Close

Plan 's wat denktijd in

15 september 2020 12:09 / Zelfontwikkeling
W Wanneer neem jij de tijd om te denken? Als in: er echt gericht een deel van je toch al drukke dag voor inruimen? Volgens de website Farnam Street doen we dat veel te weinig, terwijl het toch zoveel oplevert.

Als je in je agenda kijkt, staat die waarschijnlijk vol met 348.000 verschillende dingen: vergaderingen, brainstorms, administratie, klantbezoeken, om over je privéleven nog maar te zwijgen - en ook dat gebeurt tegenwoordig vaak tussen de werkbedrijven door. Hectiek alom dus en daarbij wil de rust om te reflecteren er nog weleens bij inschieten.  

Want wat je waarschijnlijk niet in je Moleksine of Outlook ziet staan is een half uur dat geblokt staat om na te denken. En dat is zonde, vindt Shane Parrish van Farnam street. Parrish is een voormalig lid van de Canadese inlichtingendiensten en zijn site - vernoemd naar het adres van een van de bedrijven van superinvesteerder Warren Buffet - draait helemaal om zelfontwikkeling. Het doel: een upgrade van je denkskills. 

Daarbij staat constante afleiding ons in de weg: niet-vergeten-nog-een-cadeautje-te-kopen-hey-daar-is-een-appje-wat-zullen-we-eten-vanavond-heb-ik-al-antwoord-op-die-mail-waarom-wil-mijn-manager-me-zo-spreken. En dus nemen we de eerste gedachte die in ons opkomt vaak voor lief, want er moet te veel gebeuren om ook nog eens de eigen gedachtengang onder de loep te nemen. 

'Ik merk dat mijn eerste gedachte nooit mijn beste gedachte is'

Maar doe toch maar wel, stelt Parrish, en ruim er een moment voor in (of een hoop momenten). Hij citeert de Amerikaanse auteur en literatuurcriticus William Deresiewicz: "Ik merk bij mezelf dat mijn eerste gedachte nooit mijn beste gedachte is. Mijn eerste gedachte is altijd van iemand anders: het is wat ik al heb gehoord over het onderwerp, altijd algemene kennis."

Niks mis mee, zolang je het maar als startpunt ziet om vérder te denken. Deresiewicz: "Het is alleen door me te concentreren, bij de vraag te blijven, geduld te hebben, alle aspecten van mijn geest aan bod te laten komen, dat ik op een origineel idee uitkom. Door mijn brein de kans te geven te associeren, connecties te maken, me te verrassen. En zelfs dan pakt het idee vaak niet eens goed uit. Ik moet er dan nog over nadenken, fouten maken en die herkennen, valse starts beleven en die bijstellen, aan m'n impulsen voorbij gaan, mijn verlangen verslaan om de klus geklaard te verklaren en weer verder te gaan."

Ben je bereid te wachten op voldoening - of voldenking in dit geval?

Het probleem met nadenken is dat het maar zelden direct iets oplevert. Zelfs de echte eurekamomenten komen vaak niet na een tijdje geconcentreerd en diep in gedachten verkeren, maar dienen zich onverwacht aan (wat ze natuurlijk ook juist zo lekker maakt). Actief iets overdenken, is dus een investering op de lange termijn - iets waar wij met onze hang naar optimalisatie en instant gratification niet altijd het belang van inzien of het geduld voor hebben. 

Want daar komt het uiteindelijk op neer: ben je bereid te wachten op voldoening - of voldenking in dit geval? Wie direct een beloning verwacht voor een gedane investering, op welk vlak dan ook, zit zichzelf in de weg. En dat is met denken net zo. Je weet niet wat het je gaat brengen en ook niet wanneer het zich dan uitbetaalt. Zie het als een stoofpot: als je alle ingrediënten bij elkaar hebt gegooid, duurt het nog wel even voordat het vlees mals en de smaken optimaal zijn. Denken is sudderen, maar dan dien je ook echt wat lekkers op. 

Want de tijd die je investeert, betaalt zich dubbel en dwars terug, vindt Parrish. Je komt na een half uur nadenken misschien wel tot dezelfde conclusie die je binnen twee minuten bereikte, maar je hebt in die tijd wel een beter idee van alle nuances gekregen, welke variabelen er allemaal een rol spelen, wat de risico's van je beslissing zijn. Je kunt makkelijker aan anderen uitleggen waarom je een bepaalde keuze hebt gemaakt en maakt minder fouten. 

De grap is dat we dit best weten: we vertellen onze kinderen niet voor niks dat als ze nu goed hun best doen op school, ze daar later plezier van zullen hebben. Maar zodra we zelf de studieboeken hebben dichtgeslagen, raakt het idee van het ontwikkelen van je denkkracht op de achtergrond. Zonde, want als je de tijd neemt om goed door te denken, kom je niet alleen tot betere, en beter onderbouwde conclusies, maar zul je ook minder vaak tegen hetzelfde probleem aanlopen. Pak je agenda er maar bij dus, en probeer het uit. 

Het hele artikel van Farnam Street en meer artikelen over het ontwikkelen van je denkkracht lees je hier

Peper Hofstede

LEES MEER OVER