Close

Lekker boeiend

02 juli 2021 12:07 / Tips van de redactie
Cush Jumbo als Jess Milner in Deadwater Fell
Cush Jumbo als Jess Milner in Deadwater Fell
E Een mooie podcast, een interessante discussie, een inspirerend boek of fascinerend mens: de wereld is oneindig boeiend. Iedere vrijdag delen wij hier onze obsessions-du-jour.

Boeiende podcast: The Argument

Zoveel mensen, zoveel meningen. Of het nou om Black Lives Matter, het conflict in Israël en de Palestijnse gebieden of vaccineren gaat: overal willen we iets van vinden. Ons steentje bijdragen aan de maatschappelijke discussie, of dat nou weloverwogen en onderbouwd is of niet meer dan de copy-paste van iemand anders. Maar wat nou als je niet weet wat je moet vinden? Of überhaupt geen mening hebt, maar wél geïnteresseerd bent in een onderwerp?

Dan heb je misschien wel oren naar The New York Times-podcast The Argument, zegt redacteur Lizzy van Hees. "Zéker als je bovenmatig geïnteresseerd bent in Amerika of internationale politiek en handel, moet ik er misschien wel bij vermelden”, zegt Lizzy. “In afleveringen van ongeveer dertig minuten behandelt politiek verslaggever Jane Coaston verschillende onderwerpen waar de meningen nogal verdeeld over zijn. In hoeverre heeft het bijvoorbeeld zin om racisme centraal te stellen in het onderwijs? Wordt een maatschappij daar ook echt minder racistisch van? Als we Pride vieren, van wie is dat feest dan eigenlijk? En mag de politie meedoen aan die kleurrijke optocht, terwijl de politie van New York juist in grote mate verantwoordelijk was voor het geweld tegen de lhbti-gemeenschap tijdens de Stonewall-rellen?"

De krant heeft ook tips voor hoe je beter discussieert.

"In iedere aflevering nodigt Coaston meerdere gasten uit die, zoals de naam van deze podcast al doet vermoeden, het niet met elkaar eens zijn. Ze hebben een achtergrond in of andere connectie met het onderwerp en schijnen vanuit die expertise hun licht op issues die maatschappelijk gevoelig liggen. Een podcast die me aan het denken zet en me misschien ook een klein lesje geeft in inhoudelijk én respectvol discussie voeren. Een kunst die we af en toe volledig verleerd lijken te zijn. De criticasters van de podcast vinden ’m te veel links vs. nog linkser, en die kritiek klinkt wel vaker over The New York Times. Als je kijkt naar de onderwerpkeuze begrijp ik die kritiek wel. Maar het wil niet zeggen dat de podcast een echokamer is van linkse (en woke) meningen. Big pharma en vaccinatiestrategie vormen naar mijn mening een partij-overschrijdend onderwerp, waar een heleboel van ons iets van kunnen leren."

Lekker boek: Alles gaat over

Voor iedereen die er weleens van droomt het stadse bestaan te verruilen voor de rust van het platteland én iedereen die daar juist totaal niet aan moet denken: je vindt herkenning in het boek Alles gaat over van Petra Possel. Redacteur Kim van der Meulen verslond ’m. Kim: "Vorige week las ik in Volkskrant Magazine een heerlijk en boeiend interview met een vrouw die ik alleen van naam kende – of eigenlijk, van stem: Petra Possel presenteert het eetprogramma Mangiare! op NPO Radio 1. In het stuk vertelde ze over haar verhuizing van Amsterdam naar het Friese platteland na de dood van haar man, haar geldingsdrang, haar moeder, die wars van de tijdsgeest carrièrevrouw was, en haar pogingen het culinaire niveau op te krikken in haar nieuwe woonplaats ('Conclusie: het is trekken aan een dood paard'). Uitgesproken, nuchter, grappig en kwetsbaar. Ik kreeg meteen zin om haar boek te lezen, dat met diezelfde woorden te omschrijven is.

In korte verhalen vertelt ze over het plattelandsleven in coronatijd: soms ontroerend (haar stadse scepsis over het luiden van kerkklokken voor covidslachtoffers verdwijnt als ze merkt dat het alle dorpsbewoners écht raakt), soms vakantielust-opwekkend (een winderige zondagmiddag in een café in Harlingen dat ‘hip zonder aanstellerig te zijn’ is, met uitzicht op zee: ik wil erheen!) en heel vaak grappig."

Petra Possel
Petra Possel

"Een van mijn lievelingsverhalen uit de bundel is ‘Albert’, waarin een gesjeesde interviewer met dikke Mercedes Possel komt interviewen voor het Fries Journaal, al weet hij zelf eigenlijk ook niet waarom precies. Ook heerlijk: de botsende Friese en Noord-Hollandse perspectieven op wat een huis zou moeten kosten en wat wordt verstaan onder een bouwval, het integratieproces dat Possel afmeet aan het aantal ontvangen kerstkaarten en lokale beroemdheden (omdat ze weleens op tv zijn geweest, of omdat iedereen in het dorp ze nou eenmaal kent). Terwijl zij haar vooroordelen over het dorpsleven laat varen, komt ze erachter dat die ook over haar bestaan: 'Hollanders zwaaien met een dikke portemonnee, kopen dorpen op, gaan vervolgens zeuren over de geur van mest en het zware vrachtverkeer, doen nooit mee aan dorpsfeesten, spreken geen woord Fries en vertrekken wanneer het hun uitkomt. En ik was die Hollander.'

Possel gaat van kneuterige onderwerpen (koek en zopie) naar persoonlijke (een nieuwe liefde na je vijftigste) en alles wat daartussen zit (Doutzen Kroes, vleesschaamte, een leven in lijstjes met vinkjes ervoor). Van sommige pagina’s kreeg ik spontaan zin om naar het platteland te verhuizen, van andere klampte ik me nog eens wat harder vast aan de stad. Maar waar je ook woont: lekker leesvoer, dit boekje. Ik kijk al uit naar de verfilming van haar vorige bundel, De stad uit, met Lies Visschedijk in de hoofdrol."

Lekker serie: Deadwater Fell

Al die grijze dagen van de afgelopen week... Vervelend natuurlijk, maar ook een mooi excuus om weer eventjes in zelfverkozen lockdown te gaan: eten bestellen, serie bingen. En in het geval van eindredacteur, crimeliefhebber en schotofiel Peper Hofstede was dat Deadwater Fell, te zien via NPO Plus. Peper: "Ik heb tegenwoordig de aandachtsspanne van een peuter met een zak snoep achter de kiezen, dus het komt eigenlijk zelden voor dat ik een televisieserie helemaal uitkijk. Dat me dat dit keer wel is gelukt, is veelzeggend, hoewel het ook te maken heeft met het feit dat Deadwater Fell maar uit vier afleveringen bestaat.

Een lekker ingedikt binge'je dus, maar daarin krijg je wel de full experience. In een klein Schots dorpje - die landschappen alleen zijn al de moeite van het kijken waard - komen een vrouw en haar drie dochters om in een brand. De vader van het gezin wordt op het laatste moment uit de vlammen gered door een lokale politieman, toevallig ook een goede vriend. Al snel blijkt dat ouders en kinderen (geloof me maar als ik zeg dat dit geen spoilers zijn) gedrogeerd waren, en de brand aangestoken."

"Jarenlange ervaring met het kijken van Brits drama heeft me geleerd dat het dorpsleven aan elkaar hangt van (micro-)intriges, en dat is natuurlijk ook hier het geval. Geroddel, uitsluiting, alcoholisme, depressie, overspel, dorpsgekken: het culmineert allemaal in de moord én het achterhalen van de dader. Omdat al vrij snel duidelijk is wie dat is, moet de serie het voornamelijk hebben van het prima acteerwerk (Broadchurch-ster David Tennant is hier de vader die uit het vuur wordt gered), de herkenbare dialogen, het mee speuren naar bewijs, de strakke cliffhangers en de prachtige landschappen (of had ik daar al iets over gezegd?). Aanrader voor de eerstvolgende druilerige dag!"

LEES MEER OVER