Close

Indian Matchmaking: bingeworthy of discutabel?

06 september 2020 09:09 / Tv-serie
I Indian Matchmaking kijkt net zo lekker weg als Tiger King, maar is de serie ook net zo problematisch? Verschillende jonge singles in India gaan via een matchmaker opzoek naar een potentiële huwelijkskandidaat, wat vaak goed lijkt te gaan. Toch trekt de BBC de realityserie in twijfel, want het is niet altijd zo picture perfect als het lijkt.

Als je in India wil trouwen moet je bij Sima Taparia zijn, de beste matchmaker die er is – vindt ze zelf. Ze is al vele jaren gelukkig met haar gearrangeerde huwelijk en dat geluk wil ze delen. In de eerste aflevering maakt ze meteen duidelijk hoe de hazen lopen. "In India we don't say 'arranged marriage'. There is marriage and then there is love marriage." Voor de meeste westerlingem is dit even schakelen, want bij ons is trouwen een manier om je liefde te bezegelen (of toch in ieder geval volgens het ideaalbeeld). Maar het huwelijk krijgt een andere definitie in deze serie, die ons laat zien hoe jonge singles hun toekomstige geliefde proberen te vinden met behulp van Taparia.

It's all in the family

Als je de hulp inschakelt van Taparia, schakel je eigenlijk haar netwerk in. Ze lijkt namelijk iedereen te kennen. We zien hoe ze samen met haar man door stapels en stapels van biodata heen werkt. Een heel leven wordt samengevoegd op één bladzijde, met een grote foto linksboven in de hoek als kers op de taart. Je zou het dus kunnen omschrijven als een Tinder op steroïden, al zijn er een paar belangrijke verschillen. Charukeski Ramadurai schrijft op de site van de BBC dat het hier niet zozeer over een match tussen twee singles gaat, maar om een match tussen hun families. "Volgens de matchmaker is een geslaagd huwelijk afhankelijk van in hoeverre de families met elkaar matchen. Oftewel hun sociale status." Klinkt niet helemaal koosjer.

'Vrouwen moeten hun dromen laten varen voor een potentiële match'

Deze serie maakt dus aardig was los en wakkert de discussie aan over het gearrangeerde huwelijk. De vele memes die Indian Matchmaking voort heeft gebracht, zijn een bewijs van de ontstane ophef, en bevatten populaire qoutes van Taparia: "My efforts are meaningless if the stars are not aligned." Pak allemaal de horoscoop er maar weer bij: als de Grote Beer het niet wil, wordt het niks met je partner. Maar niet elke quote is zo onschuldig. Zo zegt ze vaak tegen haar vrouwelijke cliënten dat ze wat 'flexibeler' moeten zijn. "Of", zoals Ramadurai het samenvat, "klaar om hun dromen te laten varen voor een potentiële match."

 

Er zijn positieve kanten

Waar bij veel westerse mensen de rillingen over hun rug lopen bij dit idee, zien de deelnemers zelf het vaak anders. Naar schatting is in India zo'n 90 procent van alle huwelijk gearrangeerd, en is het daar dus vrij normaal om zo aan een partner te komen. Zo vertelt Ankita Bansal, één van de vrouwelijke deelnemers, aan de BBC dat zij daten op deze manier niet zo raar vindt. "Een matchmaker, waarom niet? Voor mij is niet heel verschillend van daten via een app of vrienden. Alles heeft zo zijn na- en voordelen. Ik zag de hele ervaring als een spannend avontuur." Aparna Shewakramani, een deelnemer uit Houston, kan dit gevoel bevestigen. "Ik ging ervan uit dat de matchmaker met mij mee zou werken, zou luisteren naar wat ik graag wilde en hiervoor haar netwerk aan zou spreken."

Paulien Timmer, van Lang + gelukkig en bekend als expert bij Married at first sight, staat ook positief tegenover het idee van een gearrangeerd huwelijk. Ze lijken namelijk erg vaak positief uit te pakken, met een hoge huwelijkstevredenheid. "Anders dan bij Nederlandse huwelijken, die een piek zien in liefde aan het begin die daarna keldert, komen gearrangeerde huwelijken langzaam op gang met een piek na 2 tot 5 jaar." Bij allebei komt er dus liefde aan te pas, alleen op een ander moment.

Er zijn dus ook genoeg mensen te vinden die geen probleem hebben met de serie en het beeld van gearrangeerde huwelijken dat gegeven wordt. Zo vertelt Suchitra Govindarajan, een schrijver uit Bangalore, aan de BBC dat zij klaar was om de serie te hatewatchen, maar in plaats daarvan vond ze het heerlijk wegkijken. "Het gaf een goed beeld weer van India aan westerse kijkers, dat wil namelijk nog weleens exotisch zijn en dat was deze serie niet. De echte wereld is vaak veel harder en meedogenlozer wat betreft vooroordelen."

Iedereen heeft vooroordelen

Ook is het volgens Timmer enigszins hypocriet om het zakelijke aspect van het gearrangeerde huwelijk af te keuren, want wij zijn in Nederland vaak net zo kritisch. Ook hier hebben veel mensen namelijk een bepaald idee van een partner in hun hoofd. "In de westerse wereld hebben wij net zo goed zo'n plaatje. Iedereen heeft een eigen idee van hoe iemand eruit moet zien, al is de kans groot dat het je ongelukkig maakt om dat je iemand constant aan het vergelijken bent met het plaatje in je hoofd." Timmer sprak voor haar boek honderd stellen die meer dan veertig jaar gelukkig getrouwd waren. "De huwelijken waarbij een partner wordt aangedragen, hoe benauwend dat ook klinkt, lijden het vaakst tot geluk."

'Huwelijkstevredenheid is in gearrangeerde huwelijken vaak gelijk of hoger'

Ze raakte geïnteresseerd in gearrangeerde huwelijken toen zij een onderzoek tegenkwam waarin stond dat de huwelijkstevredenheid in die relaties gelijk of vaak zelfs hoger was dan in vrije huwelijken. "Ik was op dat moment zelf niet erg gelukkig met mijn relatie, en ik vond dit onderzoek heel intrigerend. Het betekende namelijk dat het alles bepalend was wie ik koos, want door te bouwen aan een relatie kan liefde groeien. In Nederland hebben wij vaak het romantische idee dat alles goed komt en vanzelf gaat als je de juiste persoon tegenkomt." Een illusie, want elk goed huwelijk kost werk. Wel is Timmer alleen een voorstander van gearrangeerde huwelijken in de modernste betekenis, waarbij je hulp krijgt van je ouders en omgeving, maar uiteindelijk zelf de keuze maakt. Geforceerde huwelijken waarbij bijvoorbeeld kinderen door hun ouders worden gedwongen te trouwen met mensen die zij nooit gezien hebben, keurt zij uiteraard af.

Er is een schaduwzijde 

De traditie van matchmaking in India is eeuwenoud en soms merk je dat nog wel aan de werkwijze. "Elke familie heeft wel een Taparia Sima, die ongevraagd en vaak bot het advies geeft aan vrouwen om meer make-up te dragen of om af te vallen, want anders vind je nooit een man", schrijft Ramadurai . En hier blijft het niet bij. Vaak gaat het gericht over kasten, klasse en huidskleur. Een lichtere huid is namelijk meer intrek, en een donkere huid wordt aangeduid met metaforen zoals een 'wheatish complexion'. Zo worden individuen dus gereduceerd tot een pakketje aan stereotyperende eigenschappen. In de serie komen deze stereotypes niet heel duidelijk aan bod, maar als je tussen de lijnen leest, kan je het toch merken. Zo zegt Taparia dat het makkelijker is om voor dit soort types matches te vinden: "Tall, fair, and trim."

Vrouwen worden niet altijd gelijk behandeld in de serie, en dit wordt pijnlijk duidelijk bij deelnemer Aparna, een succesvolle advocaat die weigert om zichzelf te veranderen voor een man en het niet altijd eens is met de matchmaker. "De serie laat goed zien dat er dubbele standaarden zijn. Zo wordt ik koppig genoemd als ik een match afwijs, maar een man die 100 matches afwijst wordt afgedaan als onzeker."

Ouders hou je erbuiten

Paulien Timmer ziet het als problematisch als ouders te erg hun stempel drukken. "Bij sommige singles in de serie bepaalden de ouders praktisch alles. Daar ben ik het niet mee eens, want er bestaan binnen een familie patronen en dynamieken, die je niet altijd mee wil geven. In sommige families heb je alleen maar slechte huwelijken en dus ook slechte voorbeelden. Als ouders iemand mogen kiezen, is de kans groot dat dit soort patronen worden doorgezet. Niet alleen op basis van chemie en aantrekkingskracht een partner kiezen kan op de lange termijn waardevol zijn, maar het is niet altijd gezegd dat ouders de juiste keuze maken. Daar moet je je kind heel goed voor kennen." Er zitten dus een heleboel haken en ogen aan een gearrangeerd huwelijk, maar net zo goed ook aan wat ze in India een 'love marriage' noemen.

 

'Het is niet zo heel lang geleden dat ook wij uit economische overwegingen trouwden'

"Wij vergeten dat we in Nederland ook nog maar een zeer korte tijd trouwen uit liefde. Zestig jaar terug zat er bijna altijd nog een economisch aspect aan. Ik denk dat het idee dat we hebben van het huwelijk de komende jaren nog sterk gaat veranderen, omdat we eigenlijk nog in de groeipijnen zitten van deze grote verandering", legt Timmer uit. Een goede herinnering dus om niet bij voorbaat af te keuren wat ons vreemd is, ook al vallen er zeker vraagtekens te plaatsen bij een gearrangeerd huwelijk, vooral omdat er zoveel verschillende uitingen van zijn. In die serie is bijvoorbeeld de een helemaal vrij om te kiezen wie die wil, terwijl de ander voor de favoriete keus van zijn ouders gaat. Dus wie weet hoe seizoen twee van Indian Matchmaking eruit gaat zien.

Nieuwsgierig geworden naar deelnemers en hun verhalen? Klik (als je Netflix-abonnee bent) hier om het eerste seizoen van Indian Matchmaking te bekijken.

Frederique Rote

LEES MEER OVER