Close

Lekker boeiend

23 oktober 2020 12:10 / Tips van de redactie
E Een mooie podcast, een interessante discussie, een inspirerend boek of fascinerend mens: de wereld is oneindig boeiend. Iedere vrijdag delen wij hier onze obsessions-du-jour.

Lekker Instagramaccount: Venice Simplon-Orient-Express

Oké, reizen is misschien geen eerste levensbehoefte, maar soms wil je gewoon weer heel even het gevoel krijgen dat je meer van de wereld ziet dan je huiskamer. Voor zulke momenten ontdekte Eva het ideale, gekmakend luxe digitale toevluchtsoord. Eva: “Ik heb werkelijk, maar dan ook werkelijk niets te klagen. Mijn familie is gezond, ik heb fascinerend werk, een vast contract en iedere avond van de week mag ik met boeiende mensen praten over het nieuws en de veranderende wereld om ons heen.

Maar héél af en toe verlang ik naar iets uit het pre-coronatijdperk. Dat ‘iets’ heb ik het codewoord ‘centro’ gegeven. Je kent die bordjes wel, je komt ze overal tegen in Zuid-Europese landen. Er staan drie rondjes in elkaar op, met daarnaast het woord ‘centro’. Een kleine visuele trigger die ik associeer met zonovergoten terrassen, Italiaanse espresso, olijven en dunne servetten, onleesbare menukaarten, parmaham, Spaans bier, schreeuwende kelners, OMG – alles wat een bezoekje aan een ‘centrootje’ van welk willekeurig dorpje tot zo’n feest maakt. Mijn man en ik verzuchten dan zo nu en dan tegen elkaar: ‘Weet je nog, Centro?’

Aangezien een echte centro er nu niet in zit, struin ik ’s nachts na mijn uitzending Instagram af, op zoek naar die reis-fix waar je zo’n lekkere natural high van kan krijgen. Vorige week vond ik ’m: de Venice Simplon-Orient-Express, een iconische reis van Parijs naar Istanboel. In originele rijtuigen uit de jaren twintig die volledig gerestaureerd zijn, met beddengoed van Egyptisch katoen in de slaapwagon, kunstwerken van ingelegd gelakt hout op de muren, elke avond een cocktailparty, champagne en de geur van kreeftensoep en vanille en de aanstaande Oriënt. Ik verlies me erin, iedere keer weer. Een soort luxe-trein-porno. Daar kan geen centro tegenop.”

Boeiend boek: Is dit wat?

“Is dit wat?” Het is de vraag die elke comedian elke andere comedian stelt over elke nieuwe sketch die hij wil uitproberen. Jerry Seinfeld stelt die vraag al vanaf het moment dat hij op twintigjarige leeftijd op het podium staat. Zijn kersverse boek Is dit wat? (€24,99, Spectrum) is een grote verzameling ‘bits’, grappige invallen en aantekeningen die hij bewaarde in een ouderwetse vakkenmap. Het geeft een mooi beeld van vijf decennia Jerry Seinfeld, vindt redacteur Franke van Hoeven. “Elk decennium wordt ingeleid met persoonlijke verhalen over Seinfelds dromen, succes, werkwijze en wensen voor de toekomst. De ‘bits’ hebben geen context en vormen nog geen lopend verhaal. Soms staan er een paar met hetzelfde onderwerp bij elkaar, maar daar houdt de samenhang wel zo’n beetje bij op. Vreemd, maar ook lekker. Bovendien lezen de tekstjes als de brandweer.

Jason Alexander en Jerry Seinfeld in de pilot van wat toen nog 'The Seinfeld Chronicles' heette (1989)
Jason Alexander en Jerry Seinfeld in de pilot van wat toen nog 'The Seinfeld Chronicles' heette (1989)

Elke avond voor het slapengaan lees ik er een paar. Dan blader ik door het boek en zoek ik naar een onderwerp waar ik op dat moment zin in heb. Van linkshandige mensen die gedemoniseerd worden tot ergernis om het feit dat etages van parkeerplaatsen zo op elkaar lijken: om een aantal heb ik zo hard gelachen dat de tranen over mijn wangen liepen. Ideaal om af en toe even in te bladeren, maar ook goed te gebruiken om de techniek van humor nader te bestuderen. Hoe doet Jerry dat toch? Waar ligt de grap, hoe werkt hij ernaartoe? Ook lezers die niet per se dol waren op zijn comedyshow, zoals ik, zullen er genoeg in vinden om smakelijk om te lachen. Een geef toe, in deze rommelige tijden kunnen we allemaal af en toe wel een harde lachsalvo gebruiken.”

Boeiende website: The Lily

Alleen al voor de vormgeving zou je af en toe naar The Lily kunnen surfen, vindt redacteur Kim van der Meulen. Deze nieuwssite, onderdeel (en dus ook met artikelen) van The Washington Post, richt zich op vrouwelijke millennials en is – lekker niche – vernoemd naar een gelijknamige krant voor vrouwen die eind negentiende eeuw een paar jaar werd uitgegeven. Kim: “Toen ik voor het eerst over deze site hoorde, op een journalistiek evenement, was ik een tikkie sceptisch: hoezo, ‘nieuws voor vrouwen’? Maar de site is juist bedoeld om vrouwen die te weinig gehoord worden een stem te geven of nieuwsonderwerpen met thema’s die vooral vrouwen aangaan te belichten.

Ik lees hier soms over issues waar ik nog geen seconde bij had stilgestaan, zoals het eerste ruimtetoilet dat NASA speciaal voor vrouwen ontwierp – koninklijk kakken, want hij kostte 23 miljoen dollar. Maar ook op serieuzere onderwerpen wordt vaak een nieuw licht geworpen, met persoonlijke verhalen over election anxiety en het nut van praten over mentale gezondheid (en wat celebrity’s daaraan bijdragen), bijvoorbeeld. En dan is er nog de serie Could she flip it?, waarin vrouwen vertellen over hun politieke ambities en carrières. Soms een tikkie te Amerikaans om direct feeling met het onderwerp te hebben, maar soms zo persoonlijk – ze vertellen over hun jeugd, genderrollen, leiderschap, struggles in het leven – dat ze toch boeien.”

LEES MEER OVER