Close

Het zalig falen, met Awura Abena Simpe

03 februari 2020 01:02 / Persoonlijke groei
Z Zonder wrijving geen glans. Redacteur Lizzy van Hees spreekt daarom iedere week iemand over zijn of haar royal fuck-ups en uitzinnige uitglijers, de dingen die niét goed zijn gegaan. Leveren die missers ook wat op?

Awura Abena Simpe telt 31 lentes en is een vrouw met vele talenten: ze danste aan de Lucia Marthas dansacademie, studeerde Rechten en gooide uiteindelijk een veelbelovende carrière als advocaat overboord om iets compleet anders te gaan doen. Ze begon haar eigen vrouwencollectief.

Met haar bedrijf The Creative Women Collective brengt Awura vrouwen uit de creatieve industrie bij elkaar. Online, door middel van een podcast en offline op evenementen. Drie jaar geleden begon het avontuur. "Ik wilde ondernemer worden, creatief bezig zijn en me inzetten voor persoonlijke én zakelijke ontwikkeling van vrouwen", vertelt ze over haar drijfveren. In dit bedrijf komt het allemaal samen.

Waarom ben je gestopt als advocaat?

"De belangrijkste reden is dat ik eigenlijk nooit advocaat wilde zijn. Het was stiekem meer iets wat mijn ouders voor mij wilden, en ik vertrouwde erop dat ze het beste met me voor hadden. Wat ook zeker zo is, begrijp me niet verkeerd. Maar zelf wilde ik veel liever met creatieve dingen bezig zijn. Ik heb een dansachtergrond, hou van muziek, literatuur en verhalen. Ik heb geprobeerd de studie naar mijn hand te zetten, een compromis te vinden als het ware. Ik koos daarom voor de richting intellectueel eigendomsrecht, maar het gaf me uiteindelijk geen voldoening. Je bent dan toch meer bezig met de juridische conflicten van creatievelingen dan dat je zelf in dat speelveld staat."

Ik moest dat gat uit mijn eigen zak betalen

Toch heb je die intensieve opleiding afgemaakt, waarom?

"Ik wist eigenlijk al vanaf dag één dat ik zou stoppen, maar maakte pas in het laatste half jaar van de advocatenopleiding een concreet plan om te stoppen. Die zes maanden zijn dan nog wel te overzien, ik heb alles op een rijtje gezet en ben me gaan voorbereiden op het volgende hoofdstuk. Ik nam in de allerlaatste periode wekelijks vakantiedagen op, begon met het overdragen van mijn cliënten. En al die extra tijd kon ik steken in mijn nieuwe project. Als ik al die maanden nog fulltime als advocaat had moeten werken, had ik tijdens mijn advocaat-zijn helemaal geen energie kunnen steken in mijn volgende plannen.

Het enige waar ik spijt van heb, is dat ik niet eerder voor mezelf heb gekozen. En toch ben ik ergens ook heel blij dat ik het heb afgemaakt. Want sinds ik mijn eigen bedrijf heb, ben ik erachter gekomen dat ik echt veel heb aan mijn ervaring als advocaat. Het is een basis en helpt me bij het sluiten van deals, zakelijke afspraken maken, netwerken en onderhandelen. Stuk voor stuk hele belangrijke skills."

Is ondernemen nu een easy ride?

"Dat durf ik nou ook weer niet te beweren. We hebben de afgelopen drie jaar super veel gedaan om creatieve vrouwen bij elkaar te brengen, en daar hoort ook veel experimenteren bij. Als je nieuwe dingen uitprobeert, zitten daar ook genoeg fouten tussen. Die probeer ik vervolgens om te toveren naar een nieuwe aanpak.

In ons eerste jaar lag de focus bijvoorbeeld te veel op de community bij elkaar brengen, dan werk je vanuit passie in plaats van strategie. We waren puur bezig met onze missie en wilden al die boeiende vrouwen bij elkaar brengen. Ondertussen verloren we de zakelijke aspecten uit het oog. In het bijzonder met betrekking tot financiële plaatje.

Het jaar erop hebben we daarom volle bak ingezet op de financiën. Aan het einde van het eerste jaar hebben we bijvoorbeeld een fantastisch evenement georganiseerd, althans wat de buitenkant betreft. Na het financiële plaatje onder de loep te nemen, kwam ik erachter dat we allerlei financiële miscalculaties hadden gedaan. Dan zit je opgescheept met onvoorziene kosten waar je zelf voor opdraait. Ik moest dat gat uit mijn eigen zak betalen.

Soms word je verblind door shiny objects

Voor de buitenwereld leek de impact van het evenement enorm - en voor de aanwezigen was dit ook het geval - maar achter de schermen moest ik echt een hoop recht breien. Toch blijf ik ondanks dit soort struikelblokken positief. Vaak weet je achteraf heel goed wat de misstap is, en dan is er ook altijd een les te ontdekken."

Als je van tevoren al weet dat iets niet goed zit, waarom dan toch doen?

"Soms word je verblind door shiny objects. Ik kreeg twee jaar geleden bijvoorbeeld de kans om een pop-uplocatie te openen op het Centraal Station van Amsterdam. Ik had eigenlijk al een maand vakantie op de planning staan en kon er daarom zelf maar beperkt bij zijn, dat idee voelde al stressvol. Maar, binnen één week tijd moest ik de knoop doorhakken en ja of nee zeggen. Uiteindelijk heb ik ingestemd omdat het een fantastische kans leek. Achteraf bleek mijn onderbuikgevoel terecht.

Het werd een mega hectische zomer. Ik heb echt kei- en keihard gewerkt. Als hoofd van een bedrijf, voel je je toch verantwoordelijk en geef je niet zomaar alles uit handen. Ik ben mezelf behoorlijk voorbijgelopen in die periode. Na het pop-up avontuur - én alle nieuwe projecten voor die periode - was ik compleet uitgeput. Ik heb een hele maand lang de stekker eruit getrokken. Die keuze maakte ik doelbewust zelf, voordat ik werd gedwongen door mijn lichaam en geest."

Dat klinkt als een redelijke mokerslag, was die pop-uplocatie het waard?

Het was een fantastische ervaring en een geweldig project om te doen, maar ik weet ook dat de angst om iets te missen onvoldoende motivatie is om ja te zeggen tegen shiny objects. Ik kan er ook voor kiezen om afstand te nemen en even goed te observeren. Er zullen je altijd glanzende appels of sappige wortels worden voorgehouden, maar soms moet je nee durven zeggen vanwege de energie die lopende projecten van je vragen. Geef waar je mee bezig bent de volledige aandacht en stap dan over naar het volgende. Het is oké om te zeggen: 'Ik blijf even zitten en kijk om me heen', dat is voor mij essentieel."

Wat maakt die reflectie zo belangrijk?

"Alleen dan kan er ruimte ontstaan voor nieuwe ideeën. In de maand na die hectische zomer heb ik afstand genomen en kon ik eindelijk zien wat mijn bedrijf nodig had, een extra tak in de vorm van een agentschap, dit vormt nu de plek voor alle aanvragen van externe partijen. Ik had die drukke zomer voor geen goud willen missen, juist omdat ik die periode van stilte erna nodig had om mijn doelen aan te scherpen.

Dan nog baal je op de momenten dat het wringt. Tegenslag is nooit makkelijk, of het nou financieel is of dat je overwerkt bent, maar in mijn optiek is het een conflict tussen binnen- en buitenkant. Wat jij ziet als falen, kan ik zien als succes en andersom. Het is nooit zwart-wit, maar als ondernemer zijn dit soort momenten eigenlijk goud waard, het leert je signalen herkennen voor de toekomst. En je moet dan even door het ongemak heen om die groei te kunnen ervaren."

Verhalen, kennis en ervaring doen wonderen

Geldt dat alleen voor ondernemers of…

"Ik denk dat het voor iedereen geldt die zich wil blijven ontwikkelen. We maken allemaal fouten. Neem jezelf voor om na elke fout of uitdaging even stil te zijn. Laat de les goed bezinken zodat je 'm daadwerkelijk kan omzetten naar nieuw gedrag of een volgende stap. Je blijft dezelfde les keer op keer tegenkomen als je hem niet op een gegeven moment gaat toepassen. Als ik niet die maand vrij had genomen, was ik er opnieuw tegenaan gelopen omdat ik het niet had verwerkt. Het gaat er dus niet alleen om dat je de leerzame momenten herkent, maar dat je er ook iets mee doet.

Je kan op zelfonderzoek gaan door met anderen te praten. Maar je kunt ook boeken lezen of naar podcasts luisteren. Voordat ik mijn bedrijf begon, heb ik ook veel evenementen bezocht. Luisteren naar de verhalen van anderen, die ervaringen verzamelen en alle waardevolle know-how van buitenaf opsparen. Ja, een combinatie van verhalen, kennis en ervaring doet wonderen."

En wat vertelt die wijsheid je over 2020?

"Voor mij wordt dit een jaar waarin ik meer bezig ga zijn met ontvangen dan met geven. Ik heb zelf ook mentorschap, coaching en training nodig. Om aan mijn omgeving te kunnen stimuleren moet ik zelf ook worden gevoed. Daarnaast zal ik eraan werken om niet langer onmisbaar te zijn voor mijn bedrijf. Als ik de boel niet meer dagelijks hoef te runnen, creëer ik ruimte vrij om te spelen met mijn eigen nieuwe creatieve ideeën en uitspattingen."

Op de redactie zijn we ontzettend fan van de podcast How to fail van de Britse schrijver Elizabeth Day. In deze ode aan falen interviewt de schrijver iedere week iemand over drie cruciale momenten waarop het misging. De podcast vormt de inspiratiebron voor deze rubriek en is enorm de moeite waard om naar te luisteren.

Lizzy van Hees

EVA OP INSTAGRAM