Close

Wat ís dat glazen plafond nou eigenlijk?

02 juli 2020 12:07 / Eva de Mol
Columnist background Columnist image
N Nadat Eva de Mol een column schreef over het stereotiepe beeld van de werkende vrouw, werd ze aan het denken gezet door alle reacties. Is de discussie over parttime werken eigenlijk wel relevant - of wordt het tijd voor een ander gesprek?

Mijn laatste column alweer voordat ik er deze zomer even tussenuit piep. Een mooi moment om te terug te kijken op mijn eerste maanden als columnist. Veruit de meest uiteenlopende reacties kreeg ik op het stuk dat ik schreef over het stereotiepe beeld van werkende vrouwen en wat we daaraan kunnen doen. Heel veel dank voor alle positieve en bemoedigende berichten! Die maken dat ik over dit onderwerp wil blijven schrijven en me actief blijf inzetten voor meer vrouwelijke rolmodellen. Ook al word – ook ik – soms echt wel een beetje moe van het onderwerp. Gaat het nou wéér over die vrouwen, kunnen we alsjeblieft gewoon weer aan het werk? Terug naar de orde van de dag? Maar het moet, want alleen door je stem te laten horen kun je wat veranderen.

Maar lang niet alle reacties waren positief gestemd. Ik vond het shocking om te lezen hoe fel mensen met elkaar in discussie gaan over dit onderwerp. Ook hoe weinige feitelijke argumenten er worden gebruikt en hoeveel persoonlijk venijn er over en weer gaat: 'Het is de eigen schuld van vrouwen, want ze werken parttime'. Of: 'Eerst het voor jezelf verpesten en nu huilen'. Heel makkelijk om vanaf je bank met je mobiel in je hand een oordeel te hebben als je zelf nog nooit een boardroom van binnen hebt gezien. Dat roepen vanaf de zijlijn, ik vind het moeilijk om daar respect voor op te brengen.

Volgens het SCP valt er overigens nog veel te winnen voor vrouwen die in deeltijd werken. En ook ik denk zeker niet dat het realistisch is om een topfunctie te bekleden als je heel strikt drie dagen per week werkt en steevast onderaan je email schrijft welke dagen je er (vooral: niet) bent. Tegelijkertijd geloof ik niet dat de korte tijd waarin vrouwen jonge kinderen hebben zo'n spelbreker hoeft te zijn voor de rest van hun carrière. Is de focus op fulltime en parttime nog wel relevant?

Ik heb veel respect voor de vrouwen die hun persoonlijke verhaal deelden en daarmee hun steentje bijdragen aan verandering. Blijkbaar krijgen enorm veel vrouwen tijdens hun zwangerschapsverlof de vraag of ze wel terugkomen na de bevalling. "Ik word er zo verdrietig van dat de aanname is dat ik minder ga werken als ik moeder word. Alsof je dan ineens toch niet meer helemaal meetelt op de werkvloer." Ook kwam een ander 'taboe' aan het licht: "Ik wil wel fulltime werken maar krijg geen support van mijn man. Want dat extra dagje werken van mij gaat dan toch rechtstreeks naar de opvang. Kortom – het levert ons gezin netto niets op als ik fulltime werk dus ik kan beter thuisblijven."

Gelukkig staan de seksen niet per definitie lijnrecht tegenover elkaar in deze kwestie: er zijn genoeg mannen die ook willen bijdragen aan verandering. Alle positieve reacties van mannen geven me enorm veel inspiratie en hoop! En als we er met z'n allen voor zorgen dat het voor mannen normaal wordt om ook bij te dragen aan emancipatie, kunnen we die vastgeroeste structuren en stereotypen doorbreken. Want als je een gezin begint, hoef je als vrouw echt niet per definitie werkuren in te leveren.

Ik ben benieuwd wat het glazen plafond voor jou betekent

Ik kreeg ook een interessante reactie van mijn eigen man: "Wat is dat glazen plafond nou eigenlijk precies waar jij over schrijft?" Een hele relevante vraag, maar ik had niet direct een strak en scherp antwoord. De encyclopedie zegt er dit over: 'Het omvat een metafoor die de onzichtbare kunstmatige barrières (plafonds) aanduidt die worden gecreëerd door gedrags- en organisatorische vooroordelen (vaak door mannen), die vrouwen tegenhouden'. Ja hallo. 'Onzichtbare kunstmatige barrières', wat betekent dat nou? Als het zo gecompliceerd is om het probleem te omschrijven, vinden we er natuurlijk nooit een oplossing voor.

De realiteit is dat het glazen plafond verschilt per context. En dat maakt het nou juist zo lastig om er echt iets aan te veranderen. Wat het voor mij betekent? Dat ik keer op keer moet uitleggen waarom ik geen man in mijn team heb – want zonder een man kun je natuurlijk niet succesvol zijn als ondernemer. Of dat ik word gevraagd om me toe te leggen op een maximale betaling, terwijl ik wéét dat dit niet aan mijn mannelijke collega's wordt gevraagd. En dat ik zo vaak de vraag krijg of ik wel fulltime werk, want wee mijn gebeente als ik mijn zoon een keer uit school zou halen. Ik ben heel benieuwd om te horen wat het glazen plafond voor jullie betekent. Alleen door echte ervaringen te verzamelen kunnen we er iets aan doen.

Geniet van jullie zomer en tot augustus!

Iedereen heeft rolmodellen nodig om te zien wat er allemaal mogelijk is in ons leven. Om zélf een rolmodel te worden, moet je durven pionieren. Dat is precies wat Eva de Mol doet met haar onderzoek en als technologie-ondernemer. Ze deelt iedere week haar persoonlijke ervaringen én legt uit wat er voor nodig is om zelf ondernemer te worden.