Close

Wie ben je zonder visgraatvloer en panterlamp?

11 augustus 2021 01:08 / Floor Bakhuys Roozeboom
Columnist background Columnist image
F Floor Bakhuys Roozeboom (37) is schrijver en journalist. Ze woont in Amsterdam met haar vriend en twee kleine kinderen. Hier deelt ze haar verwonderingen over de belangrijke (en minder belangrijke) zaken des levens.

Om maar meteen met de hamvraag te beginnen: besta je eigenlijk nog wel zonder woonkamer met visgraatvloer en één terracotta muur? Zonder oversized vaas met oudroze pluimen? Zonder lampenkap in panterprint, op een messing standaard in de vorm van een kraanvogel? Zonder kinderkamer in aardetinten met beige beddengoed en zorgvuldig geplaatst speelgoed van ongeschilderd hout? Zonder velours gordijnen waar de ochtendzon liefdevol langs strijkt, terwijl je een koffie drinkt in je rotanstoel met schapenvel uit een aquakleurig kopje met reactief glazuur? Vooruit. Bestaan, dat lukt misschien nog wel. Maar lééf je ook echt?

We zijn net verhuisd. En daardoor weet ik inmiddels dat verhuizen behalve stress, lage rugpijn en een diep gevoel van ontworteling ook vooral veel vragen met zich meebrengt. Existentiële vragen als: van wat voor prachtige eikenhouten eetkamertafel wil ik straks vloekend aangekoekte havermoutpap staan afschrapen? In wat voor kleur beddengoed wil ik liggen als om zes uur ‘s ochtends de eerstgeborene aan mijn been begint te trekken? Zijn wij types voor zo’n bar met hoge krukken in de keuken waar vrienden die natuurlijk van van heinde en verre komen aanwaaien dan heel gezellig aan gaan zitten borrelen? Of ademt een kookeiland meer ‘ons’?

Nee, iedere ruimte verdient een lichtplan, een kleurenpalet, een moodboard en een materiaalstudie

Nu kun je zeggen: joh lieverd, dat is toch allemaal totaal onbelangrijk? En een paar jaar geleden had ik je zeker gelijk gegeven, maar door Instagram (het is altijd de schuld van Instagram) weet ook ik inmiddels dat je pas een florerend mens kunt zijn als je je huis hebt ingericht alsof er ieder moment een fotoshoot in golden hour zal plaatsvinden en je een zeer specifieke bingokaart hebt afgevinkt. Gewoon lukraak wat meubels een kamer in flikkeren omdat je die toevallig nog had staan en ze eigenlijk ook wel prima doen wat ze moeten doen? Oh hell no. Nee, iedere ruimte verdient een lichtplan, een kleurenpalet, een moodboard en een materiaalstudie. Zodat jij niet alleen in dat huis gaat leven, maar het huis om jou heen ook tot léven komt. Weet je wel?

Noem het lifestyle porn, noem het Insta-inspiratie, noem het interieurterreur. De beweging telt wereldwijd miljoenen volgers, de propaganda is alomtegenwoordig en verzet is zinloos. Je bent hoe je woont. En omdat wij mensen nu eenmaal elk op ons eigen unieke manier willen opgaan in de massa, wonen we nu allemaal hetzelfde: volstrekt origineel in al z’n uniformiteit. Het mooiste is: niemand is immuun, ook al denk je nog zo dapper van wel. Zo was ik ervan overtuigd dat ik een cognac lederen bank en een Perzisch tapijt had gekocht omdat ik dat mooi vond, maar inmiddels heb ik mijn plek in de kudde maar gewoon omarmd. Natuurlijk, je kunt je eraan storen. Aan de gladheid. De eenheidsworst. Het obsessieve hunkeren naar het perfecte, maar vooral het bekénde plaatje. Maar met een milde blik kun je er ook iets anders in zien.

Heus, het leven zal weer overzichtelijk aanvoelen als je eenmaal messing kranen hebt

Een machteloze mens op zoek naar grip. Het verlangen om elk onze eigen overzichtelijke postzegel van orde en schoonheid te creëren in een chaotische wereld. En een behoefte aan gidsen die ons precies laten zien hoe dat moet. Niet voor niets krijg ik juist in tijden van stress de behoefte om YouTube-video’s kijken over het perfect organiseren van mijn badkamerlade. Om de wereld binnen precies naar mijn wil te schikken, omdat dat in de wereld buiten niet lukt. Om heel even te geloven dat het antwoord op al mijn levensvragen te vinden is in precies de juiste lamp voor naast de bank. En als ik na een lange dag in toenemende paniek over het de toestand van de wereld op de bank lig en me afvraag waarom ik het ook alweer nodig vond om twee kinderen op deze achtbaan van chaos en ontsporing te trakteren, dan kan ik altijd rekenen op het voorspelbare visuele wiegenlied van woonpriesteressen op Instagram.

Oh, de troostende gloed van zachte aardetinten. De hypnotiserende kracht van honderd Hongaarse puntvloeren. De sussende voorspelbaarheid van beelden die allemaal net anders lijken, maar toch steeds hetzelfde zijn. Stil maar, alles zal goed komen met deze waxinelichthouders van kokosnoot op je nachtkastje. Innerlijke rust wacht op je in deze muurverf in mat antraciet. Heus, het leven zal weer overzichtelijk aanvoelen als je eenmaal messing kranen hebt. En natuurlijk, we leven in verwarrende tijden, maar je weet zelf ook: een paar mosterdgele accenten doen wonderen voor een mens. Buiten balt men de vuisten, het water stijgt, de bomen branden, maar met statementmuur in antiek bloemenbehang krijgen we de boel er wel weer onder, kind. Dim het licht, schudt je kussens op. Slaap zacht.

LEES MEER OVER