twintig en had nog geen MS."

Jarenlang blowde ze 'Snoop Doggy Dog-style'. Helemaal toen de MS op haar hoogtepunt was. "Ik werd gillend gek van de pijn, mijn wietgebruik werd fors omhoog geschroefd. Pim maakte 's ochtends niet alleen een kop koffie en een boterham voor me, hij draaide ook acht joints zodat ik de dag door kon komen."

Paradijskaketoe

Die studie heeft ze uiteindelijk knetterstoned afgemaakt. "Maar ik had een tolerantie opgebouwd. Blowen ervaarde ik als onderhoudsmedicatie. Je merkte niet aan me dat ik stoned was."

"Samen met Pim op reis door Cuba, ik had MS, maar zat nog niet in een rolstoel."
"Samen met Pim op reis door Cuba, ik had MS, maar zat nog niet in een rolstoel."

Ze studeerde, dronk een wijntje met vrienden, ging dansen als het kon. Ze ging op vakantie naar Cuba en toen de MS agressiever werd, rolde ze in haar rolstoel door Bali. "Ik ben een paradijskaketoe die moest leven met MS. Die ziekte paste niet bij mijn levensstijl, maar ik moest er wel mee dealen."

'Ineens was ik niet meer afhankelijk'

Tot het niet verder kon. "Een beetje blowen op de bank en Netflix kijken tot ik met de traplift in mijn bed gehesen werd. Dit was toch geen leven?" Vandaar dat ze een crowdfunding opstartte en met het opgehaalde bedrag naar Rusland vertrok.

Maar toen ze haar leven na haar stamceltransplantatie weer terug had, vond ze het lastig. "Ik kon niet bevatten wat er allemaal met mijn lichaam gebeurde. Het was zo'n grote omschakeling. Ineens was ik niet meer afhankelijk van thuiszorg die me kwam wassen en me uit bed haalde, vriendinnen die me meenamen of Pim, die zo ongeveer alles voor me deed. Hoefde ik nu echt niet meer op mijn scootmobiel naar de wijnwinkel?"

"In mijn scootmobiel crowdfunden op DanceValley. Ik had 65.000 euro nodig om de stamceltransplantatie te betalen."
"In mijn scootmobiel crowdfunden op DanceValley. Ik had 65.000 euro nodig om de stamceltransplantatie te betalen."

"Ineens moest ik na gaan denken wat ik ging doen de hele dag, want ik kon alles weer." Een psycholoog hielp haar daarbij.

Nu heeft Sarah een plan: ze wil hulpmiddelen sexy maken. "Want het is allemaal zo léélijk!" zegt ze. "Al die rolstoelen lijken wel voor bejaarden gemaakt: ze zijn grijs en degelijk. Zo fucking denigrerend. Alsof de makers willen zeggen: je doet er niet meer toe. Weet je hoe mijn merk rolstoel heette? Quicky. Hoe verzín je het."

'Rolstoelgebruikers moeten empowered worden'

Dat moet dus anders. Want het kan wel, een mooie rolstoel. "Ik heb er een op maat laten maken met een okergeel frame, op mijn zitting zaten geborduurde Amsterdamse tulpen. "Je zag me van een kilometer afstand aankomen. Maar voor het eerst dacht ik niet dat mensen naar me keken van: ah, wat zielig. Maar: wat een toffe stoel. Het fleurde me op."

"Mijn zelf samengestelde rolstoel ging mee naar Bali."
"Mijn zelf samengestelde rolstoel ging mee naar Bali."

Mensen die in een rolstoel zitten, moeten volgens Sarah empowered worden. "Je seksappeal, je eigenwaarde. Alles loopt een dreun op als je een stomazak draagt of in een rolstoel zit."

Eigenwaarde vergroten

Gezien Sarah nu toch genoeg energie heeft, wil zij degene zijn die rolstoelgebruikers, stomadragers, insulinespuiters, katheterinbrengers en iedereen die medische hulpmiddelen gebruikt, helpt hun eigenwaarde te vergroten met aantrekkelijke producten.

Maar om die webshop te maken, heeft ze een startkapitaal nodig. En dat probeert ze voor elkaar te krijgen door panty's te verkopen. Heel veel panty's. "Met kerst lagen duizenden panty's hier in huis. Ze kwamen uit een Italiaanse fabriek, want ik wil natuurlijk wel de beste kwaliteit."

"Ik was hier begin 30, op een feestje in Italië."
"Ik was hier begin 30, op een feestje in Italië."

Panty met stomazak

Waarom panty's? "Een uitspraak uit de regio is 'Beuk 'm door de panty'. Hoe taai iets ook is, je gaat deuurrr. Iets wat ik tijdens mijn ziekte en herstel heel vaak zei." De panty's van Sarah zijn holdups, panty's die tot halverwege je bovenbenen komen. Dus zonder kruis.

"Zo'n kruis is toch vreselijk irritant? Dat gaat hangen, wordt broeierig. Helemaal als je de hele dag in een rolstoel zit. Een gewone panty is ook vervelend als je een stomazak draagt, want die zit dan precies op je broekrand. Daarom zijn holdups ideaal. Zo kunnen vrouwen zich toch sexy voelen."

"In die scootmobiel voelde ik me niet het meest sexy, maar ik probeerde er het beste van te maken. Hier was ik met vriendin Anouk-Aimée op het Barrel foodtruckfestival."
"In die scootmobiel voelde ik me niet het meest sexy, maar ik probeerde er het beste van te maken. Hier was ik met vriendin Anouk-Aimée op het Barrel foodtruckfestival."

Ineens chronisch ziek

Dat is belangrijk, weet Sarah uit ervaring. "Toen ik op mijn 22ste MS kreeg, was ik ineens een chronisch zieke vrouw. Dat is niet heel aantrekkelijk. Door mijn ziekte was de communicatie tussen mijn brein en lijf verstoord. Ik heb tijden gehad dat als ik aan seks dacht, ik al in vuur en vlam stond, zo gevoelig was het."

"Maar er waren ook tijden dat ik helemaal niks voelde. Iedere keer moest ik uitzoeken hoe seks voor mij werkte."

Sarah met blonde pruik in Las Vegas. "Ik heb meegedaan aan het programma Over Winnaars en mocht bij Hans Klok op het podium staan. Fantastisch, ik hou van de spotlight."
Sarah met blonde pruik in Las Vegas. "Ik heb meegedaan aan het programma Over Winnaars en mocht bij Hans Klok op het podium staan. Fantastisch, ik hou van de spotlight."

'Seks voelde als luxeprobleem'

Ondanks dat Sarah en Pim elkaar jaren kenden, was praten over dit soort dingen lastig. "Ik schaamde me kapot als mijn lijf niet meewerkte. Ik vond het al lastig om over mijn ziekte te praten, laat staan over seks. Ik kreeg het gevoel dat ik blij mocht dat zijn dat ik leefde. Seks voelt dan als een luxeprobleem, dat alleen is weggelegd voor mensen die niks mankeren. Met vallen en opstaan hebben Pim en ik het weer ontdekt."

Sarah merkt dat mensen niet naar dit onderwerp durven vragen, daarom wil ze vaker open zijn en over seks praten. Om zo het taboe er vanaf te halen. Voor haar daarom heel logisch om te gaan samenwerken met de erotische webwinkel EasyToys. "Ze zijn rebels, durven rafelrandjes op te zoeken en staan voor wie ze zijn, net als ik. En het bedrijf zit in de buurt, ook handig. Mijn panty's worden via hun webshop verkocht. Zo hoef ik geen distributie en geen klantenservice meer te doen. Dat bleek niet mijn game."

De samenwerking is een succes. Niet alleen mensen met een beperking kopen haar panty's, ook mensen die andere spullen kopen op de erotische site.

"Aan de buitenwereld laat ik vaak zien dat ik veel energie heb. Maar na de stamceltherapie ging ik samen met Pim naar Lake Mead in de VS en kwamen mijn emoties, onzekerheden en angsten los. Ik ben enorm dankbaar dat ik door mag met mijn leven."
"Aan de buitenwereld laat ik vaak zien dat ik veel energie heb. Maar na de stamceltherapie ging ik samen met Pim naar Lake Mead in de VS en kwamen mijn emoties, onzekerheden en angsten los. Ik ben enorm dankbaar dat ik door mag met mijn leven."

Gouden munten

Sarah durft weer te dromen over een groots en meeslepend leven, maar hoe dat er precies uit gaat zien, weet ze nog niet. "Het heeft geen nut je leven uit te stippelen als je morgen opeens niks meer kunt. Het gat waarin je dan valt, is te groot. Dat wil ik niet meer. Ik zie mijn leven nu meer als Super Mario 3 en pak alle gouden munten die ik pakken kan."

Het is vrijdagmiddag en rustig in de buitenwijk van Emmen. Maar als de voordeur zo dichtvalt, gaat de wijn open. Blowen doet ze (bijna) nooit meer. "Ik wil echt wat van mijn business maken en die mooie hulpmiddelen voor iedereen vindbaar maken." 

Het leven wordt op andere manieren gevierd. Met drank, vrienden, gezelligheid en hard werken. "Want ik heb een tweede kans gekregen en daar wil ik volle bak van genieten."

Zondaginterview

Elke zondag publiceren we een interview in tekst en foto's van iemand die iets bijzonders doet of heeft meegemaakt. Dat kan een ingrijpende gebeurtenis zijn waar hij of zij bewonderenswaardig mee omgaat. De zondaginterviews hebben gemeen dat het verhaal van grote invloed is op het leven van de geïnterviewde.

Ben of ken jij iemand die geschikt zou zijn voor een zondaginterview? Laat het ons weten via dit mailadres: zondaginterview@rtl.nl

Lees hier de eerdere zondaginterviews.

Linda Samplonius