Close

Blijf zeiken (tot er niks te zeiken overblijft)

07 oktober 2021 03:10 / Nieuwe serie
E Er zijn nog verrassend veel vlakken waarop vrouwen consequent achtergesteld worden. Daarover gaat de nieuwe vierdelige serie Zeikwijven. We vragen aan presentator Quinty Misiedjan waarom deze serie er moest komen.

Het is een eeuwenoud ritueel: vrouwen die samen op de wc zitten om het leven door te nemen. En dat is precies wat Quinty Misiedjan (25) en medepresentator Shelly Sterk (30) doen in Zeikwijven. Ze hebben vooral veel vragen over de wereld waarin we leven: waarom worden er eigenlijk zo weinig vrouwelijke crashtestdummies of reanimatiepoppen gebruikt? Hoe komt het dat zo’n gezellig roze flesje doucheschuim duurder is dan z’n zwarte equivalent? Wat gebeurt er als algoritmes alleen door mannen worden geschreven? En dus gaan ze de straat op om het uit te zoeken. Quinty vertelt wat die zoektocht heeft opgeleverd.

Hoe was het om deze serie te maken?

"Leerzaam! Ik dacht van mezelf dat ik best goed op de hoogte was, maar er kwamen zoveel feiten voorbij waarvan ik dacht: hè, is dit ook al een probleem? Ja man, het is echt een probleem! Ik was altijd al een feminist. De laatste tijd heeft dat woord een negatief laagje gekregen, maar het gaat in de basis over dat iedereen gelijk moet zijn, en dat is gewoon nog niet zo. Daar ben ik me nu extra bewust van."

Kijk je nu zelf ook met andere ogen naar de wereld?

"Mmmh, ik zou eerder zeggen dat ik extra opmerkzaam ben geworden. Heel veel dingen waar ik eerder niet bij stilstond, neem ik nu veel scherper waar. Zoals met die poppen waar EHBO-cursisten reanimeren op oefenen: dat zijn vrijwel uitsluitend mannelijke modellen. Dat heeft tot gevolg dat die cursisten minder gewend zijn om een vrouw te reanimeren en dat ook minder makkelijk doen. En dan is het ook nog zo dat het vrouwelijk lijf zo geseksualiseerd is, dat mensen zich ongemakkelijk voelen bij het aanraken van blote borsten. Zelfs op een pop hè, laat staan als het bij een echt mens gebeurt."

'Eigenlijk moeten we méér zeiken over dit soort dingen'

"En dat heeft effect: mannen en vrouwen krijgen ongeveer even vaak een hartstilstand, maar van de mensen die op straat gereanimeerd worden, is maar 28 procent vrouw. De mannen die wij ernaar vroegen zeggen ook dat ze het lastig zouden vinden om bij een vreemde vrouw het bovenlijf te ontbloten. Of ze doen het op net de verkeerde manier, om maar te voorkomen dat ze aan iemands tieten zitten. Maar echt hé, als ik ineens neerval met een hartaanval: please, ontbloot dan vooral m’n borsten en reanimeer me! En nu vraag ik dus altijd als ik hoor dat iemand een EHBO-cursus heeft gehad of er wel óók op vrouwelijke poppen is geoefend."

Als je het eenmaal hebt gezien, zie je het overal?

"Ja. Op papier is het in Nederland natuurlijk prima geregeld. Maar het is ook hier relatief kort geleden dat vrouwen overal voor volwaardige mensen werden aangezien. Dat je niet hoefde te stoppen met werken na je huwelijk en zelf je eigen geld kon beheren bijvoorbeeld, bestaat pas een jaar of 65. Geen wonder dus dat het hele systeem nogal wat kinderkwaaltjes vertoont. Maar heel veel mensen staan daar niet bij stil, en gaan zich er ook niet zomaar in verdiepen. Voor hen is deze serie."

De mensen die het een beetje gezeik vinden?

"Bij mij en Shelly op de wc staat ook een man bij de pisbak, echt een supergare guy (acteur Peter Sterk, ingezet als de zeikstraal van dienst - red.), die inderdaad steeds benoemt wat mensen op de bank thuis misschien wel denken: het valt toch allemaal wel mee? Doe niet zo moeilijk! Maar juist met de hoeveelheid onderwerpen en voorbeelden hopen we dat beeld te ontkrachten. Dat proberen we ook te doen door de wereld om te draaien. Neem bijvoorbeeld de pink tax, het gegeven dat een heel aantal producten in de ‘vrouwelijke variant’ duurder zijn dan in de ‘mannelijke variant’. Speelgoed, shampoo, er was zelfs een tijd dat roze muisjes duurder waren dan de blauwe. Why, hoe dan?! En dus gaan we op straat patat verkopen, met een wit of een blauw servetje erbij, maar de blauwe variant is dan 30 cent duurder. Daar gaan mannen over in discussie, want het is onrechtvaardig. En dat is het natuurlijk ook. En dan vraag ik me af: moeten vrouwen daar niet ook over in discussie gaan? Eigenlijk moeten we méér zeiken over dit soort dingen, want als we dat niet doen, is het over vijftig jaar nog steeds hetzelfde."

"Of wist je bijvoorbeeld dat er in de medische wereld tien keer zoveel geld wordt uitgegeven aan het verhelpen van erectieproblemen, dan aan onderzoek naar menstruatieklachten? Zelf was ik 14 toen ik flauwviel van de menstruatiepijn, ik had er zoveel last van dat ik die dagen niet naar school kon. Bij de huisarts werd ik meteen aan de pil gezet, alsof dat de enige oplossing was. Maar dat is best heftig: je moet ‘m iedere dag slikken en het was een megagrote aanslag op mijn hormonen. Als tiener werd ik er depressief van, het was een verademing toen ik er weer vanaf kon. En toch schrijven artsen het voor alsof het niks is. De gynaecoloog die we in de serie spreken, vertelt ook dat er best geld is voor beter onderzoek naar menstruatieklachten – zij noemt het tamponderzoek, haha - maar dat het vaak gewoon geen prioriteit krijgt. Nou ja, en dat is op veel meer vlakken zo waar vrouwen benadeeld worden ten opzichte van mannen."

Genoeg materiaal voor een tweede serie dus?

"Absoluut! We zeiden tijdens het maken ook de hele tijd als team tegen elkaar: ‘Ja maar dit moeten we ook nog oppakken, en dat zit ook nog scheef.’ Er valt zeker weten nog genoeg te zeiken. Ik hoop dat mensen dat meer gaan doen als ze de serie gezien hebben. En ergens ook dat het ze activeert, dat ze erover gaan praten met hun omgeving. Bewustwording is in ieder geval een stap vooruit."

Zeikwijven is vanaf donderdag 7 oktober om 21.40 uur te zien bij KRO-NCRV op NPO3. 

LEES MEER OVER