Close

Wat ik had willen weten voordat... ik ging verhuizen

02 november 2020 03:11 / Persoonlijk
H Hindsight is 20/20 zeggen ze wel: achteraf weet je het allemaal zo goed. Kennis waar je zelf niks meer aan hebt, maar waar je een ander wel mee kan helpen. Daarom vragen we in deze rubriek aan ervaringsdeskundigen: wat had je achteraf bezien graag eerder willen weten? Met deze week: twee coaches die je precies kunnen vertellen wat je kan doen om je verhuizing zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Het is zo’n statistiekje dat je vast weleens voorbij hebt zien komen: samen met een echtscheiding, je baan verliezen of de dood van een geliefde, behoort verhuizen tot de meest stressvolle ervaringen die een mens kan hebben. Logisch ook, gezien de duizend-en-één dingen die nog moeten gebeuren, het duizend-en-tweede dat je toch nog over het hoofd hebt gezien, de internetprovider die niet meewerkt en natuurlijk de emotionele lading: afscheid nemen van wat je kent en een sprong in het diepe wagen.

Maar, zeggen verhuiscoaches en ervaringsdeskundigen Joke Himpens en Piet-Hein van der Heide, het kan óók een leuk proces zijn. De Vlaamse Himpens verhuisde in de afgelopen jaren wel negen keer, en altijd met ‘iets aparts’: “Dan weer naar het buitenland, dan weer met een baby.” Van der Heide hielp kort na elkaar zijn ouders en schoonouders met de overgang van een groot familiehuis naar een kleinere woning. Allebei weten ze hoeveel er bij zo’n exercitie komt kijken en daarom hebben ze hun beroep ervan gemaakt, zodat ze anderen kunnen helpen stress zo veel mogelijk te voorkomen. Dit is hoe je dat volgens hen aanpakt.

1. Ja, het is emotioneel

Of je nu in je eerste eigen appartementje trekt, na een scheiding moet verkassen of het huis waar je kinderen geboren zijn verlaat, er komen allerlei emoties bij kijken. Daar staan mensen niet altijd voldoende bij stil, merkt Van der Heide: “Ze hebben een beslissing genomen, richten hun blik op de toekomst en naarmate de verhuisdatum dichterbij komt, realiseren ze zich ineens wat een heerlijke plek ze achter zich laten, hoeveel lol ze daar hebben gehad.” Zijn advies: praat erover, dat haalt de scherpe randjes ervan af. “En het is ook een natuurlijk proces, dat loslaten”, vult Himpens aan. “Naarmate de maanden vorderen en er steeds meer ingepakte dozen staan, voel je vanzelf al: dit is mijn plek niet meer.”

Het helpt, benadrukt ze, om de verhuizing te zien als een nieuwe kans. “Door in je hoofd je toekomstige huis al voor je te zien en in te richten, houd je de focus op het positieve – ongeacht of de reden erachter leuk is of niet. Het is hoe dan ook onzeker, maar door veel te visualiseren, sta je sterker in je schoenen.” Om niet helemaal gestoord te worden van al dat regelwerk, raadt ze aan flink op tijd te beginnen – beide verhuiscoaches vinden een periode van drie maanden zeker niet overdreven – en af en toe ook tijd in te ruimen om leuke dingen te doen.

Spullen wegdoen gaat makkelijker als ze op een fijne nieuwe plek terechtkomen

En accepteer dat je gaat kibbelen, zegt Van der Heide, die dat bij al zijn klanten ziet gebeuren: “Hoe sterk de relatie ook is, je gaat elkaar tegenkomen. Dan moet je in gesprek blijven. Laatst had ik bijvoorbeeld een meneer die het 20.000-delig servies van zijn grootouders per se mee wilde nemen naar hun kleinere woning. Zijn vrouw zat al met haar ogen te rollen: dit was niet de eerste keer dat het erover ging. Uiteindelijk hebben we besproken of hij het écht nog zou gaan gebruiken en of er wel écht ruimte voor was. Dat was in beide gevallen écht niet zo. Uiteindelijk heb ik het voor ze naar de veiling gebracht.”

2. Marie Kondo je de moeder

En dat brengt ons meteen bij de tweede les, want verhuizen betekent ook: afscheid nemen van spullen. Liefst zo veel mogelijk, bepleit Joke Himpens, want het is niet de bedoeling dat je de kasten in je nieuwe huis weer volpropt met oude meuk waar je toch nooit naar omkijkt. “Ik ken mensen die dozen meenemen die ze na de vorige verhuizing niet eens hebben uitgepakt.” Zonde van de ruimte en niet passend bij een frisse start. Beter begin je al tijdig met alle spullen inpakken die je tot aan de verhuisdag toch niet nodig hebt, zoals je zomerkleren of de sous vide die bovenop de koelkast staat te verstoffen. “In principe wil je dat je voor alles wat meegaat bewust hebt gekozen.”

Dat loslaten gaat makkelijker als je spullen op een fijne nieuwe plek terecht komen, weet ook Van der Heide. “Soms hebben mensen een eettafel die al drie generaties in de familie is, maar die met geen mogelijkheid in het nieuwe huis past. Dan ga ik eerst voor ze op onderzoek uit of er niet een zoon of dochter, neef of nicht is die de tafel wil overnemen. Dan blijft het in ieder geval in de familie.” Als niemand zit te wachten op je antiek, biedt de veiling soms uitkomst, of anders een uitdragerij. Himpens tipt de kringloopwinkel of het goede doel: “Al die schattige babykleertjes kun je in een doos op je nieuwe zolder zetten, maar je kunt er ook andere ouders blij mee maken.”

Verkopen op Marktplaats kan natuurlijk ook, maar levert wel weer extra stress en gedoe op, waarschuwt ze. En wie zit daar nou midden in een verhuizing op te wachten? En ze signaleert nog een valkuil: het probleem verplaatsen. “Sommige mensen kunnen geen afscheid nemen van hun spul en leveren dan zakken vol met kleren met vlekken of gaten af bij de kringloop. Maar die hebben er ook niks aan natuurlijk. Gewoon weggooien dus!”

Hetzelfde geldt voor het leeuwendeel van de knutselwerkjes van de kinderen. “Die hebben daar echt wel begrip voor. Zoek samen een of twee mooie tekeningen uit en lijst ze in. En als je toch per se een doos eraan wil wijden, zorg dan dat die in je nieuwe woning ergens staat waar je ‘m kan blijven aanvullen.” Conclusie: elke doos die je niet hoeft te verhuizen, is mooi meegenomen – of eigenlijk: mooi niet meegenomen dus.

3. Pakken en stapelen

Goed, alles wat geen joy sparkt is weg, nu kan het echte inpakwerk beginnen. ‘Gevoelige spullen’ – van je shibari-set tot je testament – pak je beter zelf in, maar voor de rest raadt Piet-Hein van der Heide zijn klanten aan dat klusje toch vooral aan de verhuizers over te laten. “Maar dat ligt ook een beetje aan je budget natuurlijk.”

Voor wie het geld er niet voor (over) heeft verwijzen we je graag naar punt 6 (vraag hulp!) en vul dan samen de dozen op basis van waar ze terecht gaan komen. Dus niet ‘alles uit de blauwe kast in de woonkamer’ bij elkaar, want waarschijnlijk staat die kast straks heel ergens anders of moet de indeling sowieso worden omgegooid, zegt Himpens. “Misschien deed je oude huiskamer ook wel dienst als kantoor en als speelplek, maar heb je daar in je nieuwe huis aparte ruimtes voor. Dan kan je maar beter zorgen dat de spullen die daar horen, ook daar terechtkomen.”

'Trek een halve dag uit voor alle administratie en ga daarna in godsnaam wat leuks doen'

Zet alle dozen die ingepakt zijn voor de verhuizing in één ruimte bij elkaar. “Laat de kinderen bij elkaar op de kamer slapen en maak de ander vrij om alle dozen in op te slaan. Wel zo overzichtelijk en je zit er niet de hele tijd tegen zo’n kartonnen toren aan te kijken.” En een fijne handreiking voor degenen die je straks helpen met sjouwen en uitpakken: “Schrijf niet alleen op de bovenkant waar de doos heen moet, maar ook op de zijkant. Anders zie je niet wat wat is als het allemaal opgestapeld staat.”

4. Verzaak de administratie niet

Ja, het is een vervelend klusje, en ja, het moet toch echt gebeuren. Als je van adres wisselt komt daar allerlei rompslomp bij kijken. Wie moet allemaal op de hoogte worden gesteld? De huisarts, je werkgever, de school van de kinderen? “Houd vanaf een paar maanden van tevoren goed in de gaten van wie je post krijgt en maak er een lijstje van”, beveelt Himpens aan. “Het daadwerkelijke doorgeven hoeft pas een maand van tevoren en kan meestal online, zolang je maar even oplet dat je ook een bevestiging krijgt.” Trek er een halve dag voor uit om alles in één keer over te zetten en door te geven en ga daarna in godsnaam wat leuks doen, zegt ze, want dat heb je dan wel verdiend.

Een ander verhaal is het als er contracten mee gemoeid zijn, zoals bij internetproviders en energieleveranciers. “Eigenlijk is het handiger”, denkt Van der Heide, “om niet van leverancier te wisselen als je verhuist. Er gaat veel mis als je tegelijkertijd overstapt naar een andere partij en ook nog een nieuw adres moet doorgeven, dus beter verhuis je eerst en stap je pas daarna over.” Hij heeft weleens meegemaakt dat het fout liep en dat klanten twee weken zonder internet zaten. Onhandig, maar het had ook wel wat: “Ze vonden het uiteindelijk heel gezellig, speelde weer eens een spelletje en lazen een boek.”

Een belangrijk onderdeel van het regelwerk dat vaak over het hoofd wordt gezien: check even of de vrachtwagen wel op de stoep kan parkeren of dat daar een ontheffing voor moet worden aangevraagd. Himpens: “En even extra nagaan of er een verhuislift nodig is, is geen overbodige luxe.” Nog zoiets: “Check of er op de dag van je verhuizing geen evenementen zijn. Ik heb zelf eens gehad dat er net een wielerwedstrijd aan de gang was en dat bemoeilijkte de boel wel”, lacht ze.

5. Expect the unexpected

Maar je kunt niet álle risico’s afdekken, vindt Van der Heide. “Het loopt nooit precies zoals je had bedacht. En dat is niet erg, probeer ook gewoon van het proces te genieten. Zorg dat je een koffertje hebt met een schone onderbroek, een tandenborstel en je belangrijke papieren, dan komt het altijd wel goed.”

Het ‘kampeergevoel’ van de laatste week kunnen de meeste mensen eigenlijk best waarderen, zegt Himpens. “Dat moet je ook een beetje omarmen. Zorg voor een aantal handige boxen met de essentials, zoals een paar borden en kopjes en natuurlijk de kurkentrekker. En maak het jezelf niet te moeilijk. Als je die week een paar keer patatjes haalt, is daar niks mis mee. Ontlast jezelf, zodat je ruimte hebt om in te spelen op zaken die er echt toe doen.”

6. Schakel de hulptroepen in

Hier zijn beide verhuiscoaches het roerend over eens: trommel iedereen op om te helpen. “Wees eerlijk tegen jezelf dat je dit niet alleen kunt”, zegt Piet-Hein van der Heide. “Idealiter ben ik overbodig. Dan zijn er de kinderen of de kleinkinderen of vrienden die de verhuizers bijstaan. Maar als die er niet zijn of bijvoorbeeld in het buitenland wonen, schroom dan niet om professionele hulp in te schakelen.” En dicht dan iedereen een specifieke rol toe, raadt Himpens aan: laat sterke mensen sjouwen, organisatietalenten uitpakken, wijs iemand aan voor de catering en laat een ander op de kinderen passen. “Eigenlijk moet je zelf die dag geen vinger uitsteken, jij bent de coördinator.”

'De bedden van de kinderen maak je op met beslapen beddengoed'

Bij een goed georganiseerde verhuizing, vinden de meeste mensen het zelfs leuk om van dienst te kunnen zijn. Himpens: “Natuurlijk laat je de afdeling catering al zorgen voor soep en koffie op locatie en als je het echt goed wil aanpakken, zorg je die avond voor een feestje met wat pizza’s of een barbecue. Heb je meteen een housewarming.” 

De aangewezen oppas kan met de kinderen alvast hun eigen spullen uitpakken en hun kamers al een beetje inrichten. “Voor hen is het belangrijk om op hun nieuwe stekkie al een paar vertrouwde elementen te hebben. Het poppenhuis bijvoorbeeld of een bureautje wat al staat. En ik zorg altijd dat de bedjes zijn opgemaakt met beddengoed dat ze al beslapen hebben, dan ruikt het meteen vertrouwd.”

Al die mensen in je nieuwe huis betekent wel dat je de controle moet loslaten – daar heb je dat gouden woord weer. “Je kunt van tevoren zorgen dat duidelijk is welke doos waar moet, maar je kunt niet garanderen dat je hulptroepen je keukenkastje precies zo indelen als jij het wil.” Maakt niks uit, dat kan je later altijd nog op je eigen manier doen. Wat van belang is, benadrukt Himpens, is dat aan het eind van de dag alle dozen zijn uitgepakt. “Anders blijft het maar staan en zit je maanden later nog in een halve staat van verhuizing.”

Peper Hofstede

LEES MEER OVER