Close

Groundhog Day

19 november 2020 11:11 / Janneke Niessen
Columnist background Columnist image
J Janneke Niessen heeft het gevoel dat haar leven op repeat staat, en dan niet op de geestige manier zoals in films vaak het geval lijkt. Maar hoe moeten we optimistisch blijven als de finishlijn steeds verschuift? Daar is volgens de columnist slechts één quick-fix op te verzinnen.

Groundhog Day is een feestdag in Canada en de Verenigde Staten, waarbij een bosmarmot het einde van de winter voorspelt. In de gelijknamige film zit de hoofdrolspeler in een tijdlus en speelt deze dag zich steeds opnieuw af. Herkenbaar? Ik heb al maanden het gevoel dat we in de COVID-edition van deze film zitten. Iedere dag is een aaneenschakeling van Teams- en Zoom calls en aan het einde van de dag zijn de besmettingen toch nog net niet genoeg gedaald om de maatregelen te versoepelen. Repeat.

In de film wordt het iedere dag een beetje beter, maar in deze real-life editie merk ik vooral een neerwaartse trend. Waar ik in het begin nog vol enthousiasme allemaal dingen bedacht die wél kunnen, moet het nu steeds vaker uit mijn tenen komen. Eerst had ik nog begrip voor de maatregelen, ook al vond ik ze niet heel consequent, maar nu denk ik vaak: waar sláát dit op? Ik irriteer me aan de wedstrijd 'wie heeft het 't zwaarst?', omdat we volgens mij op een punt zijn beland dat het echt voor niemand meer leuk is. Ik word chagrijnig van mensen die de regels strenger toepassen dan nodig – en dat vervolgens ook van mij verwachten. Ik mis mensen om me heen. 

Dat iemand anders bepaalt hoe mijn leven eruitziet, vind ik op z'n zachtst gezegd ingewikkeld. En de persconferenties? Volgens mij kunnen ze allemaal worden samengevat met de volgende woorden: 'Hou vol, het is nog niet goed genoeg. Heel misschien komt er ooit een vaccin dat werkt'.

De finish verschuift steeds

Kortom: mijn lontje is kort, ik heb minder zin om er iets van te maken en ik ben moe. Maar zo ben ik niet. Ik ben nooit moe. Ik ben bijna altijd vrolijk, ik heb veel energie en zit vol ideeën. Tegenwoordig wat minder, en ik merk om me heen dat ik niet de enige ben. Zelfs de optimisten die vrij lang ook voordelen zagen in de maatregelen zijn om. Iedereen is moe en heeft het er behoorlijk mee gehad.

Hoewel het aan de situatie verder niks verandert, is er wel een verklaring voor dit gevoel. Het probleem is dat we niet weten wanneer het eindigt – en erger nog: de finish verschuift steeds. Mensen zijn zo gebouwd dat we onze energie verdelen afhankelijk van hoelang iets duurt. Als die finish steeds opschuift, is de kans groot dat je tijdens het eerste stuk te veel energie verbruikt.

Ik ga de kerstboom extra vroeg opzetten

Daarnaast heeft het impact op hoe je er mentaal mee omgaat. Als je denkt dat je 5 kilometer gaat rennen en iemand zegt vlak voor het einde: 'Grapje, het worden er toch tien', is dat mentaal een stuk zwaarder dan wanneer je meteen besluit 10 kilometer te rennen. En als er helemaal geen finishlijn in zicht is, zoals nu, is het logisch dat je je lamgeslagen voelt. Een recent onderzoek van Stanford University laat zien dat zelfs topsporters hier last van hebben, terwijl die getraind zijn om met dit soort situaties om te gaan.

Mogelijke oplossingen zijn: het beste maken van de huidige situatie en je niet bezighouden met een finishlijn, of je voorbereiden op een veel ergere situatie. De eerste betekent feitelijk dat ik moet accepteren dat dit het is, maar het alternatief betekent dat ik mezelf moet wijsmaken dat het nog wel drie jaar kan duren – zodat het meevalt als het 'maar een jaar' is. Geloof me, voor die scenario's ben ik echt nog niet klaar. Dus ik ga voor een aanpak die waarschijnlijk tot de nodige teleurstelling zal leiden, maar op korte termijn prima werkt: de kerstboom extra vroeg opzetten en al in november beginnen met Skyradio the Christmas station. Nu alvast vakanties, feestjes en andere leuke dingen plannen voor volgend jaar. Gewoon doen alsof we, net als 2020, ook de pandemie met oud en nieuw achter ons kunnen laten. Daarnaast stel ik voor dat ze in Den Haag een bosmarmot vinden, die tijdens de persconferenties het einde van de pandemie voorspelt. Dat zou mij in ieder geval heel erg opvrolijken.

Om te weten wat er allemaal mogelijk is, heb je rolmodellen nodig en om een rolmodel te worden, moet je durven pionieren. Dat is precies wat Janneke Niessen doet als technologie-ondernemer en investeerder. Ze deelt iedere week haar persoonlijke ervaringen als ondernemer en schrijft over welke bedrijven je écht wilt leren kennen. En over alles wat haar nog meer opvalt.

LEES MEER OVER