Close

Wc-papier in het loonzakje?

03 september 2020 12:09 / Eva de Mol
Columnist background Columnist image
F Financiële compensatie voor thuiswerkers, is dat echt nodig? Ondernemer Eva de Mol verbaast zich over het zwaarmoedige nieuws rondom thuiswerken en vraagt zich af: willen we de baas in huis halen of blijven we liever zélf verantwoordelijk?

Met grote verbazing las ik het bericht dat vakbond FNV een thuiswerkregeling wil om thuiswerkers te compenseren. Maar mijn kin zakte helemaal op de grond toen ik las dat het om een vergoeding van zo'n 2 euro zou gaan. Het is een 'principiële kwestie' voor het FNV, want werkgevers zouden op dit moment 'miljarden besparen' met alle lege kantoren. Besparen?! Zijn we vergeten naar de economische cijfers te kijken? En naar de massaontslagen bij grote bedrijven?

Wereldwijd verliezen mensen hun baan bij bosjes, maar de Nederlandse loonslaaf wil graag gecompenseerd worden voor het wc-papier dat er tijdens een thuiswerkdag doorheen gaat. Ter illustratie van het leed onder de thuiswerkers plaatste de Volkskrant dit citaat van een ervaringsdeskundige: "Ik zit op dit moment aan de keukentafel van ons vakantiehuisje in Zeeland, hier kan ik lekker naar buiten. Na al die maanden thuiswerken in ons appartement in Den Haag kwamen de muren op me af." Ik moest even naar boven scrollen om te checken of ik niet een artikel van de Speld aan het lezen was, maar nee.

'Natuurlijk gaat de rek er een beetje uit na vijf maanden thuiswerken'

De krant doet er nog een schepje bovenop met het bericht dat het aantal burn-outs stijgt vanwege het thuiswerken. Meestal lezen we dat de oorzaak van een burn-out juist ligt in het gebrek aan autonomie. Je zou dus verwachten dankzij het thuiswerken, het wegvallen van reistijd en verplichte lunchpauzes, mensen meer autonomie hebben en er dus ook minder burn-out zou zijn. Maar nee, thuiswerken zou tijdens corona leiden tot verminderde 'zingeving'. Niet tot minder productiviteit of tot slechtere resultaten, maar tot minder zingeving! In een ideale wereld zou ik me iedere dag volledige zinnig voelen en het idee hebben dat ik bijdraag aan oplossingen voor de belangrijkste zaken in de wereld. De realiteit is dat een baan blijft wat het is: werk. En niet alle facetten van een baan vallen in de categorie zingeving. You just do the job. Vooral in tijden waarin het hebben en behouden van een baan zo onzeker is als in een grote crisis.

Natuurlijk gaat de rek er een beetje uit na vijf maanden thuiswerken. En die behoefte aan een ander behangetje herken ik ook wel. Maar er is een verschil tussen je werkgever vragen om bij te dragen aan een goede bureaustoel en het declareren van je koffiecups of wc-papier.

'Misschien kan de FNV ook een vergoeding voor een personal trainer toevoegen'

Daarom was ik ook zo verrast dat het lot van thuiswerkers zelfs de voorpagina haalde dit weekend. Trouw berichtte dat de thuiswerker te weinig beweegt en verkeerd op z'n stoel zit. Dat terwijl eerder onderzoek liet zien dat mensen juist méér bewegen tijdens de lockdown. Maar nu heeft de thuiswerker geen zin meer om naar buiten te gaan, ligt dat dan ook aan de werkgever? Dat we luier worden? Misschien kan de FNV ook een vergoeding voor een personal trainer toevoegen aan het voorstel. In dat geval gaat mijn voorkeur uit naar een bootcamp, met lekker weer buiten én een leuke trainer. Al lees ik gelukkig ook terug in dit wereldschokkende nieuws dat de meeste thuiswerkers er na vier keer stoom afblazen bij de fysio weer bovenop zijn. Er werd helaas niet bij vermeld of deze afspraken bij de fysiotherapeut vooral buiten of tijdens werktijd plaatsvinden.

Na het lezen van al die zwaarmoedige berichten omtrent de thuiswerker, bekruipt me het gevoel dat we ons te veel focussen op de verkeerde zaken. De race op het gebied van ondernemerschap en autonomie hebben we in ieder geval verloren als onze werkgever zelfs gaat bepalen hoeveel wc-papier we thuis gebruiken. Hijs jezelf terug in die driver's seat en vraag je af: wat kan ík doen?

Iedereen heeft rolmodellen nodig om te zien wat er allemaal mogelijk is in ons leven. Om zélf een rolmodel te worden, moet je durven pionieren. Dat is precies wat Eva de Mol doet met haar onderzoek en als technologie-ondernemer. Ze deelt iedere week haar persoonlijke ervaringen én legt uit wat er voor nodig is om zelf ondernemer te worden.