Close

Lekker boeiend

26 maart 2021 02:03 / Tips van de redactie
E Een mooie podcast, een interessante discussie, een inspirerend boek of fascinerend mens: de wereld is oneindig boeiend. Iedere vrijdag delen wij hier onze obsessions-du- jour.

Lekkere Instagramaccounts: Zelina on Wheels en Lolo Skates

Je creditcard pakken, naar Schiphol rijden en een ticket naar Napels kopen: je deed het misschien nooit, maar het kón wel. En die gedachte alleen al gaf toch een beetje ruimte. Voor iedereen die deze vrijheid mist, heeft Eva een tip: volg rolschaatssensaties Laura Perrino (Lolo Skates) en Zelina (Zelina on Wheels) op Instagram. Eva: "Rolschaatsen was al een tijdje hip en happening, maar net als veel anderen ben ik er tijdens de pandemie verliefd op geworden.

Deze manier van bewegen is volgens mij de ultieme manier om dat gevoel van vrijheid een beetje op te roepen, binnen de trieste beperkingen die we hebben. Daarbij appelleren de rolschaatsfilmpjes op deze accounts aan al mijn onvolgroeide meisjesfantasieën: knalroze glitterwielen, glow-in-the-dark-wielen, korte broekjes die ik niet aan zou kunnen, palmbomen, noem maar op. Zelina legt onder de noemer '365 days of skating' vast hoe ze leert rolschaatsen en dat gaat met vallen en opstaan. Je ziet haar steeds beter worden. Daardoor denk je: als zij het doet, zou ik het ook kunnen doen. Het idee dat je je rolschaatsen aandoet, niet eens kniebeschermers draagt en gewoon over de weg rolt met sierlijke, elegante bewegingen: extase!"

"Zelina maakt filmpjes in de smaak 'palmboompastel', met glitter, palmbomen, flamingo's, ananassen – alles wat bij de Hema ligt, maar dan on steroids. Dat ze een influencer is die ook wielen en outfits verkoopt, maakt me geen zak uit: ik vind het allemaal geweldig. De filmpjes van Lolo Skates zijn ook eye candy, maar dan minder girly en met een alternatievere playlist. Overigens vermelden ze allebei keurig alle muziek, dus je kunt hun muzikale mood direct overnemen. Lolo skatet op uitgestorven, uitgestrekte Amerikaanse wegen aan de oostkust van de VS, waar ik ook helemaal gek op ben. Die wegen zijn gemaakt om op te rolschaatsen; met alle stoeptegels en kinderkopjes zou ik niet zo goed weten waar ik dat in Nederland moet doen. Afsluitddijk, anybody?

En of ik kan rolschaatsen? Ha! Goeie vraag. Ik ben rolschaats-fanaat avant la lettre. Toen ik 16 was, heb ik gespaard voor echt mooie rolschaatsen. Van zwart leer, met paarse wielen. Ze liggen bij mijn ouders thuis. Ik zou ze eigenlijk moeten opzoeken, want ik heb nog steeds dezelfde maat. Ik moet alleen de moed verzamelen om mezelf als 42-jarige vrouw in de openbaarheid te tonen op rolschaatsen. Het vergt veel werk en ervaring om het perfect te kunnen, maar ik weet nog hoe het voelt als je het een beetje onder de knie krijgt. De eerste keer dat het je lukt om soepel vooruit te komen: het is alsof je vliegt, je hart zingt. En voor iedereen die nog niet durft, zoals ik, gluren naar de meiden die het al kunnen biedt een heerlijk perspectief."

Boeiende docu: Operations Varsity Blues: the college admissions scandal

De regisseur van de documentaire over het groots geflopte Fyre Festival heeft een nieuw pareltje gemaakt, die nu op Netflix te zien is. Minder mind-blowing misschien, maar minstens zulk lekker kijkvoer, zegt redacteur Lizzy van Hees. Lizzy: "Als ik zeg Fyre, zeg jij: 'the greatest party that never happened', die heerlijke Netflix-documentaire van Chris Smith. In 97 minuten laat hij zien hoe het grootste, meest extravagante festival dat in 2017 zou plaatsvinden op een exotische locatie op de Bahama's niets meer bleek dan een zeepbel die niet anders kon dan barsten. Lachen, huilen, smullen.

Nu komt de regisseur met een nieuwe documentaire met een minstens zo dankbaar onderwerp: the college admissions scandal. In 2019 kwam aan het licht dat een aantal rijke, beroemde ouders via coach Rick Singer een 'zijingang' hadden gevonden om hun kroost bij de gedroomde universiteit naar binnen te krijgen. 300.000 dollar, een paar foto's op een roeimachine en klaar is Kees. Zo makkelijk kan het zijn, in Amerika dan. Als je genoeg pecunia hebt. Dat moest maar eens afgelopen zijn, vond de FBI. Ze tapten talloze telefoongesprekken af tussen de man die het allemaal mogelijk maakte, coach Rick Singer en vermogende ouders. Ze fantaseerden samen over mogelijke sportieve carrières van de college hopefuls. Zo werd een jongen van 1.65 meter aangenomen op basis van z'n potentie als basketballer. En de dochters van Lori Loughlin bleken tot ieders verassing bevlogen roeiers te zijn."

"In de docu confronteert de FBI Singer met hun bevindingen en vragen ze zijn medewerking aan hun onderzoek. Niet veel later staat de FBI op de stoep bij America's sweethearts Lori Loughlin en Felicity Huffman. De actrices worden beschuldigd van fraude en krijgen, net als een heleboel anderen, een gevangenisstraf. De documentaire is opzienbarend en bij tijd en wijle juicy: dan heb je ogenschijnlijk alles wat je hartje begeert en maak je er nog zo'n zooitje van. Maar misschien nog interessanter is wat deze documentaire maar weer eens laat zien over het Amerikaanse onderwijssysteem. Er wordt met grof geld gesmeten om kinderen via de hoofd-, zij- of achteringang naar binnen te werken. Hoe moet je daar zonder miljoenen in godsnaam tegenop boksen? De kansenongelijkheid wordt uitgebuit op alle mogelijke niveaus. De duurste trainingen, coaches, exam preps en ga zo maar door worden aangeboden voor duizenden dollars. En dat boort onzekerheid aan bij ouders. Want je wil toch dat je kind wordt aangenomen bij een goede universiteit? Je wil toch een goede ouder zijn? Daar heb je toch alles voor over?"

Boeiend Instagramaccount: Bedankt Witte Man

'Vrouwen zijn gewoon niet zo technisch', 'Schattig als ze een meninkje hebben', 'Die auto is zeker van je vriend?' Vrouwen krijgen in hun leven helaas nogal wat seksistische opmerkingen te verduren. Het Instagramaccount Bedankt Witte Man verzamelt ze. Redacteur Wouter Peer sloeg steil achterover van wat hij hier las. Wouter: "Een vriendin van me vertelde me dat ze een keer een opmerking had gekregen van een man toen ze een banaan at. Dat verbaasde me – ik vind een banaan eten nou allesbehalve spannend – maar een dag later zag ik dat iemand een post van Bedankt Witte Man deelde waarin iets soortgelijks stond. Op dit account wordt eens in de zoveel dagen een seksistische opmerking gepost die vrouwen over zich heen krijgen. Met een simpele vormgeving en weinig poespas, waardoor de boodschap extra sterk is: dit kan echt niet."

"Zelf ben ik een witte man, dus ik krijg zelf nooit te maken met dit soort opmerkingen – en dat maakt het maar al te verbazingwekkender om te lezen wat er allemaal gezegd wordt. Het is altijd goed om even stil te staan bij je eigen privileges, en deze uitspraken laten zien dat er echt nog wel een strijd moet worden gestreden. Wat me het meeste verbaasde, is hoe mannen vaak de meest alledaagse dingen weten te seksualiseren. Denk aan: 'Die broek mag je wel vaker aandoen' of, aan iemand die haar hond uitlaat: 'Is het baasje ook zo speels?' Ook bijzonder seksistisch: 'Verdient je vriend wel genoeg om je te onderhouden?' en: 'Je bent zeker weer ongesteld.' Ik denk dat ik soms te veel in mijn eigen bubbel zit, en me dan in het geïdealiseerde beeld waan dat dit soort dingen niet meer gezegd wordt. Deze pagina herinnert me er iedere keer weer aan dat dit echt niet zo is. Een aanrader om te volgen en eens een post te delen, omdat het op een simpele manier de aanwezigheid en problemen van het patriarchaat naar buiten brengt. Dit gedrag moet veranderen. Punt."

LEES MEER OVER