Close

Wat ik had willen weten voordat... ik heel veel afviel

07 september 2020 12:09 / Zelfontwikkeling
Frederique Rote (eigen foto)
Frederique Rote (eigen foto)
H Hindsight is 20/20 zeggen ze wel: achteraf weet je het allemaal zo goed. Kennis waar je zelf niks meer aan hebt, maar waar je een ander wel mee kan helpen. Daarom vragen we in deze rubriek aan ervaringsdeskundigen: wat had je achteraf bezien graag eerder willen weten? Deze week vertelt redacteur Frederique Rote over wat zij graag had willen weten voordat zij behoorlijk wat kilo's afviel.

Mijn ouders weten mij nog het precieze moment te vertellen waarop ze merkten dat ik begon toe te nemen in gewicht: ik was een jaar of 12 en we zaten op het strand in het zuiden van Italië. Ik had een blauw gestipt badpak aan en ging totaal op in mijn nieuwe opblaaskrokodil. Mijn moeder tikte mijn vader aan en zei vol verbazing: ‘Kijk, Fred is dik aan het worden!’ Althans, zo wordt de anekdote altijd aan mij verteld. Vanaf dat moment gingen borden pasta-pesto en ijsjes-met-drie-bolletjes in de ban. En bleef ik alsnog aankomen. Het was een begin van een hele rits aan diëtisten, afvalboeken en sportklasjes. 

Uiteindelijk heb ik er 23 kilo afgekregen. Ik ben nu 25 en kan met recht zeggen dat ik gepokt en gemazeld ben, want: wat was het allemachtig moeilijk. Er komt veel meer kijken bij afvallen dan je voor mogelijk houdt. Er is geen quick fix en hoe cliché het ook klinkt: iedereen is anders en heeft dus ook een eigen traject. Maar toch presenteer ik hier wat voor mij geholpen zou hebben om vooraf te weten. Het kan natuurlijk heel goed zijn dat jij jezelf met 20 kilo extra helemaal senang voelt, of gewoon op een gezond gewicht bent. In dat geval hoop ik dat mijn verhaal je meer inzicht geeft in iemand in jouw omgeving die probeert af te vallen. En als jij wel graag het getal op de weegschaal iets om laag ziet gaan, hoop ik van harte dat mijn opgedane kennis een steuntje in de rug is.

1. Veel afvallen gaat veel tijd kosten

Ik ben geen diëtist, wetenschapper of iets in die trant, en ik ga dus ook geen stellige uitspraken doen over hoe je precies het beste kan afvallen. Wat ik wel kan vertellen is dat ik van alles heb geprobeerd. Echt van álles: intermittent fasting, New fysic, het keto-dieet en een streng sportregime zijn slechts een greep uit de collectie. In plaats van dat ik moedeloos werd als iets niet lukte of niets voor mij was, hield ik vast aan wat ik wel prettig vond en liet ik de rest varen. Hier zijn wat voorbeelden. Vijf keer per week naar de sportschool gaan, vond ik een verschrikking, maar twee keer hockeyen en sporten in het park met mijn broer juist oh-zo-gezellig. Koolhydraten afzweren, zoals gebruikelijk is bij het keto-dieet, vond ik te lastig om in mijn drukke sociale leven te verwerken. Wel kwam ik er door dit dieet achter dat ik mij beter voel als ik niet drie keer per dag brood of iets dergelijks eet.

Wees niet te streng voor jezelf, en ga opzoek naar iets wat bij jouw lichaam en leven past. En als je dat eenmaal hebt gevonden: hou het vast. Veel afvallen was niet iets wat ik even zomaar heb gedaan. Het heeft mij zeker vijf jaar gekost met de nodige ups, downs en terugvallen.

2. Iedereen heeft een mening over jouw gewicht

Als je aangeeft dat je wil afvallen omdat je jezelf te zwaar vindt, is het hek van de dam. Kennelijk ben je dan opeens een publiek bezit, waarover iedereen vrij van enige gêne zijn of haar mening kan geven. Zo had iedereen wel een neef of nicht die ooit tien kilo was verloren met een sapkuur, of werd er geïnformeerd of mijn schildklier wel goed werkte. Soms werd ik gek van iedereen die zich ongevraagd met mijn gewicht bemoeide, ook al was het meeste waarschijnlijk heel aardig bedoeld.

'Incasseer complimenten en neem de rest met een korreltje zout'

Toen ik eenmaal begon af te vallen, kwamen er een heel ander soort opmerkingen bij. 'Val je niet te veel af?' En: 'Het is wel goed zo, je kan nu wel stoppen.' Wederom vast niet slecht bedoeld, en het is fijn om te weten dat mensen je in de gaten houden, maar naar mijn idee niet nodig. Maar zo dun ben ik nooit geweest, en deze opmerkingen kwamen al nadat ik de eerste 5 kilo kwijt was. Er was ook nog een andere variant. Toen ik eenmaal op het gewicht zat waar ik blij mee was, kreeg ik te horen: 'Goed zo, nog even doorgaan!' Excuse me? Oké, misschien heb ik dan toch liever de eerste variant. Trek je in ieder geval zo min mogelijk aan van wat mensen zeggen. Incasseer de complimenten en neem de rest met een korreltje zout. Of een heel zoutvaatje. 

 

3. Zoek uit wat jouw intrinsieke motivatie is 

Toen ik besloot af te vallen was dat voor mijzelf, en niet om wat anderen van mij dachten. Ik hield van mode en wilde leuke jurken aan. Ik hield van springen en wilde niet te zwaar zijn voor mijn paard. Ik wilde graag sneller over het hockeyveld vliegen. En het allerbelangrijkste: ik wilde in de ochtend wakker worden en blij zijn met wie ik in de spiegel zag. Ik wist precies waarom ik mijn extra kilo’s kwijt wilde, er beter uit willen zien was voor mij niet reden genoeg. Afvallen is een eenzaam proces, heel veel speelt zich af in je hoofd. Mijn grootste steunpilaar was mijn intrinsieke motivatie, die mij er keer op keer doorheen sleepte in moeilijke situaties. Bedenk dus heel goed waarom je wil afvallen. Schrijf het uit, en lees het nog eens na als je het moeilijk hebt of je afvraagt waar je het in godsnaam allemaal voor doet. Het helpt, beloofd.  

4. Het kan zo zijn dat je niet helemaal herstelt van overgewicht

Dit is voor mij een gevoelig puntje, waar ik tot op de dag van vandaag nog weleens mee kan zitten. Toen ik meer dan twintig kilo te zwaar was, kon ik zien welk effect dat op dat moment op mijn lichaam had. Rode striemen liepen over mijn bovenbenen en borsten, meer dan er soms bij de puberteit horen. Nadat ik het gewicht kwijt was, is de elasticiteit van mijn huid niet overal even goed hersteld. Mijn borsten zijn niet wat ze geweest zijn, en ik heb overtollige huid aan de binnenkant van mijn dijbenen. Ik kan het soms niet laten om mijzelf af te vragen hoe ik eruit had gezien als ik nooit te zwaar geweest, hoe weinig ik daar ook aan heb. Ieder mens is anders, maar bereid je erop voor dat het best zou kunnen dat je lichaam niet helemaal herstelt van veel overgewicht.

'Zonder die extra 20 kilo kom ik makkelijker mijn bed uit'

Zodra er voor dit probleem een wondercrème komt, ben ik de eerste die hem in zal slaan, maar tot die tijd focus ik op het totaalplaatje. Ik heb mooie jukbeenderen, en spijkerbroeken staan mooi en zitten lekker. Ik ben heel fit, iets waar ik elke dag van geniet. Het is makkelijker om uit je bed te komen als je twintig kilo minder meedraagt, en ik hou mijn teamgenoten makkelijk bij op het hockeyveld. Ook niet onbelangrijk: ik loop veel minder kans op hart- en vaatziektes, diabetes, vruchtbaarheidsproblemen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Dáár probeer ik mij op te focussen, in plaats van dat beetje loshangende vel.

5. Mensen kunnen je anders gaan behandelen

Toen ik veel te zwaar was, was ik niet ik op mijn best. Afvallen voelde alsof ik een grote jas uitdeed, waardoor iedereen mij opeens sneller opmerkte. Mijn sociale leven gaat mij nu een stuk makkelijker af. Ik heb het idee dat ik sneller vrienden maak en mensen over het algemeen genomen gewoon aardiger tegen mij doen. Als ik aan de bar sta word ik sneller geholpen, er wordt vaker naar mij gelachen en soms zelfs gefloten. Vroeger werd ik nageroepen met 'dikzak', een groot verschil dus. Er zijn zelfs af en toe jongens die mij op de middelbare school pestten -ik werd door hen 'Vreet' genoemd in plaats van Fred - en mij nu niet meer herkennen. Erg ongemakkelijk als ze met me flirten, alsof er nooit iets gebeurd is.

 

'Toch doet het pijn, ik was vroeger toch ook gewoon Frederique?'

Natuurlijk zou het zo kunnen zijn, dat dit niet alleen door mijn veranderde uiterlijk komt. Ik zit nu een stuk beter in mijn vel waardoor ik mij makkelijker openstel en vrolijker ben, maar toch doet het pijn. Ik was vroeger toch ook gewoon Frederique? Die van lezen en honden hield, en net als iedereen uitkeek naar leuke feestjes. Waarom deed iedereen toen niet net zo aardig als nu? Inmiddels heb ik vrede met wat is, en geniet ik van mijn sociale contacten. Het heeft mij wel geleerd dat niet alleen je lichaam verandert als je veel afvalt, mentaal kan het ook veel losmaken. Wees je hiervan bewust, maar blijf er niet te lang over malen. Al is er niets mis met iemand wijzen op gedrag van vroeger. Ik doe dit weleens en krijg bijna altijd een oprechte sorry. Lucht op.

6. Afvallen is geen fix voor alles

'Als ik afval, zal alles beter zijn. Als ik eenmaal dun ben, zal ik er geweldig uitzien waardoor iedereen mijn vriend zal willen zijn, en iedereen mij aardig zal vinden. Al mijn problemen zullen als sneeuw voor de zon verdwijnen'. Klinkt naïef en dat was het ook. Toch was ik hier lange tijd van overtuigd. Toen ik eenmaal afgevallen was, werd mij al vrij snel duidelijk dat deze aannames klinkklare onzin waren. Ik ben nu wel een stuk gezonder, maar nog steeds vindt niet iedereen mij aardig. Ook is het niet zo dat mijn dateleven een aaneenschakeling is van prinsen op witte paarden. Bovendien kan ik nog heel veel kilo's kwijtraken, maar zal ik er nooit zo uitzien als Doutzen Kroes en dat hoeft ook niet.

 

'Geniet en laat je geluk niet afhangen van je gewicht'

Waak ervoor dat je leeft in het nu. Ga lekker door met afvallen op je eigen tempo, en stel niets uit tot later. Je kan ook nu in een bikini op het strand gaan liggen, bij een nieuw clubje gaan of die lange wandelvakantie maken. Je kan je ook nu mooi en de moeite waard voelen. Ik heb met zoveel gewacht tot ik afviel, omdat ik dacht dat het me anders niet zou lukken of leuk zou zijn, en ik heb er spijt van. Probeer je gewicht los te koppelen van wat je allemaal wel of niet kan in je leven. Geniet zoveel mogelijk en laat je geluk niet afhangen van je gewicht. Dan komt het allemaal heus wel goed.

Frederique Rote

LEES MEER OVER