Close

Lekker boeiend

25 september 2020 04:09 / tips van de redactie
Buiten is het feest
Buiten is het feest
E Een mooie podcast, een interessante discussie, een inspirerend boek of fascinerend mens: de wereld is oneindig boeiend. Iedere vrijdag delen wij hier onze obsessies-du-jour.

Boeiend essay: Buying Myself Back

'I have learned that my image, my reflection, is not my own', schrijft topmodel en ondernemer Emily Ratajkowski in New York Magazine. Ze plaatste op Instagram een paparazzifoto van zichzelf waarop ze haar gezicht afschermt met een enorme bos bloemen en kreeg vervolgens een gepeperde rekening: of ze even 150.000 dollar wilde aftikken voor het gebruik van de foto – waar ze zelf ongevraagd op stond. Het essay Buying Myself Back dat ze naar aanleiding hiervan schreef, noemt redacteur Lizzy van Hees een eyeopener. "Ratajkowski doet een boekje open over haar ervaringen als model, met vervelende situaties op de set, maar het draait vooral om de vraag: van wie is jouw lichaam eigenlijk? Als een fotograaf jou vastlegt en die foto jaren later gebruikt om een boek onder jouw naam te verkopen, vol met ongebruikte polaroids van jullie fotoshoot, wat zijn dan je rechten? Het essay laat je ook nadenken over wat we zelf delen. Toen kunstenaar Richard Prince twee foto's van Ratajkowski's Instagrampagina plukte, er grote prints van maakte en die verkocht voor 80.000 dollar, moest zelfs Ratajkowski diep in de buidel tasten als ze er eentje wilde hebben. Net zo bizar als de forse rekening voor het delen van die ongevraagde paparazzifoto. Het essay legt voor mijn gevoel een nieuwe laag van de female gaze bloot: de ongemakkelijke waarheid dat je als vrouw vrij bent om je lichaam te laten zien, maar niet de vrijheid of controle hebt om te bepalen wat er vervolgens met het beeld van jouw lijf gebeurt."

Boeiende film: Buiten is het feest

Vandaag begint het Nederlands Film Festival, in aangepaste vorm. Dit jaar gaan de films in het hele land in première, er is een onlineprogramma en het parkeerterrein van Pathé Leidsche Rijn in festivalstad Utrecht is omgetoverd tot drive-inbioscoop waar je filmklassiekers van eigen bodem kunt zien, van Simon tot Brimstone. Redacteur Kim van der Meulen zag Buiten is het feest, die aanstaande maandag zijn wereldpremière beleeft, en vond 'm een tipje waard. "De film is losjes gebaseerd op de bijna-gelijknamige roman van Arthur Japin. Hij inspireerde zijn verhaal weer op de heftige jeugd van Karin Bloemen, die werd gekenmerkt door incest, mishandeling en het verlies van haar zus. De film draait om Sonne (Abbey Hoes), die de voogdij over haar nichtje krijgt als haar zus plotseling overlijdt. De biologische vader van het meisje was uit beeld, maar meldt zich ineens om de voogdij op te eisen. Dat ziet Sonne niet zitten – en langzaam maar zeker wordt steeds duidelijker waarom. Wat er in haar hoofd omgaat wordt nooit helemaal duidelijk, maar Hoes speelt overtuigend en vooral de flashbacks naar Sonnes jeugd, waarin haar moeder (Georgina Verbaan) een creepy vriend met een obsessie voor jonge meisjes in huis haalt, zijn beklemmend."

Lekkere hobby: grijpen

We horen je denken: een hobby, wie heeft er nou nog een hobby? Een passie misschien, of een 'ultiem ontspanningsmoment'. Een hobby klikt toch een beetje als iets uit de jaren tachtig. Maar eindredacteur Peper Hofstede heeft er toch echt een en wil die met stip tippen. "Toen ik naar mijn nieuwe buurt verhuisde, viel me op dat het op veel plekken een rommeltje was. Random stukjes papier in de berm, eenzame sokken in de goot, overal halfvolle blikjes bier en vermolmde flyers. Er staan heus veel vuilnisbakken, maar mensen zijn soms een beetje slordig en de wind doet ook z'n werk. En dus heb ik een afvalgrijper gekocht, gewoon online, voor een tientje. Nu ga ik een of twee avonden in de week een potje grijpen. Ik zet een audioboek op, neem een vuilniszak mee en struin de straten en parken in de buurt af. En ik ben helemaal verbaasd over hoe heilzaam dat is: lekker een uurtje buiten lopen na het eten, ondertussen voorgelezen krijgen, de boel een beetje aan kant maken en je raakt nog eens met je buren en willekeurige voorbijgangers in gesprek. Het heeft iets weg van een spelletje, dat afval spotten. De mensen die me aanstaren alsof ik een taakstraf aan het volbrengen ben, neem ik graag voor lief. Als de zak vol of de straat schoon is, wandel ik weer naar huis – toch echt 'ultiem ontspannen', ook al gaat zo'n marketingterm totaal niet samen met zoiets simpels. Ik heb al twee mensen aangestoken met mijn nieuwe hobby en kan 'm iedereen aanraden."