Close

Lekker boeiend

12 maart 2021 02:03 / Tips van de redactie
Pianist Annelie de Vries
Pianist Annelie de Vries
E Een mooie podcast, een interessante discussie, een inspirerend boek of fascinerend mens: de wereld is oneindig boeiend. Iedere vrijdag delen wij hier onze obsessions-du-jour.

Lekker kinderboek: Bedtijdverhalen voor rebelse meisjes

Na het wereldwijde succes van Bedtijdverhalen voor rebelse meisjes, een van origine Amerikaans boek met honderd verhalen over inspirerende vrouwen als Jane Austen, Serena Williams en Michelle Obama (vertaald in maar liefst 47 talen), vond uitgeverij Rose Stories het tijd voor een speciale Nederlandse editie van het kinderboek. Mocht je redacteur Lizzy van Hees de komende tijd zoeken: ze zit met haar neus in dit boek. Hij is namelijk echt niet alleen leuk voor kinderen.

Lizzy: "Als ‘trotse feminist’ wilde ik natuurlijk niet achterblijven toen ik een oproep voorbij zag komen om dit project te ondersteunen. Deze week kwam het boek uit, en ik moet zeggen: het overtreft zelfs mijn toch al hoge verwachtingen. Want hoewel ik geen kinderen heb, kan ik mezelf avondenlang zoet houden met dit heerlijke naslagwerk én visueel spektakel."

"In het boek worden honderd buitengewone Nederlandse vrouwen geportretteerd. Pioniers, rolmodellen, vrouwen die de wereld hebben opgeschud en plafonds hebben doorbroken – of dat nog steeds doen. Van Corry Tendeloo tot Khadija Arib en van Joke Smit tot Nikkie de Jager. In ieder hoofdstukje – ze hebben volgens mij allemaal de ideale voorleeslengte – wordt uitgelegd wat de vrouw in kwestie zo bijzonder maakt. En dat verhaal wordt vergezeld door de mooiste en meest kleurrijke illustraties. Als je je wilt laten inspireren door voorgangers en voorbeelden of eens iets anders wilt voorlezen dan Jip en Janneke of een zoveelste sprookje van Grimm, denk ik dat dit boek je veel plezier zal opleveren. Wat mij betreft voor jong en oud."

Boeiend tijdschrift: Skepter 

Wat is waar? Ook als je die vraag niet filosofisch, maar heel praktisch benadert, is-ie vaak verrekte lastig te beantwoorden. Neem een pandemie, waarin ook wetenschappers en journalisten grote moeite hebben om chocola te maken van bijvoorbeeld de oorsprong van het virus. Veel fijner is de vraag: wat is níét waar? In het beantwoorden van die vraag vindt eindredacteur Peper Hofstede houvast bij het tijdschrift Skepter, van Stichting Skepsis.

Peper: "Het klinkt idioot voor iemand met mijn beroep, maar ik ben eigenlijk niet zo’n tijdschriftenmens. Ik lees een stukje, raak afgeleid en dan belanden ze op een grote stapel. Een absolute uitzondering is Skepter, dat zich ten doel stelt paracultuur en pseudowetenschap te onderzoeken en dat ik altijd van kaft tot kaft uitlees. Hun missie omschrijven ze als volgt: ‘Uiteraard kunnen wetenschappers niet alles verklaren. Bovendien kunnen sommige onwetenschappelijke ideeën een zingevende functie vervullen. Wanneer spectaculaire claims echter ten onrechte als feiten worden gepresenteerd, lijkt het nuttig daar een nuchtere visie tegenover te plaatsen.’"

"Die nuchtere visie zetten ze in waar mensen beweren de waarheid in pacht te hebben (graancirckels zijn gemaakt door aliens, corona is gelinkt aan het 5G-netwerk, et cetera), door bloot te leggen wat er aan de – soms opzettelijke – denkfout ten grondslag ligt. In het meest recente nummer gaat het bijvoorbeeld over een pretpark voor complottheorieën, een redacteur die als handlezer aan de slag gaat en de geschiedenis van mensen die 'spontaan' in brand vlogen.

Maar ook veel gangbaardere ideeën, zoals de fixed vs. growth mindset van Carol Dweck, worden onderzocht (en deels ontkracht). De stichting is geheel onafhankelijk en bestaat voornamelijk uit vrijwilligers. Kosten worden betaald uit donaties en abonneegeld. Wil je ook in deze verwarrende tijden graag weten wat er waarom niet klopt? Dan kun je je abonneren en krijg je een tijdschrift dat de moeite van het uitlezen meer dan waard is; een beetje tegenwicht voor de death stare van de ongelezen stapel."

Lekker album: Hertz - Annelie

Turbulente tijden kunnen heel wat moois opleveren, zeker als je zo muzikaal bent als pianist Annelie de Vries (artiestennaam: Annelie). Vandaag verscheen haar album Hertz, vol wonderschone, verstilde nummers die ze grotendeels intuïtief componeerde toen ze nogal wat aan haar hoofd had: ze kocht haar eerste huis, trouwde en werkte aan een megaverbouwing. Redacteur Kim van der Meulen heeft er een nieuwe muzikale obsession-du-jour bij.

Kim: "Ik moet eerlijk toegeven dat ik Annelie nog niet kende, ook al was ze de afgelopen jaren toetsenist voor Jacqueline Govaert en Eefje de Visser. Maar nu ik deze plaat heb gehoord, ben ik hooked. De muziek lijkt een beetje op die van Joep Beving, waar ik ook gek op ben, en net als op zijn albums hoor je ook hierop elk klein geluidje – in het eerste nummer, Tomorrow, hoor je haar bijna achter de piano aanschuiven."

"'Neoklassiek', wordt dit genre weleens genoemd – ook Ludovico Einaudi en de grijsgedraaide muziek van Yann Tiersen (die uit de film Amelie) worden daaronder geschaard. Al noemt Annelie het liever 'instrumentale popmuziek'. Hoe het ook heet: het is relaxte pianomuziek die zich, zoals Annelie in een interview met Trouw eens zei, 'niet aan je opdringt', maar soms ineens je brein lekker binnenkomt. Mijn favoriet is het nummer 17: die akkoorden! (Doen ze iemand anders bij vlagen ook denken aan het liefdesliedje uit La La Land?) Het album werd integraal opgenomen in mijn favoriete, al veel te lang gesloten poppodium TivoliVredenburg – in de zaal Hertz, vandaar de titel. Dat maakt deze plaat extra bijzonder: dichterbij kun je nu even niet komen. Ogen dicht en luisteren maar."

LEES MEER OVER