Close

Wat ik had willen weten voordatik politieagent werd

14 december 2020 02:12 / Carrière
Cindy Schuls
Cindy Schuls
H Hindsight is 20/20 zeggen ze wel: achteraf weet je het allemaal zo goed. Kennis waar je zelf niks meer aan hebt, maar waar je een ander wel mee kan helpen. Daarom vragen we in deze rubriek aan ervaringsdeskundigen: wat had je achteraf bezien graag eerder willen weten? Cindy Schuls werkt al vijftien jaar bij de politie en deelt deze week haar tips en ervaringen.

Als politieagent sta je, vrij letterlijk, midden in de maatschappij. Je bent meestal herkenbaar aan je uniform en dat maakt je zowel geliefd als gevreesd. Overweeg je zelf een carrière als agent? Dan kan je rekenen op meer dan 60.000 collega's, waaronder Cindy Schuls (33). Zij werkt al vijftien jaar bij de politie en doet dat tot op de dag van vandaag met veel bevlogenheid en plezier. Wat heeft ze in die jaren geleerd over de organisatie? Ze deelt vandaag haar ervaringen en tips.

1. De testen en opleiding zijn pittig, maar geef niet te snel op

Schuls droomde er altijd van om stewardess te worden of verpleegkundige en de politie was eigenlijk nooit bij haar opgekomen. "Toen ik 18 jaar was, had ik al twee jaar lang een verpleegkundige-opleiding gedaan. Maar dat was toch niets voor mij." Toch wilde ze absoluut iets betekenen voor de maatschappij, dus toen de politie actief op zoek was naar vrouwen, besloot ze zich aan te melden. Maar dan moet je eerst de nodige testen doorstaan.

'Juist die eerlijkheid konden ze waarderen'

"Ik had me wel voorbereid op het feit dat de opleiding pittig zouden kunnen worden, want als je drie keer zakt voor een toets, moet je stoppen", vertelt Schuls. Maar dat de zwemtest een grote uitdaging zou zijn, had ze bijvoorbeeld niet verwacht. "Ik kon wel zwemmen, maar had geen officiële diploma's. En nu moest ik duiken en allerlei moeilijke oefeningen doen onder water. Dus ik ben als 18-jarige op zwemles gegaan en mocht afzwemmen tussen alle kleine kinderen."

Daarnaast kwam Schuls in eerste instantie niet door het antecedentenonderzoek heen. "Een familielid van mij is in aanraking geweest met de politie, dus daarom kreeg ik een brief dat ik niet door mocht." Op zo'n moment kan je natuurlijk je schouders laten hangen en je lot accepteren, maar zo zit Schuls niet in elkaar. "Ik vond het zonde als het hierop stuk zou lopen, zeker omdat ik al zo'n groot deel van de testen succesvol had afgerond." Ze besloot het er niet bij te laten zitten en belde de organisatie op. "Ik heb ze alles uitgelegd en verteld dat ik op de hoogte was van de situatie met mijn familielid. Juist die eerlijkheid konden ze waarderen, dus na overleg mocht ik toch doorgaan. Laat je daarom niet weerhouden van een sollicitatie, want iedere situatie is anders. En juist door dit moment wist ik direct hoe belangrijk integriteit is bij de politie."

Archieffoto
Archieffoto

2. Laat je niet afschrikken door de het keurslijf

Dat stukje integriteit komt ook vaak terug in de opleiding, benadrukt Schuls. "Daar wordt steeds opnieuw op gehamerd. 'Je leeft in een glazen huis', wordt dan gezegd en dat je als politie 24/7 een voorbeeldfunctie hebt." Dat was voor de 18-jarige best een beetje imponerend. Je krijgt het gevoel dat je je volledig moet aanpassen aan het strikte keurslijf. "Ik voetbalde bijvoorbeeld heel vaak op straat, gewoon met de jongens mee", vertelt Schuls. "Maar daar ben ik toen helemaal mee gestopt, ik durfde niet meer." Dat kwam ook door haar jonge leeftijd, denkt ze achteraf. "Toen ik steeds meer ervaring kreeg, realiseerde ik me gelukkig dat ik ook gewoon mezelf kan zijn als agent. Dus als je een groepje jongeren tegenkomt op straat, kan je best een balletje meetrappen."

Het is juist mooi als je ook die stukjes van jezelf meeneemt in je werk, denkt de agent. "Als iedereen maar serieus zou zijn en zich als een robot zou gedragen, lukt het nooit om verbinding te vinden met mensen op straat." Vanuit de opleiding wordt weliswaar heel erg gehamerd op de regels en dat je altijd serieus moet zijn, daardoor voelt het bijna alsof er niets overblijft wat je wél mag zijn. "Maar in de praktijk kun je wat jouw als mens uniek maakt vaak goed inzetten. Het is goed als mensen op straat, of ze nou hulp nodig hebben of iets verkeerds doen, zich realiseren dat jij ook een mens bent."

3. Je mond is je belangrijkste wapen

Wie aan politieagenten denkt, denkt misschien ook al gauw aan gevaarlijke situaties, geweld en machtsvertoon. Maar is dat ook echt waar je in de praktijk mee te maken krijgt? Als agent in Amsterdam Nieuw-West Schuls echt wel dat het werk soms gevaarlijk kan zijn, maar zelf is er in alle jaren op straat nooit rechtstreeks geweld tegen haar gebruikt. "Ik denk dat het komt doordat ik niet op mijn mondje ben gevallen. Ik zie m'n mond als mijn belangrijkste wapen en zal daar dan ook altijd op terugvallen in de praktijk." Op het moment dat je als agent zelf meteen een offensieve houding hebt, is de kans kleiner dat je er op een verbale manier met iemand uit gaat komen. Dus durf te vertrouwen op je woorden, dan zijn wapens echt niet altijd nodig. "Geef respect aan anderen, dan krijg je het vaak ook terug."

Verder herkent Schuls het stereotiepe beeld van machogedrag wel een beetje. "Zelf heb ik ook wel ervaring met machogedrag om me heen, maar ik kan me er goed tegen verzetten." Bovendien is de organisatie niet alleen op zoek naar stoere mannen, ze hebben juist diversiteit hoog in het vaandel. "De politie heeft het meeste aan mensen die zorgen voor verbinding. Door daarop te selecteren, wordt de organisatie alleen maar beter." Al mogen er in een divers team ook best een paar haantjes aanwezig zijn, denkt Schuls. "Als ik heel eerlijk ben, heb je die soms ook nodig. Voor een divers Nederland met zoveel verschillende mensen heb je ook alle soorten agenten nodig op straat."

'Gelukkig ben ik sterk en niet bang om mijn mond open te trekken'

Vijftien jaar geleden werkten er misschien wel minder vrouwen bij de politie dan nu het geval is, maar Schuls is nooit anders behandeld of benadeeld omdat ze een vrouw is. "Ik heb wel in teams gewerkt waar bijna alleen maar mannen zaten, dan voel je je wel een beetje anders. Wat me vooral opviel, was dat veel mannen constant willen laten zien wie de baas is. Maar gelukkig ben ik sterk en niet bang om mijn mond open te trekken, dus ik ben altijd mezelf gebleven." Soms zorgt dat wel voor gedoe of spanning binnen een team, maar dat geldt waarschijnlijk voor alle organisaties.

4. Je hoeft niet van steen te zijn

"Veel mensen denken dat je een soort robot moet zijn om bij de politie te werken", zegt Schuls. Maar dat is absoluut niet zo. "Soms maak je heftige dingen mee in je werk, en als dat zo is dan krijg je vanuit de organisatie genoeg handvatten en hulp om dat te verwerken." Zelf vond Schuls haar werk in het begin soms confronterend. "Bij mij thuis was het niet altijd veilig, waardoor ik vroeger best wat triggers tegenkwam in mijn werk. Daar heb ik hulp voor gezocht bij een psycholoog toen ik 20 was, en sindsdien gaat het veel beter." Je mag als agent dus ook zeker emoties hebben en hoeft echt niet altijd stoer of sterk te zijn.

5. Ook al begin je onderaan de ladder, er zijn genoeg wegen omhoog

Afhankelijk van je vooropleiding begin je binnen de politie met een bepaalde functie. Voorheen kon je met vmbo-tl, zoals Cindy, in Amsterdam alleen solliciteren voor de surveillantopleiding en daarna doorgroeien binnen de organisatie. "Maar zoals je je kan voorstellen met ruim 60.000 werknemers landelijk, is de organisatie zo groot dat het niet voor iedereen makkelijk is om op te vallen. Zie dan maar eens te laten zien wat je in huis hebt en door te groeien." Maar er zijn dingen die je zélf kan doen om het proces een beetje te versnellen. "Ik heb naast mijn werk als surveillant een mbo-opleiding afgemaakt, zodat ik eerder mocht doorstromen." Daardoor kon Schuls al vrij snel door met de agentopleiding, en in die functie kom je ook op de politieauto terecht en word je opgeroepen bij 112-meldingen of incidenten. "Ik vond het surveilleren op straat helemaal niet vervelend of stom, maar dit voelde wel als het echte werk."

Cindy Schuls
Cindy Schuls

Sindsdien heeft de agent op haar eigen initiatief nog veel meer stappen gemaakt binnen de politie. Zo werkt ze nu bij de top1000 aanpak, om criminele jongeren beter in kaart te brengen en uiteindelijk het rechte pad op te helpen. En Schuls zet zich ook in voor kwetsbare meiden in Nieuw-West. "Burgemeester Halsema heeft mij persoonlijk uitgenodigd om mee te denken over dit thema, want seksueel geweld tegen meiden heeft hoge prioriteit bij de gemeente." Ze heeft al haar ideeën over deze aanpak op papier gezet en dat wordt nu ook uitgevoerd. "Officieel is het geen onderdeel van mijn functie en werk ik boven mijn niveau, maar mijn drijfveer is groot. Zeker bij dit thema. Gelukkig is er bij de politie vaak genoeg ruimte voor werknemers die ondernemend zijn."

6. Blijf jezelf ontwikkelen (ook buiten de organisatie)

Die zelfontwikkeling en specialisatie hoeft zich overigens echt niet altijd bínnen je werk af te spelen. Je moet weliswaar goedkeuring aanvragen voor nevenwerkzaamheden, maar dat heeft Schuls er nooit van weerhouden om naast haar werk ook andere dingen te blijven doen en leren. "Ik heb zoveel banen gehad naast de politie, zo heb ik bij de havens gewerkt en heb ik zelfs een zomer als grondstewardess bijgeklust, dus die jeugddroom is toch een beetje uitgekomen." Maar ze heeft ook in de horeca gewerkt, op festivals en als gastvrouw bij de Joodse omroep. "Al die ervaringen zijn een mooie verrijking voor mijn werk als agent, als je midden in de maatschappij staat, is het alleen maar goed om zoveel plekken en mensen te kennen."

'Je kan er alleen zijn voor andere mensen, als je er ook bent voor jezelf'

Als je twijfelt over een carrière bij de politie, zou Schuls adviseren om vooral niet alleen op dat paard te wedden. "Ik heb al die verschillende baantjes ook gehad omdat ik er nog niet helemaal zeker van was dat politiewerk echt iets voor mij was. Agenten zullen altijd nodig zijn. En je eigen ontwikkeling is ook belangrijk." Schuls ziet het bijna als een onderdeel van je maatschappelijke verplichting. "Je kan er alleen zijn voor andere mensen, als je er ook bent voor jezelf. Dus zorg dat je blijft groeien."

Op dit moment doet Schuls nog een hbo-opleiding organisatiepsychologie en heeft ze een onderneming als visagist en haarstylist. "Dat betekent overigens echt niet dat ik plannen heb om te stoppen met mijn werk, maar met deze opleiding leer ik superveel over het gedrag van mensen en waar dat vandaan komt. Dat helpt me ook weer met bepaalde aspecten van mijn werk, want als agent is het altijd belangrijk om oog te hebben alle aspecten van mensen en je eigen oordeel achterwege te laten. Alleen dan kan je mensen helpen." Politieagent zijn zit absoluut in Cindy's hart en daarom doet ze na al die jaren nog. "Als je hier eenmaal zit, kom je er snel genoeg achter of het ook iets voor jou is."

Lizzy van Hees

LEES MEER OVER