Close

Lekker boeiend

10 september 2021 03:09 / Tips van de redactie
E Een mooie podcast, een interessante discussie, een inspirerend boek of fascinerend mens: de wereld is oneindig boeiend. Iedere vrijdag delen wij hier onze obsessions-du-jour.

Boeiende film: Babyteeth

Af en toe is het zo fijn om ergens compleet onvoorbereid en zonder verwachtingen in te stappen. Als het dan een geslaagde ervaring blijkt te zijn, voelt dat nog eens extra als een cadeautje, merkte eindredacteur Peper Hofstede maar weer eens. Peper: "Afgelopen week verhuisden mijn vriend en ik van Amsterdam naar Deventer. Om ons meteen thuis te voelen, hadden we al een paar maanden van tevoren kaartjes voor van alles besteld. En dus gingen we donderdagavond met mijn zus en zwager naar Film aan de IJssel, bij een ‘strandtent’ die Meadows heet (een aanrader, als je in de buurt bent). Dat was puur gekozen op de locatie, want wat is er leuker dan als nieuwbakken Deventenaren aan de oever van de rivier op een zwoele nazomeravond onder de sterrenhemel naar de bios gaan? Wat ze zouden draaien was maar bijzaak, we hadden het vooraf niet eens opgezocht.

Maar de film was zo mogelijk nog magischer dan de setting. Babyteeth gaat over de 15-jarige Milla. Ze is lekker aan het puberen, heeft lieve, maar disfunctionele ouders, is verliefd op de nog veel disfunctionelere Miles, en o ja: ze heeft ook nog kanker en is uitbehandeld. Dat laatste vormt expliciet niet de boventoon in de film, maar is juist de grondtoon. Ja, Milla is kaal en draagt pruiken, maar dat illustreert toch vooral dat ze een typisch 15-jarig meisje is dat lekker aan het experimenteren is met wie ze wil zijn en hoe ze eruit wil zien. Je ziet haar maar één keer in het ziekenhuis, er komt geen arts voor in het verhaal. Tegelijkertijd verklaart die rotziekte ook waarom haar nerveuze moeder steeds aan de kalmeringspillen zit, en waarom de rebelse junk Miles éxtra interesse heeft in Milla: ze heeft vreselijk veel medicijnen die hij kan jatten en verkopen. Nu verwacht je misschien een stelletje monsters, maar regisseur Shannon Murphy – het is haar debuut – laat haar personages in al hun complexiteit zien. Ze zijn stuk voor stuk óók lief en onzeker en gaan kopje-onder in hun onvermogen om met dit allergrootste verdriet om te gaan."

"Dat klinkt als een film vol treurnis, maar dat is het dus niet. Het is kleurrijk, onverwacht, nergens zoetsappig of sentimenteel. Maar dan wel weer met emotie te over: ik heb – net als mijn vriend en mijn zus – hardop zitten lachen én hardop zitten huilen. Babyteeth is het ultieme coming-of-ageverhaal van iemand die nooit oud zal worden."

Boeiende kunstenaar: Corine van Voorbergen

Als een kunstwerk op Instagram al indrukwekkend is, kun je ervan uitgaan dat je in katzwijm valt als je er met je neus bovenop staat. Redacteur Kim van der Meulen spaart dus alvast voor het moment dat ze een van de betoverende ronde wandobjecten van Corine van Voorbergen in het echt ziet. Kim: "Ik ontdekte deze kunstenaar onlangs op Instagram, toen een van haar werken werd getagd in een foto van een interieurstylist die ik volg, en was op slag verliefd. Ze maakt ronde kunstwerken voor aan de muur, in de mooiste kleuren en met allerlei texturen en lagen, en dus diepte. Sommige zijn best strak en minimalistisch, die hebben alleen een subtiel kleurverloop. Andere lijken wel onderwaterwerelden of planeten.

Mijn favoriet is een van haar nieuwste werken, Soap, dat ik nog het beste kan omschrijven als een zeepachtig maanlandschap. Van Voorbergen vertelde op Instagram dat ze ’m nét op tijd af had voor de kunstbeurs Masterly in Milaan, die tot en met vandaag duurt. Check vooral even de close-up van dit werk, dan snap je meteen wat er zo betoverend aan is – en waarom er best wat tijd gaat zitten in het maken van dit Dutch Design. Dat maakproces laat ze af en toe ook zien op Instagram en is echt precisiewerk: je ziet haar bijvoorbeeld millimeter voor millimeter een stukje van de rand schrapen met een soort pennetje, om een mooie ronding te krijgen. Ze bouwt haar werken op met acrylverf, pigmentpoeders en inkt, en al die lagen blijven in beweging terwijl ze drogen. Daardoor weet ze van tevoren nooit precies hoe een werk eruitziet, las ik: ze zijn eeuwig in beweging. Daarna gaat er een glimmende laag epoxy overheen, zodat ze mooi gaan spiegelen. Fun fact: hoewel ze aan de kunstvakschool studeerde, koos ze na haar afstuderen voor de hotelschool en ging ze de horeca in. Toen ze vervolgens bij een meubelmakerij terechtkwam en al die mooie materialen zag, besloot ze de creatieve kant weer op te gaan."

"Sommige van haar werken zijn wel 1.20 meter in doorsnee – superindrukwekkend om daar met je neus bovenop te staan, denk ik. Zeker toen ik las wat ze met haar werk Awareness wil bereiken (op de site van de Affordable Art Fair, waar ik toch écht eens naartoe moet): ‘Met dit werk probeer ik het gevoel over te brengen van heel diep in de zee zijn en het wandelen op de maan. In beide gevallen kijk je tegen een oneindige leegte aan en is het doodstil. Je hoort alleen je eigen hartslag en gedachten, hierdoor word je heel erg bewust van jezelf.’"

Lekker Instagramaccount: Jordan Firstman

'De koning van quarantaine-comedy', wordt de Amerikaanse filmmaker, tv-schrijver en acteur Jason Firstman ook wel genoemd. Op zijn Instagramaccount @jtfirstman doet hij sinds het begin van de coronatijd allerlei types na – de teller staat inmiddels op 130, verdeeld over 19 ‘seizoenen’ – waarvan je er ongetwijfeld een paar herkent uit het dagelijks leven. Ze beginnen steevast met Firstman die de camera in kijkt, met daaronder de tekst ‘This is my impression of’, gevolgd door het onderwerp. Van elk filmpje knapt je dag op, vindt redacteur Floor Bakhuys Roozeboom. Floor: "Firstman was al relatief succesvol voordat corona uitbrak: hij schreef aan allerlei tv-producties mee en was al een tijdje  aan het leuren met een eigen serie. Toen die definitief niet doorging, zijn relatie uitging en ook de lockdown nog eens kwam, is hij met deze filmpjes begonnen. Met succes: hij heeft 846.000 volgers en allerlei bekendheden, van president Biden tot Jennifer Aniston, zijn fan van hem."

"Zijn imitaties vallen op, omdat hij zowel mensen als abstracte begrippen nadoet. Zo doet hij de publicist van bananenbrood na: hij belt bananenbrood om het te vertellen dat het eindelijk is doorgebroken: ‘Girl, you did it!’ In een ander filmpje speelt hij het jaar 2021, die naar de psycholoog gaat omdat iedereen van alles op hem projecteert (‘When is it going to be MY year, you know?). Firstman heeft het talent om je kleine monoloogjes voor te schotelen die zowel absurdistisch als herkenbaar zijn. Zoals het filmpje waarin hij een actrice imiteert die heel dromerig vertelt over een rol die ze heeft gekregen: ‘I’m first and foremost a storyteller, it’s just about stories for me.’ Of de sketch waarin hij iemand nadoet die geen ‘drama’ kent (‘I don’t even know what it is’), maar ondertussen probeert te stoken tussen twee mensen. Iedereen kent wel zo’n persoon.

Zijn imitaties zijn toegankelijk en snackable, maar je vermoedt toch ook altijd een metalaagje: Firstman neemt de tijdgeest op de hak, maar maakt er zelf ook onmiskenbaar onderdeel van uit. The Cut noemde hem al ‘the cocky prince of quarantaine comedy’ en omschreef hem daarmee denk ik treffend. Want Firstman mag dan graag characters nadoen, hij is er zelf ook een. Even scrollen door zijn feed en je ziet: he is a lot and he likes it. Hij mag zich graag af en toe van top tot teen in Versace hullen, maakt grapjes over hoe knap hij is en poseert met de rich and famous. Hij kwam vorig jaar nog flink onder vuur te liggen toen oude tweets met offensive jokes werden opgediept, waarvoor hij via Instagram zijn excuses aanbood. Dat zo’n excuus-post op Instagram vervolgens leest als iedere excuus-post op Instagram en hij daarmee een beetje het archetype van de gecancelde celebrity maakt, dat is dan weer typisch Jordan Firstman."

LEES MEER OVER