Close

Lekker boeiend

30 april 2021 05:04 / Tips van de redactie
Kate Winslet in Mare of Easttown
Kate Winslet in Mare of Easttown
E Een mooie podcast, een interessante discussie, een inspirerend boek of fascinerend mens: de wereld is oneindig boeiend. Iedere vrijdag delen wij hier onze obsessions-du-jour.

Lekkere serie: Mare of Easttown

Een moordzaak in een klein stadje in Pennsylvania dat bekendstaat om z'n criminaliteit en een eeuwigdurende war on drugs: op het eerste gezicht lijkt Mare of Easttown de zoveelste crimeserie. Toch heeft de nieuwe HBO-serie (te zien via Ziggo Movies & Series) meer te bieden, zegt redacteur Floor Bakhuys Rozeboom. "Ik hou wel van een beetje deprimerende thrillers en crimi’s, die zich afspelen in een dorpje waarin iedereen ongelukkig is en nors kijkt en het voortdurend regent. Maar wat me vooral triggerde om deze serie te kijken toen ik ’m voorbij zag komen bij Ziggo, was dat de hoofdrol wordt gespeeld door Kate Winslet. Zij tilt het verhaal – toch een beetje another small town crime story met alle clichés die daarbij horen – naar een hoger niveau.

Ze speelt de lompe detective met het hart van goud die het ook allemaal niet meer weet. Het dorp draagt haar nog steeds na dat ze de verdwijning van een jong meisje niet heeft opgelost. Dat zit haar ook nog steeds niet lekker. Nu een meisje vermoord wordt aangetroffen, voelt ze des te meer urgentie om de zaak op te lossen. Ondertussen zie je wat dat doet met een kleine community waarin iedereen met elkaar is verweven."

"Er zit maatschappijkritiek in: Easttown is een stadje vol armoede, drugsproblemen en verval. Die problemen houden alle getroebleerde inwoners in een verstikkende greep, waar niemand aan kan ontkomen. Maar vooral Kate Winslets personage zuigt je het verhaal in. Zij heeft haar eigen gemankeerde persoonlijkheid, worstelt met het leven en neemt de taak op zich iedereen z’n problemen op te lossen, terwijl ze zelf veel problemen heeft. In een scène vertelt ze een therapeut dat haar zoon is overleden – je zou een hele aflevering kunnen vullen met alleen haar gezichtsuitdrukkingen tijdens dat gesprek. Een leuk, maar ook superfrustrerend aspect: je kunt deze serie niet bingewatchen, want elke week verschijnt één nieuwe aflevering. En omdat elke aflevering een cliffhanger heeft, zit ik steeds verwoed te googelen of ik de nieuwe toch alvast ergens kan kijken. Ouderwets genieten dus."

Lekkere podcast: Sentimental Garbage (Sentimental in the City)

In haar podcast Sentimental Garbage brengt de Ierse Schrijver Caroline O’Donoghue een ode aan chicklit. En dan niet alleen boeken, maar ook televisieseries en films in dit genre. Redacteur Lizzy van Hees raakte eraan verslingerd tijdens haar verhuizing en kan ’m iedereen aanraden. Lizzy: "Samen met andere vrouwelijke schrijvers loopt Caroline O’Donoghue alle klassiekers langs om een vrolijke, vaak ook kritische analyse te maken van de verhaallijn. Ik ben ingestapt bij de miniserie over alle seizoenen van Sex and the City én de twee films. Wel zo passend met het nieuws over de aanstaande revival. Terwijl ik avond na avond verhuisdozen stond uit te pakken, was dit een heerlijke trip down memory lane. De afleveringen zijn lang (langer dan twee uur!), maar als je nog steeds diehard fan bent, vlieg je er doorheen."

"In de SATC-afleveringen bespreekt ze samen met schrijver-vriendin Dolly Alderton de meest iconische catch phrases, zoas: ‘I’ve spent $40,000 on shoes and I have no place to live?! I will literally be the old woman who lived in her shoes. Ze gaan na wat deze vier vrouwen ons hebben geleerd over relaties, vriendschap en ja, zelfs over self-love. Dat je beter in je eentje kunt zijn dan in een slechte relatie of een slecht huwelijk, bijvoorbeeld. Dat vriendinnen ook best elkaars soulmate kunnen zijn, en dat babyshowers eigenlijk altijd stom zijn. Maar ook de racistische en seksistische missers komen ter sprake. De denigrerende manier waarop Miranda tegen de taxichauffeur praat, terwijl ze de voors en tegens van anale seks probeert te bespreken met Carrie en Charlotte.

Ongeveer alles wat Charlotte zegt en doet is politiek incorrect: haar man Trey kan onmogelijk impotent zijn (‘He’s gorgeous’), ze durft het eten in Mexico niet aan te raken, ook al logeren ze in een super-de-luxe hotel, Carrie en Samantha vallen met enige regelmaat ten prooi aan haar slut shaming en ze schaamt zich voor de harige rug van Harry. Alles draait om de buitenkant en het sprookje en daarin doet Charlotte zichzelf en haar vriendinnen tekort. ‘Everybody needs a man.’ Nee, dat accepteren kijkers tegenwoordig niet meer.

De podcast wordt nog leuker doordat O’Donoghue en Alderton zelf ook vriendinnen zijn. Ze vergelijken de situaties uit de tv-serie dan ook moeiteloos met hun eigen liefdesleven, alle assholes die ze onderweg hebben begraven en vergelijkbare dynamieken in hun eigen vriendenkring. Al met al een lekker recept voor een lach, een traan en de zin om al die zes seizoenen er weer eens bij te pakken dit weekend."

Boeiende documentaire: Galore

Lady Galore is een van de bekendste dragqueens van Nederland, en volgens de lady herself is dat succes onder meer te danken aan haar omvang. Maar die levert Sander den Baas, de man achter Galore, gezondheidsproblemen op. Hij heeft dus besloten een maagverkleining te nemen. Maar wat blijft er dan nog van Galore over? Een fascinerende documentaire, vindt redacteur Kim van der Meulen. "Ik ontdekte de docu Galore deze week toen ik ’m voorbij zag komen op de LinkedIn-pagina van regisseurs en tweelingbroers Dylan en Lazlo Tonk en vond het zo’n intrigerend verhaal dat ik ’m meteen heb gekeken.

Een gastric bypass is in elk leven een heftige ingreep: van een mini-knakworstje raakt je maag daarna al overstuur, leren we in de documentaire. Maar voor Sander betekent het niet alleen dat hij opnieuw moet leren eten en zich moet leren verhouden tot zijn nieuwe lichaam: hij moet straks ook leven met zijn nieuwe alter ego. En dat houdt nogal wat in, want Galore is een enorm deel van zijn leven. "Alles wat ik de afgelopen negen jaar heb gedaan, is voor Galore geweest", zegt hij zelfs. Nog één fotoshoot in drag met zijn oude figuur, en dan begint het Grote Afvallen. Met alle twijfels en hoop van dien: wordt Galore een 'lelijk wijf'? Of vindt hij straks misschien juist wel 'een vent'?"

screenshot uit Galore
screenshot uit Galore

"De film volgt de weg naar zijn operatie en zijn herstel, afgewisseld met interviews waarin Sander vertelt over zijn onveilige jeugd en de keren keer dat hij in elkaar werd geslagen, gewoon in Amsterdam en alleen omdat hij in drag was – iets waardoor hij zich juist nog harder inzet om wél over straat te kunnen gaat zoals je wilt. Eigenlijk gaat de film daar vooral over: hoe je ondanks allesbehalve optimale omstandigheden en vooroordelen toch je eigen identiteit kunt vormgeven. De beelden waarin Lady Galore op podia en feestjes shinet zijn ge-wel-dig: wat een outfits en wat een energie! Van Sanders make-upskils kan ik ook nog wat leren trouwens: zelden iemand zo’n rechte eyeliner zien trekken uit de losse pols.

LHBTIQ+feestjes, European Gay Ski Week en Gay Pride: het is geen feest als Galore niet is geweest. En man, wat krijg je zin in een feestje van al die beelden. Maar het allermooiste aan deze film is misschien wel dat ik hierdoor een wereld heb ontdekt waar ik anders nooit was binnengestapt."

LEES MEER OVER