Close

In de Goliath en ik wil eruit

23 juni 2022 11:06 / Zahra Boufadiss
Columnist background Columnist image
Z Zahra Boufadiss is strafrechtadvocaat in Amsterdam. Op deze plek deelt ze iedere twee weken haar visie op haar werk – en de rest van de wereld.

Ken je de Goliath? Dat is die vreselijke achtbaan in Walibi Holland. Voor de mensen die nooit naar Walibi zijn geweest, ik zal het horrorscenario even schetsen: na een tergend langzame rit omhoog in een heel gammel karretje, snelt de achtbaan – na voor je gevoel úrenlang stil te hebben gestaan op het hoogste punt – in een enorme rotvaart richting de afgrond. Één lange verticale streep naar beneden. Wat mij betreft de engste rollercoaster die er is, en hij gaat niet eens over de kop.

Nu zitten we met zijn allen in de Goliath. Nee, serieus. De wereld staat in de fik. Nederland is stuk. En ik werd nog nooit zo depressief van het nieuws als op dit moment. Op de nieuwssites die ik dagelijks check, kan ik geen enkel miezerig lichtpuntje vinden. Een korte samenvatting van mijn potje doom scrolling: Oekraïne valt in Russische handen, corona is in de zomer terug met een extra heftige golf en klimaatwetenschappers zeggen dat we beter een andere planeet kunnen zoeken. Door de inflatie kunnen mensen hun boodschappen niet meer betalen. Hopelijk wordt de winter niet te koud, want het wordt te duur om de kachel te stoken. En zo kan ik wel even doorgaan.

Op mijn zwartgallige dagen ben ik nogal sceptisch

Zonder verandering storten we met een sneltreinvaart de afgrond in. En tot nu toe hebben we heel weinig aan de mensen die deze achtbaanrit werkelijk kunnen stoppen. Premier Rutte lijkt met vervroegd pensioen te zijn, want hij is tijdens deze crisisperiode zo goed als onzichtbaar. Volksvertegenwoordigers dienen de een na de andere kansloze motie in. Leuk voor de bühne, maar ga alsjeblieft eens wetten schrijven. Een kortetermijnvisie om deze achtbaanrit te stoppen is er niet. Een langetermijnvisie blijft helemaal uit. Je merkt het al, op mijn zwartgallige dagen ben ik nogal sceptisch. Zo denk ik bijvoorbeeld niet dat we de opwarming van de aarde nog kunnen tegenhouden. Een andere planeet zoeken it is.

Gelukkig zijn er nog radicale klimaatdemonstranten – die van Extinction Rebellion – die geloven dat het tij kan worden gekeerd, maar alleen als het overheidsbeleid radicaal verandert. Daarom organiseren zij al jarenlang originele en opvallende demonstraties. Voor het simpele recht op een toekomst. Gisteren bezetten de rebellen het gebouw van de Belastingdienst. Onze overheid sponsort de fossiele industrie namelijk met miljarden per jaar. Dan heeft iedere poging tot duurzaam klimaatbeleid dus geen enkele zin. 'Het is als hozen in een lekke boot', aldus een demonstrant. Die 22 klimaatrebellen werden allemaal aangehouden door de politie. Nogal onnodig als je het mij vraagt. En bovendien opvallend, aangezien op dezelfde dag tienduizenden actievoerende boeren het land lam hebben gelegd en zelfs ongelukken hebben veroorzaakt. Tegen de boeren trad de overheid terughoudend op. Er werden slechts boetes uitgedeeld, alleen aan boeren die het heel bont maakten.

Demonstreren is een fundamenteel grondrecht. Mensen moeten vreedzaam hun stem kunnen laten horen tegen het overheidsbeleid. Volgens het Europees Hof mogen demonstraties ook verstorend zijn. Als je het mij vraagt moeten demonstraties zelfs storend zijn, anders verandert er echt nooit wat. Dan dendert de wereld door naar een onvermijdelijk eindpunt tijdens het Kabinet Rutte XI. 

Misschien kunnen we deze rotvaart naar beneden nog stoppen

Helaas krijgen demonstranten in Nederland nooit applaus voor hun vasthoudendheid, integendeel. Het grootste deel van de bevolking ergert zich dood: aan de coronademonstranten, Black Lives Matter en de boeren. Nederlanders zullen heus wel verandering willen, maar van de weg ernaartoe willen we vooral geen last hebben. Een verkeersopstopping vinden we al vervelend; stel je voor dat je een paar minuten later in de kantoortuin bent. Dat ongeduld zie je ook bij de overheid, die al jaren veel te hard en te snel ingrijpt bij demonstraties.

Demonstranten moeten ruim baan krijgen, mét gelijke maatstaven. Goed dat er terughoudend is opgetreden bij de boeren, maar doe dat dan ook bij de klimaatrebellen. Natuurlijk zijn grenzen aan het demonstratierecht: het blokkeren van vluchtstroken, intimideren van zorgpersoneel en politici gaat te ver. Maar alsjeblieft, geef de idealisten die denken dat het tij nog kan worden gekeerd een kans. Zij staan er, zij bezetten die gebouwen en kruispunten. Met hun hulp kunnen we deze rotvaart naar beneden misschien nog stoppen. Uiteindelijk is Goliath ook verslagen door David.

Zahra Boufadiss is strafrechtadvocaat in Amsterdam. Op deze plek deelt ze iedere twee weken haar visie op haar werk – en de rest van de wereld.

Zahra Boufadiss