Close

Wat motten we anders?! Met Eva en Lize

03 januari 2021 12:01 / Aflevering 8: groeien door trauma en tegenslag
A Afgelopen vier weken namen Eva en Lize samen het leven door. Omdat het leuk is. En omdat we gewoon echt niet zoveel anders kunnen. Vandaag de laatste aflevering, met een heftig onderwerp: groeien door (jeugd)trauma en tegenslag.

Ruim zes uur waren Lize en Eva op de bank aan het kletsen. Compleet moegeluld dus, maar dat is juist vaak het moment om nog even de diepte in te gaan. Wat verwachten je ouders van je, en omgekeerd: wat verwacht jij van je ouders, wil Lize van Eva weten. Bij allebei die vragen is de kans op pijnpuntjes, teleurstelling of trauma heel groot. Lize kan er zelf over meepraten en heeft er een bruikbaar beeld bij bedacht: laat het de zwembadrand zijn om je tegen af te zetten. Tegelijkertijd zit daar ook een risico in, want kun je het dan nog wel accepteren als iemand anders wél goed voor je zorgt?

Verder komt Eva eindelijk tot de conclusie dat kattenhaar toch echt best walgelijk is en krijgen ze een kijkersvraag die eigenlijk niet te beantwoorden is. Je ziet het hier, in de voorlopig laatste aflevering van Wat motten we anders?!:

Praat mee

Heb jij te maken gehad met trauma of tegenslag en ben je daar uiteindelijk door gegroeid? We horen het graag bij de IGTV op Eva's Instagram óf onder de video op Lize's YouTube-kanaal. En we willen ook heel graag weten of je Lize en Eva nog eens graag samen terugziet op de bank (of, fingers crossed, in de kroeg) en wat je dan volgens jou moeten bespreken. Je kunt ons ook mailen: evajinek@rtl.nl

Eerdere afleveringen

We meanderden de afgelopen weken een beetje lukraak langs allerlei onderwerpen. Soms bedacht door Eva of Lize zelf, soms door Peper of Lizzy, soms door jullie. Een allegaartje dus, maar zonder uitzondering dingen die we ook onder elkaar vaak bespreken. 

1. Loonsverhoging vragen

In de eerste aflevering behandelden we een heikel punt: hoe vraag je om loonsverhoging? Kennelijk een herkenbaar onderwerp, want jullie gaven aan de tips te waarderen. En Instagrammer Mayotjes wist er ook nog wel een: "Leuk zeg! Nog een tip: vraag bij een ‘nee’ wat je nog meer moet doen / laten zien voor een ‘ja’ een volgende keer!". Goeie!

2. Zwangerschapsverlof enzo

Hoe zorgen we voor meer gelijkheid op de werkvloer? En waarom zijn er in Nederland nog relatief veel vrouwen financieel afhankelijk van hun partner? Eva en Lize bespraken de mogelijkheid van een gelijkwaardig ouderschapsverlof en Sannevos4 weet uit ervaring dat dat best eens zou kunnen werken: "Mijn man was na de geboorte van onze zoon 4 weken thuis. Wat een fijne tijd was dat! We deden alles samen en leerden veel, ook van elkaar."

Ook kwam de mogelijkheid voor een salaris voor thuisblijvende ouders op tafel, of nou ja: op de bank. Lize en Eva zien er wel wat in, maar Melaniepaardekoper is dat niet met ze eens: "Ok ..maar wie betaalt dan je inkomen om het huishouden te doen en gezin draaiende te houden? Je man? Dan wordt hij werkgever! En is de gelijkwaardigheid ook ver te zoeken toch?".

En Caatjesomers ziet er wel wat in, maar een ultieme oplossing is het niet: "Ik zou het geen slecht idee vinden om de degene die thuis blijft voor huishouden/kids daar financieel in te compenseren. Maar ja, gaat diegene daar dan ook weer een gedeelte van de rekeningen van betalen? Daarnaast ben ik zelf opgevoed met financiële onafhankelijkheid. Ik werk dus bijna fulltime in een management functie en heb samen met mijn vriend 3 kids. Maar het idee dat er niks zou veranderen als wij uit elkaar zouden gaan, klopt ook niet hoor. Want ondanks mijn goede baan zou ik het huis wat we nu hebben niet alleen kunnen betalen. De economie is niet ingericht op 1 salaris." Hear hear.

3. Praten over kinderloosheid

Mensen - en dan met name vrouwen - die gewenst of ongewenst kinderloos zijn, kunnen vaak op allerlei veel te persoonlijke vragen en ongepaste opmerkingen rekenen. Terwijl het toch echt niemand wat aangaat. Veel van jullie lopen hier ook tegenaan, want in de comments is veel herkenning. Judithmireille kreeg het zwaar te verduren: "Een collega vond het gek dat ik geen kind geadopteerd had. En vroeg waar cliënten bij waren of ik kinderen had. Zo erg vind ik dat", schrijft ze. Nikki.keuper tipt het boek Echte vrouwen krijgen een kind van Liesbeth Smit: "Laat veel verschillende perspectieven zien en hoe gelaagd en complex het onderwerp is."

En Hester en Renske van Welofgeengezin starten er zelfs een podcast over: "Wat goed dat hier aandacht aan wordt besteed! Wij hebben hier een podcast over gemaakt 'Bakfiets of Backpack' omdat we een genuanceerder geluid misten rondom dit complexe thema. We gaan open het gesprek aan met allerlei verschillende vrouwen over waarom zij wel of juist niet voor een gezin willen gaan. Heel belangrijk dat hier meer over gesproken wordt!" Méér over praten dus, vinden zij, in plaats van minder, maar dan wel open en respectvol.

4. Het schoonheidsideaal

Slank, of toch in ieder geval gespierd. Een gave huid, met precíes genoeg make-up en een outfit die wél zogenaamd vrouwelijk, maar in godsnaam ook weer níet te bloot is. Zucht. Het schoonheidsideaal is een nogal strakke en vooral ook erg onzinnige norm. Hoe gaan Eva en Lize daarmee om? Je er helemaal aan onttrekken is best lastig, vinden ze. Maar waarom wordt je dan niet onzeker van bijvoorbeeld reclames die studies aanprijzen? Daar heeft Cornelieke van Steenbeek wel een idee over: "Uiterlijk voelt 'maakbaar'. Binnen handbereik. Je moet alleen maar dit crèmepje smeren of dit dieet volgen. Ik denk dat het daarom meer onzeker maakt dan intelligentie. Omdat dat iets is wat je hebt of niet. Of heel hard voor moet werken/studeren." 

5. Kerst met de familie

De een leeft er helemaal van op, de ander schiet spontaan in de vlekken. Kerst was dit jaar natuurlijk een beetje anders dan anders, maar de dynamiek erachter blijft: samenzijn met familie met misschien wel allerlei onuitgesproken irritaties en problemen en dan een flinke druk om het vooral bijzonder gezellig te maken. Maar dat hoeft geen probleem te zijn, weet Laura.petiet: "Als je 'n normaal tot fijne jeugd hebt gehad, zijn de ouders ook de mensen die je ook op je slechtst hebben gezien. Dus hoef je jezelf ook eigenlijk niet zo op te leggen om op je best en leukst voor te doen. (ik weet dat niet iedereen dat geluk heeft hoor en dat 't ook lastig is omdat je snel in 'n patroon schiet)."

Een wijsheid waarin Isabellaa.olivia kan meedelen. Ze schrijft: Heb door m'n familie een enorm lastige en pijnlijke jeugd gehad dus ik blijf lekker thuis. Dat is ook gewoon oke, als je geen zin hebt of heel veel verdriet krijgt door je familie is het ook prima om niet te gaan. Niemand verplicht je om kerst te vieren met familie, geef er je eigen draai aan en zorg er in ieder geval voor dat kerst voor jou leuk is. Tuurlijk kan het stressvol zijn maar je eigen geluk is veel belangrijker dan alle verplichtingen." 

6. Streng zijn voor jezelf

Misschien herken je het wel: dat alles wat je doet van jezelf 'nuttig' moet zijn. Eva en Lize hebben er in ieder geval allebei last van en zijn ergens tussen de zelfhulpboeken, instructieve YouTube-video's en ellenlange to-dolijstjes het pure plezier kwijtgeraakt. Gewoon iets doen omdat het pret oplevert, met geen enkele ulterior motive, zit er bijna nooit in. Waarom is dat toch? Maar ook: wat levert het op? 

Voor Lynnfontijne sluit het een het ander in ieder geval niet uit: "Ik dacht altijd dat tijd die ik niet nuttig besteedde verloren tijd was. Dan voelde ik mij schuldig over het feit dat ik een serie keek in plaats van dat ik bezig was met iets nuttigs/werk. Inmiddels denk ik toch dat tijd die je ongelukkig doorbrengt veel meer een tijdverspilling is. Als je gelukkig wordt van de hele dag in je onesie series kijken, dan is dat geen tijdverspilling. Dat is gewoon werken aan je eigen geluk, dat lukt me inmiddels prima in mijn privéleven zonder schuldgevoel. En de drive om door te zetten op professioneel gebied ben ik daar zeker niet mee kwijt geraakt." Kijk, dat is een mooie balans! 

7. Seks en het nut van helend schrijven

Glijmiddel. Het kan heus nuttig zijn, maar wat heb je eraan als je ermee probeert te maskeren dat je lijf eigenlijk niet klaar is voor seks? En Eva en Lize hebben het ook over de kracht van helend schrijven, iets waar jullie veel ervaring mee blijken te hebben. Onlyskyabove1 bijvoorbeeld schrijft: "Subconscious writing heet dit schrijven waar jullie het over hebben. Hoeft niet perse gericht over iets te gaan om te beginnen. Gewoon pen op papier en schrijven. Zonder punt, komma etc, gewoon door schrijven. De pen (or keyboard) brengt het subconscious to the concious. Het is heel interessant en zeker niet meten deleten want het leert je te zien waar je daadwerkelijk mee bezig bent. Inderdaad wekkertje zetten. Kort beginnen, misschien 5 minuten en steeds langer tot 20 of 30 min of tot je klaar bent. Zeer interessant later terug te lezen. Het is een een soort schrijvende meditatie tot bewustwording. Als je het eng vindt dat het op papier staat kan je het altijd verbranden erna. Maar dat is weer iets anders."

Andere tips komen van De dag van vlam, die de methode Parts work aanraadt: "Teal Swan heeft video's op YouTube over hele goeie technieken om oude trauma's te helen." En Sterrevanderhee zegt: Dat schrijven werkt idd heel fijn! Ik gebruik altijd 750words.com, even 750 woorden lang ranten en daarna een heel stuk lichter (en niemand anders kan het lezen, ook fijn)." Corinewielaart heeft veel aan de klassieker The artist's way: "In het boek 'the artist way' wordt deze methode beschreven. Ik heb dit ooit gedaan, 6 weken elke ochtend 2 A4tjes vol geschreven met alle gedachten die er waren.(de mobiele telefoon was nog niet zo geïntegreerd). Ik heb dit tijdje bewaard, maar dacht toen als mijn kinderen dit ooit lezen schaam ik mij diep. Ik heb het ritueel verbrand met vriendinnen!" 

Dank jullie wel allemaal voor jullie leuke ideeën en waardevolle inzichten! Vanaf morgen is Eva weer iedere doordeweekse avond op televisie met Jinek, rond 22:00 op RTL 4.

LEES MEER OVER