Close

Lekker boeiend

28 mei 2021 03:05 / Tips van de redactie
E Een mooie podcast, een interessante discussie, een inspirerend boek of fascinerend mens: de wereld is oneindig boeiend. Iedere vrijdag delen wij hier onze obsessions-du-jour.

Boeiend boek: The Panic Years: dates, doubts and the mother of all decisions

Allerlei periodes in het leven hebben een naam: pubertijd, quarterlifecrisis, midlifecrisis, menopauze. Maar volgens de Britse journalist Nell Frizzell (36) is er nog een belangrijke levensfase. Een fase die ze ‘de paniekjaren’ doopte, vanwege één grote levensvraag die vooral in die periode speelt. Redacteur Lizzy van Hees dompelde zich onder in het boek dat Frizzell erover schreef. Lizzy: "Dit boek is helaas nog niet in het Nederlands vertaald, maar dat mag de pret niet drukken. In het boek neemt Frizzell haar lezers mee in wat zij de paniekjaren noemt. Ze beginnen zo ongeveer als je eind 20 bent en lopen ergens na je 40e weer af. Drie keer raden waarmee dat te maken heeft. Juist, the mother of all decisions: wil ik kinderen? Zo ja, wanneer dan? En wat als je single bent en de wereld om je heen lijkt te schreeuwen dat de tijd begint te tikken?

Het zijn allemaal dingen waar Frizzell tegenaan liep toen ze zelf eind twintig was: single, maar met een enorme kinderwens. Ze besloot haar leven en werk rigoureus om te gooien. Ze verruilde haar vaste baan voor freelancewerk en daten werd een serieus tijdverdrijf. Klikt het? Dan gauw een weekend weg samen om er rapido achter te komen of je met deze persoon samen een gezin wilt beginnen. Maar wat viel haar op? Bij de meeste mannen leefden die zorgen en vragen rondom potentieel nageslacht totaal niet. Zij waren niet net zo hard bezig met het vinden van de juiste en betrouwbare partner, het inrichten van hun werk of de juiste woning om te gaan wortelen."

"The Panic Years kan confronterend zijn voor mensen die het knagende gevoel herkennen. Die er qua leeftijd middenin zitten (aangenaam, mijn naam is Lizzy, 31 jaar oud en single) en nog geen antwoord hebben op the mother of all decisions. Maar zoals wel vaker geldt, is het ook troostend en opbeurend om te zien dat je niet de enige bent. Dat het niet gek is om een kleine steek in je onderbuik te voelen als je beste vrienden levensgrote stappen vooruit lijken te zetten in hun persoonlijke leven. En dan is het alleen maar een bonus dat iemand het gevoel zo goed onder woorden weet te brengen als Frizzell. Die overigens nog vóór haar 33ste is bevallen van een gezond kind én een leuke partner heeft, maar dat geluk zal ik haar niet aanrekenen."

Lekkere serie: Halston

In de jaren zeventig kon het niet op voor modeontwerper Roy Halston Frowick. Zijn merk Halston was razend populair in de VS, hij had een eigen boetiek en atelier in hartje New York en kon de rich and famous tot zijn klantenkring rekenen. In de Netflixserie Halston zie je in vijf afleveringen hoe hij zichzelf opnieuw uitvond en ten onder ging aan zijn eigen ambitie (en divagedrag). Perfect bingevoer voor het weekend, zegt redacteur Kim van der Meulen. Kim: "Alles aan deze serie is lekker: de retro interieurs, de glamourwereld waarin Halston zich begeeft, de manier waarop hij zijde scheurt en de stof als een jurk om zijn vriendin en muze Liza Minnelli drapeert, de extravagante feestjes in Studio 54. Ook héél fijn: de hoofdrol wordt gespeeld door Ewan McGregor (die eigenlijk shinet in alles waarin hij speelt en op wie ik een crush heb sinds ik op mijn zeventiende Moulin Rouge! zag).

De serie begint in de jaren zestig, als Halston een beroemde hoedenmaker is die onder andere de pillbox hat voor Jackie Kennedy maakt. Als hoeden uit de mode raken, begint hij met het ontwerpen van vrouwenkleding, met succes. Er volgen parfums, interieuritems, een kofferlijn, een samenwerking met een groot warenhuis. Maar achter de schermen gaat het allemaal wat minder smooth. Halston verkeert in een eeuwige strijd tussen artiest-zijn en commercie, is gestrest, sluit wurgcontracten af en besteedt zijn geld graag aan cocaïne en ritjes met zijn limousine."

"Een enorm sympathieke figuur is Halston in deze serie trouwens niet: hij is ambitieus en flamboyant, maar ook arrogant, overmoedig en egoïstisch. Hij kaffert zijn staff regelmatig uit (terwijl die wél nuchter en op tijd op hun werk verschijnen) en heeft een nogal dubieuze relatie met een ex-gigolo. Geen wonder dat Halstons nabestaanden zich van de serie distantieerden nog voordat ’ie op Netflix stond. Maar ja, het is geen biopic, het is een dramaserie. En met dat drama zit het wel goed. Enne, we smulden toch ook van series-met-hufters-in-de-hoofdrol Breaking Bad en House of Cards? Als je benieuwd bent naar de mensen achter de personages: op de website van Interview Magazine (ooit door Andy Warhol opgericht) staat een artikelreeks waarvoor ze de archieven zijn ingedoken, met mooie collages en illustraties. O ja, wat Ewan McGregor zo leuk maakt, naast zijn acteerskills? Kijk hem hier even uit z’n plaat gaan om zeeotters."

Boeiend boek: De gouden gespreksgids

Ja, seks is leuk, maar heb je weleens een echt goed gesprek gehad? Flauw clicheetje natuurlijk, maar wel waar: er zijn weinig dingen zo bevredigend als een gesprek waarin je je begrepen voelt, je connectie maakt met elkaar, iets nieuws ontdekt over jezelf of de ander, een verfrissend inzicht krijgt. Alleen zijn ze zo zeldzaam. Eindredacteur Peper Hofstede las De gouden gespreksgids van Wicher Schols, verbonden aan The School of Life, in de hoop wat vaker echt de diepte in te gaan.

Peper: "Laten we het erop houden dat ik niet per se een sociaal wonder ben, zeker als het op koetjes en kalfjes aankomt. Dat praatje bij de koffieautomaat dat iedereen zo schijnt te missen, vind ik meestal best ingewikkeld en de lunch met collega’s liet ik ook pre-corona al vaak aan me voorbijgaan. En dat terwijl ik echt wel heel geïnteresseerd ben in wat anderen te zeggen hebben, maar ik verander zelf gewoon al snel in een stamelend en gortdroog brokje ongemak. Maar de cover van De gouden gespreksgids belooft dat ik na het lezen ervan ‘vol vertrouwen elk sociaal ongemak tegemoet’ kan treden: just what the doctor ordered."

"Het boek kijkt niet alleen naar waar het misgaat in veel gesprekken en gesprekjes, maar ook naar waaróm het dan precies misgaat. Welke vastgeroeste patronen en verborgen vooroordelen zitten in de weg, bij jezelf en je gesprekspartner, en hoe ondervang je die? En wat zijn veel voorkomende valkuilen? Dat is soms best grappig-confronterend om te lezen: zo blijk ik me vaak schuldig te maken aan ‘communikaping’. Vertel jij dat je dit weekend zo lekker over het strand hebt gewandeld, vertel ik over de keer dat ik bij zo’n wandeling totaal gezandstraald ben. Terwijl ik natuurlijk ook best even kan vragen met wie je dan was en waarom het zo leuk was. En zo kom ik nog wel wat onhandige en ergerlijke trekjes van mezelf tegen.

Gelukkig doet Schols ook allerlei superconcrete strategieën aan de hand om die valkuilen te vermijden, of er weer uit te klimmen als je er toch ingedonderd bent. Hoe houd je de sfeer binnen het team op werk goed, hoe praat je over je ingedutte seksleven, wat zeg je als de lievelingsoma van een kennis is overleden? Een uitkomst voor iedereen die net als ik geen natuurtalent is, maar wel behoefte voelt aan echte verbinding."

LEES MEER OVER