Close

Een hypotheek op de toekomst

07 mei 2021 10:05 / Janneke Niessen
Columnist background Columnist image
A Als echtgenoot van een oud-militair, is columnist Janneke Niessen zich extra bewust van de belangrijke taak die op de schouders van defensie rust. En, vindt ze, daar mag best wat meer budget voor vrijgemaakt worden.

"We moeten nog even het nabestaandenformulier invullen", zei mijn man, destijds officier bij de Genie, terwijl hij zijn spullen aan het pakken was voor een missie naar Irak. Als je in detail gaat doornemen hoe iemand zijn afscheid wil hebben voor het geval hij niet meer terugkomt, besef je ineens dat iemand echt naar een oorlogsgebied vertrekt. Hoewel ik me terwijl hij weg was vrij goed kon wijsmaken dat als ik niks hoorde, er ook niks aan de hand was, was ik iedere keer stiekem toch opgelucht als er geen auto met KP kenteken - destijds het kenteken van defensie auto’s - in de straat stond als ik thuis kwam.

Met het toenemende aantal missies en bijbehorende ervaring groeide de angst dat er iets kon gebeuren, maar ook het respect voor de militairen van de krijgsmacht. De vrouwen en mannen die zich, hoewel niet altijd heel zichtbaar, inzetten voor de internationale vrede en daarmee de veiligheid in ons land. Waarbij ze bereid zijn hun leven te geven voor die vrijheid. Mijn man kwam iedere keer weer thuis, maar dat geldt niet voor al zijn collega’s. 4 mei is daarom ook 76 jaar na de tweede wereldoorlog nog steeds relevant.

Er wordt niet gekeken naar wat er nodig is om toenemende dreigingen het hoofd te bieden

Terwijl ik deze week met mijn kinderen naar de dodenherdenking keek, realiseerde ik me weer extra hoe dankbaar we moeten zijn dat we in Nederland wonen. Dat we met elkaar op een bank zitten en niet in een bootje op de Middellandse zee, waarin we met gevaar voor eigen leven vluchten voor een situatie die zo erg is dat we bereid zijn alles achter te laten. Dat we in een huis wonen waar alle muren nog overeind staan en waar gewoon een dak op zit, en waar die bank niet staat in iets wat ooit een huis was, maar waarvan nu nog maar één muur overeind staat. Dat mijn kinderen naar school kunnen, lekker buiten kunnen spelen en onbezorgd kunnen leven, in plaats van in de kou in een tentenkamp niet veel meer hebben dan een heel klein beetje hoop dat het ooit wel weer beter wordt. Dat als ze zwaaiend wegrijden dat is omdat ze iets leuks met hun opa en oma gaan doen, en niet omdat ze afgevoerd worden en ik geen idee heb of ik ze ooit weer terugzie.

We realiseren ons denk ik soms onvoldoende dat die vrijheid niet vanzelfsprekend is. Dat we die onder meer te danken hebben aan de bereidheid van mensen om zich in te zetten voor die vrijheid. Tegelijkertijd wordt die inzet nauwelijks op waarde geschat in Nederland. Defensie is al heel lang de sluitpost op de begroting. Er wordt niet gekeken welk budget er nodig is om de toenemende dreigingen van (cyber) terrorisme en nieuwe migratiestromen door het veranderende klimaat het hoofd te bieden, en bij te dragen aan het oplossen van internationale conflicten en rampen. Er wordt gekeken wat er politiek gezien haalbaar is. Door jarenlang veel te weinig te investeren in defensie nemen we een hypotheek op onze vrijheid in de toekomst en onze slagkracht om te reageren op rampen.

De dodenherdenking zou een herinnering moeten zijn aan hoe kwetsbaar onze vrijheid is

Dat niet iedereen beseft wat vrijheid en vooral het kwijtraken daarvan betekent, werd deze week helaas pijnlijk duidelijk. Door de beperkingen van afgelopen jaar te vergelijken met wat mensen in de tweede wereldoorlog meemaakten, laat je een compleet gebrek aan empathisch vermogen zien en diskwalificeer je je wat mij betreft volledig. Het is beschamend en zorgwekkend dat deze vergelijking gemaakt werd door een partij die in de Tweede Kamer zit.

De dodenherdenking en het vieren van onze vrijheid zouden een herinnering moeten zijn aan hoe breekbaar die vrijheid kan zijn. Misschien komt die herinnering net op tijd voor de onderhandelingen van het kabinetsakkoord. Zodat er deze keer wel voldoende geïnvesteerd wordt in het behouden van die vrijheid.

Om te weten wat er allemaal mogelijk is, heb je rolmodellen nodig en om een rolmodel te worden, moet je durven pionieren. Dat is precies wat Janneke Niessen doet als technologie-ondernemer en investeerder. Ze deelt iedere week haar persoonlijke ervaringen als ondernemer en schrijft over welke bedrijven je écht wilt leren kennen. En over alles wat haar nog meer opvalt.

LEES MEER OVER