Close

Plakkat & kastpoes: hoe je katten zich door de coronacrisis slaan

06 september 2020 08:09 / Persoonlijk
M Met inmiddels ruim een half jaar corona-ervaring achter de kiezen, begint er een soort gewenning te ontstaan. Ook bij onze allerleukste huisgenoten. Maar hoe moet dat dan als we straks weer meer van huis zijn, vraagt redacteur Peper Hofstede zich af.

Dat Eva een enorme kattengek is, is geen geheim: haar Coco en Zeepje maakten al vaker hun opwachting in verschillende media. Het is een liefde die vrijwel de voltallige redactie van Evajinek.nl deelt (behalve Lizzy, die meer van de teckels is). De schattebollen zijn hoe dan ook regelmatig onderwerp van gesprek, alleen al omdat ze vaak tijdens vergaderingen door het beeld marcheren, parmantig met de staart omhoog en poepgat richting camera: één brok charme.

En dus was de vraag hoe zíj eigenlijk met het hele coronagebeuren dealen snel gesteld. En dan vooral: wat vinden ze ervan dat wij er voortdurend zijn? En wat nu we weer steeds meer van huis zijn?

Mijn vriend Roel en ik waren laatst voor het eerst in maanden weer eens samen een hele dag weg en de katten waren van slag. Eddie (6) veranderde in een plakpoes en was de dagen erna niet meer van mijn schoot te slaan en Zoë (15) kon zoveel verandering niet aan en ging haar leven overdenken in een donkere kast, waar het misschien niet zo gezellig, maar wel lekker overzichtelijk was.

'Zo'n kat moet ook aan z'n rust kunnen komen'

Een herkenbaar verhaal voor kattengedragsdeskundige Liesbeth Puts. Niet zozeer voor haar kater Dennis (13), want zij was altijd al veel thuis. En Dennis houdt enorm van gezelschap. “Behalve met die hitte, toen was hij alleen maar buiten en was ik ineens niet meer zo spannend.” Maar in de regel is verandering iets waar veel katten moeite mee hebben, zo merkt ze ook in haar praktijk.

Verandering = stress

Het verschilt natuurlijk per geval, vertelt ze, maar katten zijn echte gewoontedieren. Kijk maar eens naar de ochtendroutine van je pluizebol: “Direct na het ontbijt gaan ze vaak op precies dezelfde plek zich zitten wassen, of ze maken iedere dag een identiek ommetje door de tuin.” Niet gek dus dat verandering stress meebrengt. “Als je normaal vijf dagen in de week naar kantoor ging en ’s avonds nog sporten of naar vrienden, is het voor zo’n kat heel wat dat je er ineens de hele dag bent.”

Zeker als je ook kinderen thuis hebt, die plotseling om de haverklap willen spelen of knuffelen. “Zo’n kat moet ook aan z’n rust komen en een paar uur ongestoord kunnen slapen.” Een puntje van aandacht voor de ouders dus. “Willen je kinderen toch graag iets met of voor de kat doen, laat ze dan iets voor hem maken, bijvoorbeeld een voerpuzzel of een kasteel van kartonnen dozen”, schrijft Puts in haar blog over ditzelfde onderwerp.

Laptop vs. lapcat

En ik wil thuis graag een paar uur ongestoord kunnen werken, alsjeblieftdankjewel. Plakkat Ed is reuzegezellig, maar ook best lastig. Hij past onder het bureau niet op schoot, dus ik moet me de hele tijd in allerlei bochten wringen - knieën tegen de bureaurand en dan met gestrekte armen over Eddie heen tikken of met m’n benen parallel aan het blad en dan als een amazone indraaien richting m’n scherm - om toch door te kunnen werken. En anders gaat hij wel dwars over m’n armen of m’n toetsenbord liggen, ook niet ideaal. What to do?

Ook hier is routine het toverwoord, aldus Puts. “Aan hun gewoontes ontlenen ze veiligheid en stabiliteit, dus houdt die zo goed als mogelijk in stand. Als jouw routine verandert en je merkt dat je kat daar last van heeft, is het dus aan jou om samen een nieuwe routine op te bouwen. In het geval van een aanhankelijke kat, kun je een paar vaste speelmomenten inbouwen waarin hij of zij zich flink kan uitleven. Dat is ook goed voor jezelf, kom je nog eens achter je laptop vandaan!” En als ze daarna dan een tukje gaan doen, kan dat het beste op een warme, zachte plek dicht bij jou in de buurt: een mandje of een fleecedeken op je bureau doet wonderen. In mijn geval blijkt de laptoptas, nu toch buiten gebruik, een gouden greep: Eddie blij en mijn rug blijft gespaard.

Als je niet op schoot én niet op het toetsenbord mag.
Als je niet op schoot én niet op het toetsenbord mag.

Verlatingsangst

Die nieuwe routines moeten wel zorgvuldig worden opgebouwd. “Ik verwacht niet dat mensen in één keer weer teruggaan van vijf dagen thuiswerken naar vijf dagen op kantoor, maar mocht dat wel het geval zijn, en je ziet het aankomen, dan kun je het beste beginnen met steeds iets langer de deur uit te gaan.” Heb je er tijdens het thuiswerken een gewoonte van gemaakt om meerdere keren per dag met de poes te spelen, breng dat dan langzaamaan terug naar de momenten waarop je het straks langdurig kunt volhouden.

Je kunt je hernieuwde afwezigheid ook aantrekkelijk maken, door als je weggaat leuke speeltjes voor ze achter te laten. “Een nieuwe kartonnen doos bijvoorbeeld, eventueel met een paar snoepjes erin, of een spelletje met kattenkruid. Als je weer thuiskomt, haal je het weer weg. Zo hebben ze wat afleiding en is het ook leuk om alleen te zijn.”

'Dan gaan ze heel erg miauwen of door huis ijsberen, heel zielig'

Het zijn best weerbarstige dieren en de meeste katten kunnen na een paar weken wennen prima met de nieuwe situatie omgaan. Maar heel soms hebben ze echt last van verlatingsangst, weet Puts, die voorbeelden daarvan in haar praktijk is tegengekomen. “Dan gaan ze heel erg miauwen of de hele dag in hun eentje door huis lopen ijsberen. Dat is echt ontzettend zielig.” Of ze krabben je behang eraf. In dat soort gevallen is het inschakelen van een kattengedragsdeskundige geen gek idee.

En wie in coronatijd een kitten in huis heeft genomen, moet helemaal oppassen, want die zijn niet anders gewend dan voortdurend gezelschap te hebben. Dan is de overgang naar een hele dag alleen behoorlijk heftig. Iets wat dus extra aandacht en een zorgvuldige opbouw vergt.

En hoe zit het tenslotte met eten? Mijn Ed heeft, net als zijn personeel, wel wat extra ‘coronapadding’, zoals Puts het noemt, terwijl Zoë juist erg is afgevallen. “Het beste is als je ze meerdere keren per dag kleine beetjes te eten geeft. Als je weer meer de deur uit bent en dat daardoor niet lukt, kun je een voerbak op timer uitproberen.” En weersta de verleiding om veel snoepjes te geven (of te nemen, for that matter), dan zijn die corona-onsjes er zo weer vanaf.

Houd je beestje vooral goed in de gaten, is het devies, en kijk naar gedragsverandering. Mocht-ie niet lekker in z’n vel zitten, dan bieden wat goed gedoseerde aandacht en een verse doos dus uitkomst – een goed excuus om ook wat leuks voor jezelf te bestellen.

Peper Hofstede

LEES MEER OVER