Close

Het zalig falen, met Anna Jacobs

09 februari 2021 04:02 / Persoonlijke groei
Anna Jacobs
Anna Jacobs
Z Zonder wrijving geen glans. Daarom spreken we iedere week iemand over zijn of haar royal fuck-ups en uitzinnige uitglijers, de dingen die niét goed zijn gegaan. Leveren die missers ook wat op? Redacteur Floor Bakhuys Roozeboom vraagt het deze week aan ondernemer Anna Jacobs.

Lang blijven piekeren over wat niet gelukt is, dat is aan Anna Jacobs (30) niet besteed. Als telg uit een ondernemersgezin had ze zich het geijkte Sillicon Valley-motto fail fast, fail often al vroeg eigen gemaakt. Terwijl veel van haar leeftijdsgenoten nog boven de studieboeken hingen, zette zij verschillende bedrijven op, waarvan sommigen na een vliegende start uiteindelijk stilletjes uitdoofden. Mislukkingen? Welnee. "Ik ben opgevoed met de gedachte dat als je een goed idee hebt, je er gewoon voor moet gaan. Niet te veel nadenken over alle mitsen en maren. Als het een succes wordt, mooi. Zo niet: dan leer je ervan."

En dat is precies de mindset die ze vrouwen rond het moederschap soms wel wat meer gunt. Anna zag veel vrouwen worstelen met perfectionisme, ideaalbeelden en onzekerheden over het moederschap en besloot samen met haar zus en compagnon Frederieke om How about mom op te richten: een platform waarop vrouwen terecht kunnen voor betrouwbare en eerlijke informatie en verhalen, ook over de minder rooskleurige kanten van het moederschap. Vorig jaar kwam er tevens een gelijknamig boek uit en lanceerden de zussen een app. 

Waarom moest dit platform er komen?

"Toen ik zelf zwanger was, viel het me op dat er weinig apps, sites of boeken waren rond zwangerschap en moederschap die zich volledig richten op de moeder en haar ervaringen. Als je zwanger bent, zijn er tal van apps die je kunt downloaden waarin je per week kunt zien hoe het met de baby in je buik gaat, maar ik miste informatie over wat ik zelf eigenlijk kon verwachten. Vooral als het gaat over de minder rooskleurige kanten van het moederschap, vond ik dat het eerlijke verhaal vaak ontbrak. Over de impact van een zwangerschap op je lichaam, over hoe intens het kan zijn om borstvoeding te geven, maar ook over het herstel na de bevalling en de invloed van een baby krijgen op je relatie. Ik miste zelf een plek waarop ik betrouwbare en eerlijke informatie kon vinden. Informatie waardoor je even voelt: zie je wel, ik ben niet alleen. Zie je wel, ik doe het niet verkeerd."

Hebben vrouwen vaak het gevoel hebben dat ze veel verkeerd kunnen doen in het moederschap?

"Ja, dat idee heb ik wel. En dat vind ik heel erg zonde. Vanaf het moment dat ik zelf zwanger was, begon het me op te vallen: als het op moederschap aankomt, zijn er zoveel momenten dat vrouwen het gevoel krijgen dat ze falen. Als het niet lukt om zwanger te raken. Als de zwangerschap moeizaam verloopt. Als ze niet die ideale serene badbevalling thuis hebben. Als ze na de bevalling niet meteen op een roze wolk zitten. Als ze niet snel genoeg in hun spijkerbroek passen. Veel vrouwen denken dat ze aan een soort ideaalbeeld van het moederschap moeten voldoen en als dat niet lukt, dan hebben ze dus gefaald."

Waar komt dat ideaalbeeld vandaan, denk je?

"Ik vind dat in de informatie over zwangerschap en moederschap veel nadruk wordt gelegd op de 'ideale' gang van zaken en minder aandacht wordt besteed aan alle anderen manieren waarop het óók kan gaan. In het ideale geval heb je een natuurlijke bevalling zonder ingrepen waar je met een goed gevoel op terugkijkt. In het ideale geval geef je borstvoeding en dan het liefst langer dan zes maanden. In het ideale geval ben je zes weken na de bevalling weer zo goed als hersteld. En natuurlijk is het fijn als het zo gaat, maar zo kan ook het beeld ontstaan dat je faalt als het bij jou anders gaat. Ik spreek zo vaak vrouwen die het gevoel hebben dat ze gefaald hadden omdat de bevalling bij hen in een keizersnede eindigde. Dan denk ik: je hebt een kind op de wereld gezet. Dat is hoe dan ook een topprestatie. Dan kán het toch niet de bedoeling zijn dat je daar een gevoel van falen aan overhoudt?"

Spelen sociale media hier een rol bij denk je?

"Natuurlijk weten we allemaal dat mensen op sociale media vooral hoogtepunten delen en dat de plaatjes die we daar zien vaak niet stroken met de werkelijkheid. Maar die plaatjes dragen toch bij aan het ideaalbeeld van het moederschap dat veel vrouwen, vaak onbewust, in hun hoofd hebben. Als je op Instagram iedere dag wordt geconfronteerd met moeders in prachtige kleren en stylish ingerichte huizen die zelfgemaakte biologische hapjes voeren aan een lachend kind dat alleen maar met verantwoord Montessori-speelgoed speelt, dan kun je je al snel een beetje een loser voelen als je met ongewassen haar in een rommelige keuken vol plastic speelgoed een potje Olvarit staat op te warmen."

'Ik vind mijn dromen najagen ook belangrijk'

"Hetzelfde geldt voor de beeldvorming rondom bevallingen. Als je op sociale media allemaal sfeervolle plaatjes ziet van vrouwen die in bad bevallen, omringd door kaarsen, gesteund door hun doula, dan kan je al snel het idee krijgen dat het aan jou ligt dat het uiteindelijk toch een onverwacht hectische ziekenhuisbevalling werd. Vergis je niet: ik vind een mooie thuisbevalling ook iets prachtigs. Net zoals een fijne ziekenhuisbevalling, die precies zo loopt als jij had gehoopt. Ik denk alleen dat vrouwen uiteindelijk het meest geholpen zijn met realistische verwachtingen. Ik zou zeggen: bedenk vooral hoe jouw ideale bevalling eruit zou zien, maar bereid je ook voor op alle andere soorten bevallingen. Zodat je, hoe het ook loopt, weloverwogen keuzes kunt maken en een gevoel van controle houdt. Wij willen moeders bij die voorbereiding helpen."

Wanneer heb je zelf het gevoel dat je faalt als moeder?

"Ik vind het soms lastig om een goede balans te vinden tussen mijn identiteit als ondernemer en mijn identiteit als moeder. Het combineren van het moederschap met mijn eigen ambities, daar kan ik wel mee worstelen. Dan heb ik op beide fronten tekort schiet: dat ik er niet genoeg voor mijn kind ben en niet genoeg gefocust ben op werk. Er zijn wel eens mensen in mijn omgeving die zeggen: moet je niet wat meer van je kinderen genieten? Ze zijn maar zo kort klein. Daar ben ik dan wel gevoelig voor. Dan denk ik: hebben ze gelijk? Die ene 'moederdag' in de week, is dat wel genoeg? Zou ik er niet meer voor de kinderen moeten zijn?"

'Ik zie het liever als een rijk portfolio dan als een haven vol afgebrande schepen'

"Aan de andere kant vraag ik me dan ook meteen af waar dat idee bij mij vandaan komt. Komt dat van binnenuit? Of krijg ik van de buitenwereld het beeld mee dat goede moeders weinig werken en veel tijd met hun kinderen doorbrengen zijn? Op de momenten dat ik daar over twijfel probeer ik mezelf eraan te herinneren dat ik uiteindelijk een betere moeder ben als ik doe wat mij gelukkig maakt. Dat ik vooral moet doen waar ík goed in ben, waar mijn kracht ligt. Gelukkig ben ik er altijd wel aardig goed in geweest om mijn eigen plan te trekken. Maar ik probeer maar gewoon te omarmen dat je altijd fouten zult maken en dat je het nooit perfect zult doen, maar dat je je daardoor niet moet laten weerhouden in het leven."

Je hebt al eerder verschillenden bedrijven opgericht. Is die instelling ook leidend in je ondernemerschap?

"Ja, ik ben al vroeg begonnen met het opzetten van mijn eigen projecten, maar vaak vond ik het proces van iets proberen waardevoller dan het uiteindelijke resultaat. Zo heb ik ooit zonder enige ervaring een jassenlijn opgezet, waarbij we hippe jasjes lieten maken bij een leverancier in China. Daarbij kwam ik er al snel achter dat ik vooral goed was in een gedeelte ervan. Een mooi product ontwerpen, mooie foto's ervan maken, zorgen dat het er allemaal goed uitzag. Maar bij het runnen van zo'n heel bedrijf komt natuurlijk veel meer kijken. Een webshop optuigen, die webshop draaiende houden, orders afhandelen, alles afstemmen met klanten en leveranciers. Het ging best goed, maar ik begon me al snel af te vragen: vind ik die hele rompslomp er omheen eigenlijk wel zo leuk? Ik was jong en het ontbrak me aan de motivatie om alles te doen wat nodig was om er een volwassen bedrijf van te maken. Uiteindelijk heb ik die business maar een beetje laten uitdoven, haha. Er hangen hier nog twintig jasjes in de kast"

En dat is niet het enige bedrijf dat je in die tijd hebt opgericht toch?

"Klopt. Ik was begin twintig toen ik NSPR oprichtte. Een netwerkclub voor jonge vrouwelijke ondernemers. Het idee was om af en toe samen te komen met succesvolle ondernemende vrouwen. Om van elkaar te kunnen leren en elkaar te inspireren. Een diner, een paar interessante gastsprekers. We hadden een leuke groep vrouwen bij elkaar. Het lukte me om voordelige deals met mooie locaties te sluiten. En de bijeenkomsten waren altijd een succes. Maar ook hier merkte ik weer: vol enthousiasme zo'n netwerk opzetten is één ding, maar dat netwerk onderhouden en laten groeien, daar komt zoveel meer bij kijken. Daar moet je heel veel tijd en energie in steken. En daar had ik op dat moment de focus niet voor. Ik was jong, woonde net in Amsterdam, wilde reizen en mijn horizon verbreden. Dus ook dat project is uiteindelijk vanzelf een beetje uitgedoofd.

Ik heb wel eens momenten dat ik een steekje van spijt voel. Dat ik het jammer vind dat ik toen de focus niet had. Bijvoorbeeld als ik succesvolle bedrijven zie die zijn gebaseerd op hetzelfde idee dat ik toen had. Dan denk ik: shit, het was gewoon wél een goed idee. Als ik toen had doorgezet, dan was het misschien wel van de grond gekomen. Maar ik weet niet of ik het toen had gekund. Mijn ondernemersgeest was er al wel, maar hij fladderde nog alle kanten op. Toch probeer ik die onafgemaakte projecten niet als een mislukking te zien. Ik zie mijn catalogus van ooit opgezette bedrijfjes liever als een rijk portfolio dan als een haven vol afgebrande schepen. Ik kom uit een ondernemersgezin. Ik ben opgevoed met de gedachte dat als je een goed idee hebt waar je zelf enthousiast over bent, je er gewoon voor moet gaan. Niet te veel nadenken over alle mitsen en maren. Als het een succes wordt, mooi. En zo niet, dan leer je ervan. Fail fast, en hup, weer door."

Wat is in al je ondernemingen de belangrijkste les geweest?

"Dat je niet alles zelf moet willen doen. Acht jaar geleden heb ik samen met mijn vader en mijn zus een bedrijf opgezet: een platform over digitale zorg. We brengen een online magazine uit, sturen een tweewekelijkse nieuwsbrief en bieden advieswerk, whitepapers en masterclasses. We werken met freelancers, maar de meeste werkzaamheden voeren we zelf uit. Van sites bouwen en flyers ontwerpen tot congressen organiseren, ik dacht altijd bij alles: joh, laat mij maar even. Maar als je die instelling blijft houden, belemmer je de groei van je bedrijf. Als ondernemer is het belangrijk dat je op jezelf vertrouwt, maar op anderen leren vertrouwen is net zo belangrijk. Toen het idee voor How about mom ontstond was dat ook vanaf het begin ons doel: een goed team opbouwen, alleen nog doen waar we zelf goed in zijn en voor de rest vertrouwen op de skills van anderen. Dat is direct het mooie van al die eerdere 'oefeningen'. Nu heb ik het gevoel dat ik alles wat ik geleerd heb kan toepassen."

Hoe gaat dat?

"Steeds beter. Inmiddels is er bij mij, ondanks alle drukte als ondernemer en moeder van twee kinderen, steeds meer rust en focus om vol voor dit bedrijf te gaan. En al die geleerde lessen in de praktijk toe te passen. Al zal het altijd een valkuil blijven dat ik te veel naar me toe trek. En zeker nu, met de kinderen thuis, in een periode dat we allemaal veel ballen in de lucht moeten houden, loop ik soms tegen mijn eigen grenzen op. Me-time schiet er vaak bij in. En dát voelt dan grappig genoeg dan wel weer een beetje als falen, want met How about mom dragen we juist heel erg uit dat je als moeder vooral niet moet vergeten om goed voor jezelf te zorgen. Dat je vooral ook je me-time moet pakken. Dan zie ik onze push-notificaties in de app voorbij komen en denk ik: daar kan ik zelf ook nog wat van leren. Maar ach, je weet wat ze zeggen: juist bij de loodgieter thuis lekt de kraan."

Floor Bakhuys Roozeboom